Έχει ωραία γεύση η δικαίωση, όσο καθυστερημένα κι αν έρχεται.
Χρειάστηκαν σχεδόν 4 ολόκληρα χρόνια για να γίνει αντιληπτό και μάλιστα από το στόμα ειδικού καθηγητή Γεωλογίας ενώπιον του τελευταίου Δημοτικού Συμβουλίου Σάμης, ότι για τα πλημμυρικά φαινόμενα του Ιανού στην Πύλαρο, επομένως και για τα αμέσως προηγούμενα, η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στις ανεμογεννήτριες της περιοχής.
Όπως και τι γεγονός ότι το νερό που πέφτει πάει χαμένο γιατί κανείς έως σήμερα δεν θέλησε και δεν προγραμμάτισε να το αξιοποιήσει, επιλέγοντας σήμερα να επικαλείται φαινόμενα λειψυδρίας που αντιμετωπίζονται με τις ενεργοβόρες μονάδες αφαλάτωσης που προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι επιχειρηματικοί “χορηγοί” της.
Και είναι γλυκειά η γεύση αυτής της δικαίωσης για τον αγώνα της τοπικής κοινωνίας την περίοδο εκείνη, καθώς ήρθε μπροστά στα μάτια πολλών από εκείνους που ακόμη και μέχρι σήμερα μας αποκαλούν ακραία στοιχεία, ζητούσαν τα κεφάλια μας γιατί θα χρεώναμετον δήμο Σάμης εκατομμύρια, ενώ φρόντισαν με συκοφαντίες να απαξιώσουν κάθε κοινωνικό σκίρτημα σε μια περιοχή που ποτέ μέχρι σήμερα κανένα πολιτικό σύστημα και καμιά εξουσία δεν θέλησε να πάει κόντρα στο επιχειρηματικό συμφέρον των ΒΑΠΕ και τις βουλήσεις των κεντρικών εξουσιών.
Ας είναι. Έστω και… παραπεταμένα τα τοπικά κινήματα ανάμεσα στη λήθη και στην απαξίωση, μακριά από τις τωρινές πολιτικές εξελίξεις και τους τοπικούς θεσμούς, γνωρίζουμε πως κάναμε αυτό που έπρεπε, χωρίς να ανταλλάξουμε ούτε ένα λεπτό από τον 20ημερο τότε αγώνα μας, σε παιχνίδια εξουσίας, εκλογών και συμβιβασμών.
Προσωπικά όμως θα περιμένω και κάτι ακόμη που με κάθε τρόπο έχουμε στο παρελθόν καταδείξει: επιτέλους μια συντονισμένη νομική πρωτοβουλία για να πληρώσουν οι εταιρείες της περιοχής την ζημιά που έχουν προκαλέσει. Σε μια εποχή που η “πολιτεία” του κυρίου Μητσοτάκη ζητάει αποδείξεις καταστροφής και από τον χυλό και από το γιαούρτι, ενώ ακόμη δεν έχει πληρώσει επιχειρήσεις και ανθρώπους που επλήγησαν. Κι έχουν περάσει ήδη 4 χρόνια και, όπως αποδείχθηκε, μια αιωνιότητα.
