Με νέα ανάρτησή του ο Σταύρος Αντύπας παρεμβαίνει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση γύρω από την έλευση του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris και τις σχετικές τοποθετήσεις του προέδρου του Επιμελητηρίου. Με καυστικό ύφος και ιστορικές αναφορές, θέτει στο προσκήνιο το ζήτημα της πραγματικής προστασίας του εμπορικού κόσμου και της τοπικής κοινωνίας, ασκώντας σκληρή αλλά τεκμηριωμένη κριτική σε όσους –όπως σημειώνει– επικαλούνται τη φιλοξενία χωρίς να υπερασπίζονται τους ανθρώπους που εκπροσωπούν.
Δείτε την ανάρτηση του Σταύρου Αντύπα
Με αφορμή την δημόσια τοποθέτηση του προέδρου του Επιμελητηρίου Κεφαλονιάς και Ιθάκης για την αυριανή έλευση του Crown Iris και την επίκλησή του στις αρχές της φιλοξενίας και στον “Ξένιο Δία”, ως μέλος “συγκεκριμένων ομάδων πολιτών” όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, ευχαρίστως θα του υπενθύμιζα την βιβλική καταγραφή της ιστορίας του Λωτ, όπου και προσέφερε στους “φιλοξενούμενους” του τις δυο κόρες του, προτάσσοντας την ευχαρίστησή τους και όχι την ευθύνη του απέναντι στα μέλη της οικογένειάς του (που στην συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσαν να είναι οι έμποροι του Αργοστολίου τους οποίους και θεσμικά εκπροσωπεί).
Με δεδομένη, μάλιστα, την μόλις προ ενός μηνός επίδειξη ιδιοκτησιακής του νησιού αλαζονείας των “φιλοξενούμενων” επιβατών του ίδιου πλοίου, όπου στην καρδιά του εμπορικού κόσμου στο περίφημο Λιθόστρατο του Αργοστολίου “ανέπτυξαν” τα όχι και τόσο φιλικά τους αισθήματα στους ίδιους τους κατοίκους και τους εμπόρους που δεν είχαν καμιά σχέση με τις κινητοποιήσεις, ταιριάζει περισσότερο η δική μας Οδύσσεια, με την ηθική ξιπασιά των φιλοξενούμενων μνηστήρων, όπου δεσποτικά και αυταρχικά θεώρησαν δικό τους τον οίκο του Οδυσσέα.
Πάντως, ίσως και να συμφωνούσαμε, πως για να λυτρωθεί ο εμπορικός κόσμος (και όχι μόνο, φυσικά) από τα δεινά της οικονομικής ασφυξίας, δεν αρκούν 100 μαγνητάκια περισσότερα στις ταμειακές των καταστημάτων, αλλά αγώνας συνεπής, αυτόν που ενίοτε διεξάγουν και μάλιστα όχι ανέξοδα, “συγκεκριμένες ομάδες πολιτών”.
