ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ» (Τρύγος – Κούρος – Λιομάζωμα)
Οι λέξεις παρουσιάζονται με την σειρά που ακούγονται από το ομώνυμο έργο της Βάνιας Σαμόλη.
Αλαμπρατσέτα= αγκαζέ
Ζούπα= πρόχειρο φαγητό από ψωμί βουτηγμένο σε κρασί και λάδι
Γουνίζει= γκρινιάζει
Ζουρλοπαντιέρα= ζωηρή, επιπόλαιη
Λιοκόμισμα= σύνθλιψη ελιάς
Καπακίζει= συλλαβίζει
Γδες= δες
Καρακαηδόνα= υποτιμητικά η γυναίκα
Φκείνη-εκείνη
Φιδόνα= ύπουλη γυναίκα
Ρούγγλες= μύξες
Γλίδες= βρωμιές
Λοϊδια= μαλλιά
Ξέσει=ξύσει
Μανέστρα= είδος σούπας
Φκια= εκείνα
Σέστα= καμώματα
Αψώθηκες= θύμωσες
Καπριτσάρει= εκνευρίσει
Παλιάτσα= αυτό που μετράει το λάδι
Κρεπάρω=σκάω
Τάραμα=θυμός
Φάουσα= γκρίνια
Κανιάζω= κλείνει ο λαιμός μου από την πολυλογία
Μπαστελάμενη= γερή, δυνατή
Ξετίμωσες= έκανες βούκινο
Λόντρα= ωραία γυναίκα
Βελέσι= φουστάνι
Ασέσταγη= ατακτοποίητη, αφρόντιστη
Ρεντίκολο= ρεζίλι
Πορδόμυλος=καυγάς
Πινομή= εξαιτίας σας
Ιγκαντο= να δημοσιεύω σχέση
ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΚΟ & ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΠ’ ΤΗΝ ΟΝΤΕΣΣΑ»
Οι λέξεις παρουσιάζονται με την σειρά που ακούγονται. Ειλημμένες από το «ΛΑΠΟΡΔΑ» Μικρά σκωπτικά διηγήματα αυστηρώς μόνο για Κεφαλλήνες, της Ευρυδίκης Λειβαδά Ντούκα, Εκδόσεις Οδύσσεια, Κεφαλληνία 2023, όπου το εν λόγω διήγημα.
Περπέρω = καταφερτζού, φλύαρη
Κόντι κόντι = σπιθαμή προς σπιθαμή, με κάθε λεπτομέρεια
Τσερβέλο = κεφάλι. Εδώ «σκέφτεσαι, έχει υπ’ όψιν σου»
Ρέγκουλο = ρέγολο = μέτρο / μέτρα, κανόνας, τάξη
Άμπουλος = πάρα πολύς
Ιντράδα = εισόδημα
Τεζόρο = θησαυρός
Ελόου μου = από μόνος μου
Κοντίκια τζεντιλέντσας = κανόνες καλής συμπεριφοράς / ευγένειας
Αρτζεν-τένιος = ασημένιος
Τραβώ ή περνώ του λιναριού τα πάθη = ταλαιπωρούμαι πολύ
Καταπιόνας / καταπίτης = λαιμός
Ξεμπουρδίζω= πετάω λέξεις ξαφνικά, ξεπετάω
Ιμπρέζα = εντύπωση
Τόρτσα = δαυλός
Ντούρος = ίσιος, ορθός
Αντιστέλι = κράτημα
Εστράνια = εξωτερικό
Με το άστε ντούε = ετσιθελικά
Γουστέβελος = νόστιμος
Τσιλίχουρδα = εντόσθια
Αποφρυμένος = διψασμένος
Γοδέρω = επιθυμώ
Αντένω = σκαλώνω, γαντζώνομαι
Έγκαψη = επιθυμία
Μένω σέκος = μένω στήλη άλατος, άναυδος, κατάπληκτος
Θαραπάικα = ευχαριστήθηκα
Κιάσα = συμβάντα, γεγονότα
Κάνω κακαράντζα =αφοδεύω
Σκουλαμέντο = βλεννόρροια
Φράντζα = σύφιλη
Μπα γιέ = εδώ ως επιφώνημα που φανερώνει λύπη, αγανάκτηση. Σχετλιαστικό.
Κον-τατσιόζος = κολλητικός
Τσέρτο = ασφαλώς
Ρεμέντιο = φάρμακο
Σπαβέντο = ταραχή
Περ μάρε περ τέρρα = οπωσδήποτε
Δελέγκου = αμέσως
Τράουζα = παντελόνι
Λάου λάου= κρυφά
Βαλίντος = αξιόλογος
Ξαπόστα = επίτηδες
Τόμου = αφού
Ντεφέτο = ελάττωμα
Ατζάρδο = τόλμημα, δοκιμασία
Αλμένο = τουλάχιστον
Σοσπέτο = υπόνοια, αμφιβολία
Μονάντερος = λαίμαργος, αχόρταγος κι άρα, εν προκειμένω, καλοθρεμένου
Πρίμα κουαλιτά = πρώτης ποιότητας
Κανιάζω = διψάω
Πουράτζινο = παράσιτο
Συλίντρεχος = τρεχάτος, με την ψυχή στο στόμα
Κάνω εντράτα = μπαίνω
Άμπουλος = μπόλικος
Έχω μπόλικες / άμπουλες γαζέττες = είμαι πλούσιος
Ακομ-πανιάρω = συνοδεύω
Έχω σάνγκουε μπλου = είμαι αριστοκράτης / νόμπιλος
Κόλπο ντι φάβα = πλάκα, αστείο
Βγάζω τα ούρλα = ουρλιάζω
Ντούρος πρεβεδούρος = καμαρωτός καμαρωτός
Μαλίνα = αρρώστια
Γάτος μόρτος = κορόϊδο / κάνω ή είμαι γάτος μόρτος
Φεστάρω = προσφέρω, τοποθετώ
Φάσκελο μονό ξεμυτιστό σε πιατελάκι = ένα είδος κεφαλλονίτικης μούτζας
Με βρίσκει γιότισα/ γιότσολα = παθαίνω αποπληξία
Μπουρλιστήρι = κορδόνι
Λαπόρδα = είδος ψαριού, αλλιώς: μπακίρι, κυνηγός
Ψολιώνας = Ολοθούριο, μαλάκιο που απαντά σε μεγάλα πλήθη στο βυθό στο λιμάνι Αργοστολίου
Κρεμάω κουδουνέλια = εξευτελίζω, εκθέτω
Ρεκαμάδο = κεντημένο
Χτυπάω διπλοκάμπανο = ξεκάνω / σκοτώνω
