Ονειροπολήσεις, επικοινωνιακές φαντασιώσεις και «στρατηγικές» χωρίς έδαφος χαρακτηρίζουν τη στάση του δημάρχου Ληξουρίου κ. Γιώργου Κατσιβέλη γύρω από το ζήτημα της κρουαζιέρας. Η πεποίθησή του ότι το Ληξούρι μπορεί – με μια απευθείας ανάθεση και μερικές γενικόλογες διακηρύξεις – να μετατραπεί σε ποιοτικό προορισμό πολυτελούς και ultra-luxury κρουαζιέρας, δεν είναι απλώς αισιόδοξη. Είναι απατηλή και βαθιά ουτοπική.
Με βαρύγδουπες εκφράσεις περί «στρατηγικού ανοίγματος στην πολυτελή κρουαζιέρα» και «τοποθέτησης του Ληξουρίου στον χάρτη των luxury προορισμών», η Δημοτική Αρχή επιχειρεί να δημιουργήσει ένα αφήγημα υψηλών προδιαγραφών. Ένα αφήγημα, όμως, που δεν πατά στην πραγματικότητα. Γιατί η στρατηγική δεν γράφεται στα χαρτιά ούτε αγοράζεται με απευθείας αναθέσεις. Χτίζεται πάνω σε υποδομές, σε σχεδιασμό χρόνων, σε σοβαρές επενδύσεις και – κυρίως – σε υπαρκτό περιεχόμενο.
Κι όμως, ο Δήμος Ληξουρίου ενέκρινε δαπάνη συνολικού ύψους 37.200 ευρώ, εκ των οποίων 6.000 ευρώ για το 2025 και 31.200 ευρώ για τα επόμενα έτη, με απευθείας ανάθεση, για να «πουλήσει» στις luxury και ultra-luxury cruise εταιρείες ένα όραμα χωρίς αντίκρισμα. Ένα όραμα που υποτίθεται ότι θα στηρίζεται σε οργανωμένη υποδοχή, υψηλού επιπέδου εμπειρίες και ουσιαστική σύνδεση με την τοπική κοινωνία.
Το ερώτημα, όμως, παραμένει αμείλικτο:
Τι ακριβώς σκοπεύετε να παρουσιάσετε, κύριε δήμαρχε, στις εταιρείες της ultra-luxury κρουαζιέρας;
Το κλειστό ενυδρείο;
Το μουσείο που δεν υπάρχει;
Τους αρχαιολογικούς χώρους που παραμένουν αναξιοποίητοι, χωρίς ανάδειξη, χωρίς πρόσβαση, χωρίς αφήγηση;
Την πόλη με τις ελλιπείς βασικές υποδομές, με προβλήματα καθαριότητας, κυκλοφορίας και εικόνας;
Την απουσία οργανωμένων πολιτιστικών διαδρομών, θεματικών εμπειριών και πιστοποιημένων υπηρεσιών που απαιτεί ένας πραγματικά ποιοτικός προορισμός;
Οι εταιρείες luxury και ultra-luxury κρουαζιέρας δεν αναζητούν απλώς όμορφα τοπία. Αναζητούν ολοκληρωμένα προϊόντα: λιμενικές υποδομές υψηλών προδιαγραφών, άρτια οργανωμένες εκδρομές, μοναδικές πολιτιστικές εμπειρίες, συνέπεια, επαγγελματισμό και αξιοπιστία. Αναζητούν προορισμούς που έχουν πρώτα επενδύσει στον εαυτό τους και μετά ζητούν συνεργασίες.
Στο Ληξούρι, δυστυχώς, επιχειρείται το ακριβώς αντίθετο: πρώτα η «βιτρίνα» και μετά – ίσως – το περιεχόμενο. Πρώτα τα χρήματα σε μελέτες, παρουσιάσεις και αναθέσεις και μετά – αν ποτέ – τα έργα. Μια λογική που έχουμε ξαναδεί και ξέρουμε πού οδηγεί: σε απογοητεύσεις, σε χαμένες ευκαιρίες και σε σπατάλη δημόσιου χρήματος.
Η κρουαζιέρα, και ειδικά η πολυτελής κρουαζιέρα, δεν σηκώνει ευχολόγια. Δεν συγχωρεί την προχειρότητα. Και σίγουρα δεν «χτίζεται» με αποφάσεις βιτρίνας και επικοινωνιακές φούσκες.
Αν η Δημοτική Αρχή θέλει πραγματικά να μιλήσει για ποιότητα, ας ξεκινήσει από τα αυτονόητα: από τις υποδομές, τον πολιτισμό, την ανάδειξη της ιστορίας, την καθημερινότητα της πόλης και τη σοβαρή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Διαφορετικά, τα όνειρα για luxury κρουαζιέρες θα παραμείνουν αυτό που είναι σήμερα: απατηλά και ουτοπικά.
