Ανεπάρκεια της Δημοτικής Αρχής μπροστά σε ένα ζήτημα στοιχειώδους ασφάλειας
Οι σοβαρές καταρρεύσεις στον αγροτικό δρόμο Φαγιά δεν αποτελούν ούτε «απρόβλεπτο φαινόμενο» ούτε ένα ακόμη περιστατικό που μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο πρόβλημα που εξελίσσεται εδώ και καιρό και το οποίο η Δημοτική Αρχή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει με αδιαφορία και ανεπάρκεια.
Ο αγροτικός δρόμος στην περιοχή του Φαγιά παρουσιάζει πλέον εκτεταμένες διαβρώσεις και σημαντικές καταπτώσεις σε δύο κρίσιμα σημεία, όπου το οδόστρωμα έχει υποχωρήσει από την ορμή των χειμάρρων που κατέρχονται από τον Αίνο. Οι οδηγοί αναγκάζονται να περνούν μέσα από επικίνδυνα σημεία, χωρίς κανένα σύστημα προειδοποίησης, καθώς η σήμανση είναι ανύπαρκτη ή έχει πέσει. Το γεγονός αυτό από μόνο του αποτελεί απόδειξη της αδιαφορίας της Δημοτικής Αρχής απέναντι στην ασφάλεια των πολιτών.
Σήμερα, όμως, μετά από κάθε βροχή, ο δρόμος γίνεται απροσπέλαστος, αποδεικνύοντας ότι η “επένδυση” του Δήμου κατέληξε να είναι ένα ακόμη έργο χωρίς σχέδιο, χωρίς συντήρηση και χωρίς ευθύνη.
Την ίδια στιγμή, ο Δήμος δεν έχει κάνει ούτε τα βασικά:δρόμος παραμένει γεμάτος φερτά υλικά που δεν έχουν απομακρυνθεί, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο την επικινδυνότητα της κατάστασης. Μιλάμε για έναν δρόμο που ασφαλτοστρώθηκε μόλις τον Ιούλιο του 2022 — την αγροτική οδό «Φαγιάς» Κ. Ομαλών μήκους 1.781 μέτρων και πλάτους 6 έως 8 μέτρων — με στόχο να εξασφαλίσει την ασφαλή και εύκολη πρόσβαση στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις των Δημοτικών Ενοτήτων Αργοστολίου και Λειβαθούς, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα δείχνει το ακριβώς αντίθετο: ένας δρόμος ολοκαίνουργιος, που πληρώθηκε με δημόσιο χρήμα, έχει αφεθεί στην τύχη του και έχει καταστεί ξανά επικίνδυνος και, πολλές φορές, απροσπέλαστος μετά από κάθε βροχόπτωση.
Η Δημοτική Αρχή αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι αδυνατεί να ανταποκριθεί ακόμη και στα αυτονόητα: στη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης των πολιτών και στη συντήρηση βασικών υποδομών. Οι δικαιολογίες δεν πείθουν πλέον κανέναν. Αυτό που απαιτείται είναι άμεση παρέμβαση, ουσιαστικός σχεδιασμός και σεβασμός προς τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν καθημερινά αυτούς τους δρόμους για να εργαστούν και να ζήσουν.
Η ευθύνη είναι ξεκάθαρη — και βαραίνει αποκλειστικά εκείνους που οφείλουν αλλά δεν πράττουν.
