Θεσμική διαφάνεια, υποκλοπές και ευθύνη Υπουργών: αιχμηρή πολιτική τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου

H κυβέρνηση ενοχλείται όταν λέμε ότι δεν πρέπει να γίνονται στη χώρα υποκλοπές και ότι στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών αυτές τις εβδομάδες αποκαλύπτεται το πρόβλημα των υποκλοπών όπως δεν μπόρεσε να το αποκαλύψει ούτε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ούτε η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Λέμε ότι θα έπρεπε να έχει κινηθεί η διαδικασία του νόμου περί ευθύνης Υπουργών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, προτίμησαν τον ευτελισμό των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, τη μαζική επιστολική ψήφο για να φτάσουμε σε αυτή την Εξεταστική Επιτροπή η οποία λειτουργεί γκροτέσκα, δηλαδή παράγει θέαμα το οποίο είναι κωμικοτραγικό θέαμα, θεσμικά και πολιτικά κάθε ημέρα.
Άρα τι γίνεται όταν εγώ λέω ότι στηρίζω ας πούμε την πρόταση Μητσοτάκη για την πενταμερή στη Μεσόγειο ή όταν υποστηρίζω ότι έπρεπε να γίνει ο νόμος για τα μη κρατικά πανεπιστήμια; Τότε οι απόψεις μου είναι καλές.
Λέω λοιπόν ότι πρέπει το άρθρο 16 του Συντάγματος να ερμηνεύεται σύμφωνα με το Ενωσιακό Δίκαιο, όλο το Σύνταγμα πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και Σύμφωνα με το Ενωσιακό Δίκαιο. Να διευκρινίσω όμως ότι ο κανονισμός για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην οποία μετέχουν κάποιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι όλες, υπάρχουν άλλες που έχουν κρατήσει επιφύλαξη ή βρίσκονται παντελώς εκτός προβλέπει λοιπόν ρητά ότι όπου υπάρχουν ειδικοί εθνικοί κανόνες για ορισμένες ασυλίες ή δικαιοδοσίες, για παράδειγμα η ευθύνη Υπουργών, ισχύει το Εθνικό Δίκαιο.
Συνολικά όμως η διάταξη του άρθρου 86 πρέπει να ερμηνεύεται κατά έναν τρόπο που σέβεται την κοινωνία, όχι το Ενωσιακό Δίκαιο, δεν είναι αυτό το πρόβλημά μας, είναι η κοινωνία.
Άρα έχουμε την υποχρέωση να ερμηνεύσουμε και να εφαρμόσουμε και να διαμορφώσουμε το άρθρο 86 για την ευθύνη Υπουργών σύμφωνα με την απαίτηση της κοινωνίας για θεσμική αξιοπιστία και διαφάνεια.”