Έντονο προβληματισμό και εύλογες αντιδράσεις προκαλεί η επαναλαμβανόμενη στάση θεσμικού αποκλεισμού απέναντι στον πρόεδρο του Ο.Κ.Α.Π., ο οποίος, για ακόμη μία φορά, δεν του επετράπη να τοποθετηθεί δημόσια σε κορυφαία θεσμικά όργανα.
Μετά το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αργοστολίου, όπου ουσιαστικά «φιμώθηκε» και δεν του δόθηκε ο λόγος, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ληξουρίου. Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, επικαλούμενος τον κανονισμό λειτουργίας —τον οποίο εφάρμοσε με απόλυτη αυστηρότητα, σχεδόν ως «ευαγγέλιο της αυτοδιοίκησης»— και με τη σύμφωνη γνώμη της συμπολίτευσης, αρνήθηκε να επιτρέψει στον πρόεδρο του Ο.Κ.Α.Π. να μιλήσει.
Και αυτό, παρά το γεγονός ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση ζήτησε επίμονα να υπάρξει στοιχειώδης θεσμικός σεβασμός προς τον πρόεδρο ενός Οργανισμού που έχει διαχρονικά στηρίξει την κοινωνία του Ληξουρίου, με κορυφαίο παράδειγμα τη λειτουργία του Παιδικού Σταθμού «Στέλλα Κουρούκλη». Ένας οργανισμός με ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα και προσφορά, που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο κρίσιμων αποφάσεων και συζητήσεων, χωρίς όμως να του δίνεται η δυνατότητα να ακουστεί.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική αν ληφθεί υπόψη ότι ο πρόεδρος του Ο.Κ.Α.Π. δεν είχε τη δυνατότητα να τοποθετηθεί ούτε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Επιμελητηρίου, επαναλαμβάνοντας ένα μοτίβο αποκλεισμού που γεννά σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των θεσμών, τη δημοκρατική πρακτική και τον πραγματικό σεβασμό στον δημόσιο διάλογο.
Όταν οι κανονισμοί χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα και όχι ως εργαλείο για τη διευκόλυνση της δημοκρατικής έκφρασης, τότε η ουσία της αυτοδιοίκησης υποβαθμίζεται. Ιδίως όταν πρόκειται για ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και δομές που αφορούν παιδιά και οικογένειες, η σιωπή δεν είναι ουδέτερη επιλογή — είναι πολιτική στάση.
