Οκτώ Αντιδήμαρχοι, αλλά τα στενά στην πλατεία Αργοστολίου και τα χωριά της Λειβαθούς στο σκοτάδι
Παρά τον ορισμό οκτώ Αντιδημάρχων στον Δήμο Αργοστολίου από τον Θεόφιλο Μιχαλάτο, η καθημερινότητα των πολιτών δείχνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα, μακριά από την πολυδιαφημισμένη «διοικητική επάρκεια». Τα στενά γύρω από την κεντρική πλατεία του Αργοστολίου παραμένουν στο σκοτάδι, δημιουργώντας αίσθημα ανασφάλειας σε κατοίκους και επισκέπτες, ενώ η κατάσταση στα χωριά της Λειβαθούς είναι ακόμη πιο απογοητευτική.
Σε ολόκληρες περιοχές της Λειβαθούς δεν είναι αναμμένη ούτε μία λάμπα. Δρόμοι σκοτεινοί, χωριά βυθισμένα στο μαύρο, πολίτες που αναγκάζονται να κινούνται με φακούς ή με τα φώτα των αυτοκινήτων τους, σε έναν δήμο που υποτίθεται ότι διαθέτει πλήθος αιρετών και διοικητικών στελεχών για να αντιμετωπίζουν τα αυτονόητα. Ο δημοτικός φωτισμός δεν είναι πολυτέλεια· είναι βασική υποχρέωση της δημοτικής αρχής, άμεσα συνδεδεμένη με την ασφάλεια, την ποιότητα ζωής και τον στοιχειώδη σεβασμό προς τους δημότες.
Το ερώτημα τίθεται αμείλικτο: με οκτώ Αντιδημάρχους, ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος ελέγχει, ποιος συντονίζει, ποιος λογοδοτεί; Η εικόνα εγκατάλειψης τόσο στο κέντρο της πρωτεύουσας του νομού όσο και στα χωριά της Λειβαθούς αποδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη προσώπων, αλλά η έλλειψη προτεραιοτήτων και αποτελεσματικής διοίκησης.
Βράβευση με ερωτηματικά: Για ποιο έργο τιμήθηκε ο Αλέξανδρος Παρίσης;
Εύλογες απορίες προκαλεί σε πολλούς πολίτες η βράβευση του πρώην δημάρχου Κεφαλονιάς Αλέξανδρου Παρίση. Μια βράβευση που έγινε από τον δήμαρχο Αργοστολίου και η οποία γεννά το απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα: για ποιο λόγο και για ποιο έργο;
Τι ακριβώς τίμησε η σημερινή Δημοτική Αρχή; Τη θητεία, το αποτύπωμα, τη συνέπεια ή την πολιτική στάση ενός ανθρώπου που κάθε φορά που δεν εκλέγεται ή δεν επιτυγχάνει τον στόχο του, επιλέγει την αποχώρηση; Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα που καταγράφεται στη συλλογική μνήμη: όταν τα εκλογικά αποτελέσματα δεν τον δικαιώνουν, η απάντηση δεν είναι η αυτοκριτική ή η παραμονή στον θεσμικό ρόλο, αλλά η «έξοδος».
Χαρακτηριστικό και πρόσφατο παράδειγμα η παραίτησή του από τη θέση του επικεφαλής της παράταξης «Ισχυρή Κεφαλονιά». Μια παραίτηση που περισσότερο έμοιαζε με πολιτική διαφυγή παρά με πράξη ευθύνης απέναντι στους πολίτες που τον στήριξαν και τον εξέλεξαν δημοτικό σύμβουλο.
Αργοστόλι – Πόρος: κόβονται πίτες, αλλά το έργο… αγνοείται
Γυρίζει στις εκδηλώσεις κοπής πίτας συλλόγων και δήμων ο βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης Παναγής Καππάτος – και πολύ καλά πράττει. Η παρουσία αιρετών σε κοινωνικές εκδηλώσεις είναι θεμιτή, ανθρώπινη και αναγκαία. Εκεί χτίζονται σχέσεις, ακούγονται προβλήματα και καλλιεργείται η επαφή με την κοινωνία.
