«Σε νίκησα, Γεράσιμε – Η συγκινητική ανάρτηση του Μάκη Νεόφυτου για τον Μαραθώνιο της Αθήνας»Η συγκινητική διαδρομή ενός ανθρώπου που δεν σταμάτησε να πιστεύει
Δεν ήμουν ποτέ αθλητής, στο σχολείο ήμουν χοντρός και πολύ τεμπέλης για να ασχοληθώ με οποιοδήποτε άθλημα. Στα 60 μου καρδιολόγος με προέτρεψε να αρχίσω να…περπατάω μήπως πέσει η χοληστερίνη μου που μόνιμα ήταν στον…Θεό. Μου φάνηκε Γολγοθάς αλλά κατάφερα την πρώτη φορά και περπάτησα 4 !!!! ολόκληρα χιλιόμετρα. Και ξαφνικά αποφάσισα να τρέξω. Δειλά πολύ στην αρχή, 100 μέτρα, 200 μετά, 500 και μετά χίλια μέτρα. Κάθε φορά ένιωθα πως κερδίζω στόχους. Στόχοι που για άλλους φαίνονται γελοίοι για μένα ήταν ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ, Το 2023 αποφάσισα να τρέξω Μαραθώνιο. Φωνές από παντού, τι πας να κάνεις, που πας σε τέτοια ηλικία, μα πρέπει να έχεις κάνει προπόνηση. Θα σταματήσω όπου κουραστώ η απάντηση. Βέβαια είχαν δίκιο. Έτρεξα στο άγνωστο και έκανα απίστευτα λάθη, κινδύνευσα αλλά τερμάτισα. Μπήκα στο Καλλιμάρμαρο κλαίγοντας και κρέμασα στο λαιμό μου το μετάλλιο. Πόσο μα πόσο βαρύ ήταν εκείνο το πρώτο μετάλιο και πόσο πολύ με έκανε να κλάψω. Σε Νίκησα Γεράσιμε σε Νίκησα. Μόνο αυτό έλεγα. Κι αυτό με οδήγησε να τρέξω και πέρυσι δεύτερη φορά, με μεγάλο πρόβλημα στο πόδι μα με μεγαλύτερο πείσμα και πάλι τερμάτισα για τα δίδυμα εγγονάκια μου, τους δυο αληθινούς μαχητές.
Φέτος τρίτη φορά έτρεξα με το γιό μου. Τι συναίσθημα!!! Νιώθω Ευλογημένος. Τερμάτισα πάλι κλαίγοντας από συγκίνηση λίγο πιο πριν από τον γιό μου. Τον περίμενα στον τερματισμό και τον είδα να τερματίζει κλαίγοντας κι αυτός. Μείναμε αγκαλιασμένοι ώρα εκεί στο τέρμα απλά κλαίγοντας. Ευτυχία! Ένας κύριος από την διοργάνωση ήρθε και μας αγκάλιασε και τους δύο. Τι όμορφο. Και μια κυρία μας πλησίασε, έβαλε στο κεφάλι του γιού μου ένα στεφάνι και μας είπε να μας βγάλει φωτογραφία. Χάλια είμαι εγώ και ο Φώτης σκουπίζει τα δάκρυα χαράς, αλλά είναι τόσο όμορφη φωτογραφία!!!
