Υπάρχουν στιγμές στην επιστήμη που δεν μοιάζουν απλώς με εργασία πεδίου∙ μοιάζουν με αποστολές σε έναν άλλο κόσμο. Κι όταν αυτή η αποστολή αφορά τη Σεισμολογία, σε μια από τις πιο άγριες, ανεξερεύνητες και επικίνδυνες περιοχές του πλανήτη, τότε η επιστήμη συναντά τα όριά της – και τα ξεπερνά.
Ο Άκης Τσελέντης, με έναν τόνο που αποκαλύπτει περισσότερο την εμπειρία του ανθρώπου παρά την ψυχρότητα του επιστήμονα, περιγράφει μια αποστολή που δεν θυμίζει σε τίποτα τις σύγχρονες εικόνες γραφείου ή τηλεοπτικών πάνελ. Μια αποστολή όπου η έρευνα περνά μέσα από ζούγκλες, ποτάμια με κροκόδειλους, ώρες περπατήματος, φυλές που παραμένουν προσκολλημένες σε αρχέγονες παραδόσεις και συνοδεία οπλισμένων φρουρών για λόγους επιβίωσης.
Ένα ταξίδι που αποκαλύπτει με τον πιο έντονο τρόπο τι σημαίνει πραγματική, ζωντανή επιστήμη – μακριά από τις ανέσεις και κοντά στην ουσία. Μια εμπειρία που άφησε αποτύπωμα όχι μόνο στην επιστημονική γνώση, αλλά και στη μνήμη όσων την έζησαν.
Σαν σήμερα πριν 4 χρόνια ταξίδευα προς Παπούα έχοντας ενα μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα που εγκαταστήσαμε 80 σεισμογράφους στη ζούγκλα με αντίξοες συνθήκες.
Κινούμασταν μέσα από τα γεμάτα κροκόδειλους ποτάμια και περπατάγαμε πολλές ώρες μέσα στη ζούγκλα.
Η περιοχή αυτή είναι η μόνη που ακόμα υπάρχουν φυλές που έχουν ακόμα ανθρωποφαγικές συνήθειες γιαυτο πάντα κινούμασταν με συνοδεία οπλισμένων φρουρών.
Τα αποτελέσματα έδειξαν για πρώτη φορά με λεπτομέρεια τα ρήγματα και τις τεκτονικές δομές της περιοχής έρευνας και αξιοποιήθηκαν από την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Ινδονησίας.
Φοβερή εμπειρία το να ασκείς τη Σεισμολογία σε δύσκολες και εξωτικές συνθήκες σε απρόσιτες περιοχές σε όλο το κόσμο και όχι από το γραφείο σου η τα τηλεοπτικά στούντιο.