Όμως, πίσω από τα χαμόγελα, τις ευχές και τις φωτογραφίες, υπάρχει μια σιωπή που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Όσο κι αν «έχουν πάρει φωτιά» οι κεραίες των πιο καλά πληροφορημένων – αυτών που αφουγκράζονται τι πραγματικά λέγεται στα παρασκήνια, στα λεγόμενα dark rooms της πολιτικής – ένα ερώτημα παραμένει αναπάντητο: πουθενά δεν έχει δοθεί ημερομηνία δημοπράτησης για το έργο Αργοστόλι – Πόρος.
Ένα έργο κομβικής σημασίας για την Κεφαλονιά, για την οδική ασφάλεια, την αναπτυξιακή προοπτική, τη σύνδεση του νησιού με την υπόλοιπη χώρα, φαίνεται να… αγνοείται. Δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα, δεν υπάρχει δημόσια δέσμευση, δεν υπάρχει καθαρή απάντηση. Μόνο γενικόλογες αναφορές, υποσχέσεις χωρίς ημερομηνίες και μια παρατεταμένη αναμονή.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Η κοινωνική παρουσία δεν μπορεί να υποκαθιστά την πολιτική ευθύνη. Οι πίτες κόβονται και ξεχνιούνται· τα μεγάλα έργα όμως μένουν – ή δεν γίνονται ποτέ. Το Αργοστόλι – Πόρος δεν είναι απλώς ένα ακόμη έργο υποδομής. Είναι ένα διαχρονικό αίτημα της τοπικής κοινωνίας, ένα στοίχημα αξιοπιστίας για την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους της στον τόπο.
Όσο δεν ανακοινώνεται ημερομηνία δημοπράτησης, όσο το έργο παραμένει «στον αέρα», τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι το έργο αγνοείται. Και αυτή η σιωπή, όσο κι αν επιχειρείται να καλυφθεί με ευχές και χειραψίες, γίνεται όλο και πιο εκκωφαντική για τους πολίτες της Κεφαλονιάς.
Αργοστόλι σε αδιέξοδο: πόλη χωρίς ζωή, διπλοπαρκαρίσματα χωρίς έλεγχο και ένα ερώτημα για την ελεγχόμενη στάθμευση
Το Αργοστόλι, η διοικητική και εμπορική καρδιά της Κεφαλονιάς, δείχνει να μικραίνει μέρα με τη μέρα. Μια πόλη που άλλοτε έσφυζε από ζωή, σήμερα θυμίζει –χωρίς υπερβολή– ένα μεγάλο χωριό, με άδειους δρόμους, κλειστά καταστήματα και εικόνες που παραπέμπουν περισσότερο σε εγκατάλειψη παρά σε πρωτεύουσα νησιού.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την εικόνα παρακμής, εξακολουθεί να υπάρχει ανοχή στο διπλοπαρκάρισμα. Ο καθένας παρκάρει όπου βρει, όπως βολεύεται, χωρίς έλεγχο, χωρίς συνέπειες, μετατρέποντας το κέντρο σε έναν καθημερινό λαβύρινθο για οδηγούς, επαγγελματίες και κατοίκους. Η κατάσταση είναι ήδη οριακή.
Το ερώτημα, λοιπόν, τίθεται αμείλικτο:
τι θα γίνει όταν εφαρμοστεί η ελεγχόμενη στάθμευση στην παραλιακή ζώνη;
Αν σήμερα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, η πόλη «μπλοκάρει», αύριο τι θα συμβεί όταν περιοριστούν οι διαθέσιμες θέσεις στάθμευσης; Υπάρχει σχέδιο; Υπάρχουν εναλλακτικοί χώροι; Έχει προηγηθεί σοβαρή ενημέρωση και διάλογος με την τοπική κοινωνία και τους επαγγελματίες;
Η ελεγχόμενη στάθμευση δεν είναι από μόνη της κακή. Σε πολλές πόλεις λειτουργεί. Όμως προϋποθέτει οργάνωση, υποδομές, αστυνόμευση και –κυρίως– μια πόλη που αναπνέει οικονομικά και κοινωνικά. Όχι μια πόλη που ήδη μοιάζει κουρασμένη, άδεια και παρατημένη.
