Η κατάσταση που επικρατεί καθημερινά στην οδό Γεράσιμου Γερμενή, στο Αργοστόλι, έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής. Ο δρόμος, που γειτνιάζει άμεσα με το 1ο και 2ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης, μετατρέπεται τις εργάσιμες ημέρες και ώρες σε μια πραγματική παγίδα ταλαιπωρίας και κινδύνου.
Οχήματα παρκάρουν και από τις δύο πλευρές του δρόμου, μειώνοντας δραματικά το πλάτος του οδοστρώματος και καθιστώντας την κυκλοφορία εξαιρετικά δύσκολη, ιδιαίτερα για μεγάλα οχήματα, υπηρεσιακά ή απορριμματοφόρα. Δεν είναι λίγες οι φορές που οχήματα του Δήμου Αργοστολίου ακινητοποιούνται στη μέση του δρόμου, αδυνατώντας να διέλθουν, με αποτέλεσμα να προκαλείται κυκλοφοριακή ανάσχεση και έντονη ταλαιπωρία.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι το συγκεκριμένο σημείο εξυπηρετεί μικρούς μαθητές, γονείς, ηλικιωμένους και άτομα με κινητικά προβλήματα, οι οποίοι καθημερινά εκτίθενται σε κινδύνους λόγω της ανεξέλεγκτης στάθμευσης. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται έξω από τα σχολεία είναι ενδεικτικές μιας απουσίας σεβασμού και κοινωνικής ευαισθησίας.
Είναι γεγονός ότι στο Αργοστόλι υπάρχει έλλειψη οργανωμένων χώρων στάθμευσης, όμως αυτό δεν δικαιολογεί την ατομική νοοτροπία “βολεύομαι όπου μπορώ” εις βάρος της συλλογικής ασφάλειας και ευταξίας.
Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και απαιτεί άμεση δράση.
Η Τροχαία και ο Δήμος Αργοστολίου οφείλουν να συνεργαστούν για την εφαρμογή των κανόνων:
- σαφή σήμανση απαγόρευσης στάθμευσης,
- αυστηρούς ελέγχους,
- και —γιατί όχι— δημιουργία ζώνης προσωρινής στάσης για γονείς που παραλαμβάνουν ή παραδίδουν παιδιά στα σχολεία.
Η ασφάλεια των παιδιών και η ομαλή λειτουργία της πόλης δεν μπορεί να θυσιάζεται στην αυθαιρεσία και στην αδιαφορία.
Η οδός Γεράσιμου Γερμενή είναι μια μικρογραφία του πώς η καθημερινότητα στο Αργοστόλι δοκιμάζεται από τη νοοτροπία «όπου βρω, παρκάρω».
Ας αναλάβουν, λοιπόν, οι αρμόδιοι —και κυρίως οι ίδιοι οι πολίτες— την ευθύνη που τους αναλογεί.