Αν δεν υπάρξει συνολικό σχέδιο για την αναζωογόνηση του Αργοστολίου, για τη στήριξη της αγοράς και τη βελτίωση της καθημερινότητας, τότε το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης κινδυνεύει να γίνει το τελικό χτύπημα.
Και τότε, από «μικρό χωριό», το Αργοστόλι κινδυνεύει να καταντήσει απλώς μια πόλη-σκιά του εαυτού της.
Ο Περιφερειάρχης… εκτός τόπου και χρόνου.Η Κεφαλονιά ξεχασμένη: Ταξίδια στο εξωτερικό αντί για ουσιαστική παρουσία
Ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων έχει να εμφανιστεί στην Κεφαλονιά εδώ και πολλούς μήνες, αφιερώνοντας τον χρόνο του σε ταξίδια στο εξωτερικό, με τελευταίο προορισμό την Κίνα, προκειμένου να «προβάλει» το νησί. Αλήθεια, πιστεύει κανείς σοβαρά στην Περιφέρεια ότι με λίγους κινέζους τουρίστες θα λυθούν τα πραγματικά προβλήματα της Κεφαλονιάς;
Τα νησιά μας χρειάζονται ουσιαστική παρουσία, προγραμματισμό και στοχευμένες δράσεις, όχι φανφάρες και εξωτικά ταξίδια. Η αδιαφορία για τα καθημερινά ζητήματα των κατοίκων και η απουσία από την τοπική κοινωνία αποδεικνύουν την πλήρη αποσύνδεση της Περιφέρειας από την πραγματικότητα των Ιονίων Νήσων. Η Κεφαλονιά απαιτεί σοβαρότητα, όχι θεατρινισμούς.
ΕΣΠΑ και ανισοκατανομή: Κεφαλονιά και Ιθάκη παραμελημένες από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων
Τι θα κάνει ο αντιπεριφερειάρχης Σωτήρης Κουρής απέναντι στην ξεκάθαρη αδικία της κατανομής των πόρων του ΕΣΠΑ; Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη, δύο νησιά με μεγάλες ανάγκες και αναπτυξιακές προοπτικές, έχουν μετατραπεί σε ξεχασμένες περιοχές, καθώς ο περιφερειάρχης προτιμάει να ταξιδεύει στην Κίνα για… τουριστική προβολή, αγνοώντας πλήρως την ουσία. Είναι δυνατόν να πιστεύουν στην περιφέρεια ότι λίγοι κινέζοι τουρίστες θα αντισταθμίσουν την εγκατάλειψη;
Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: 68,78% των πόρων του ΕΣΠΑ στην Κέρκυρα, μόλις 16,33% στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, 8,71% στη Λευκάδα και 6,17% στη Ζάκυνθο! Πρόκειται για απόλυτη περιφρόνηση, για μία κατανομή που όχι μόνο στερεί από τα νησιά μας κρίσιμους αναπτυξιακούς πόρους, αλλά υπονομεύει και την ισορροπία και τη συνοχή ολόκληρης της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη δεν είναι πεδίο πειραματισμού ούτε τουριστικό γραφείο για εντυπώσεις. Ο Σωτήρης Κουρής και η περιφερειακή διοίκηση οφείλουν να δώσουν άμεσες εξηγήσεις και να πράξουν τα αυτονόητα: να υπερασπιστούν τα νησιά μας και να απαιτήσουν δίκαιη κατανομή των πόρων πριν η αδιαφορία γίνει ανεπανόρθωτη.
