Η παραλιακή οδός Αντώνη Τρίτση στο Αργοστόλι δεν θύμιζε σήμερα δρόμο πόλης. Θύμιζε λιμνοθάλασσα. Με την πρώτη κιόλας βροχή, το παραλιακό μέτωπο πλημμύρισε ξανά, αποκαλύπτοντας με τον πιο σκληρό τρόπο την πλήρη απουσία υποδομών.
Κάτοικοι ακινητοποιημένοι, πεζοί που δεν μπορούν να διασχίσουν ούτε λίγα μέτρα, οικογένειες που αναγκάζονται να περπατούν μέσα σε νερά και λάσπες. Μια εικόνα που δεν τιμά καμία σύγχρονη πόλη και σίγουρα όχι την πρωτεύουσα της Κεφαλονιάς.
Η παραλιακή, κάποτε σημείο αναφοράς, έχει μετατραπεί σε ζώνη κινδύνου.
Κάθε νεροποντή την παραδίδει στο χάος, αφήνοντας την κοινωνία να παλεύει με προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν λυθεί εδώ και χρόνια.
Αυτή είναι η «κανονικότητα» του Αργοστολίου σήμερα:
να μην μπορεί ο πολίτης να περπατήσει στον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης.
Και όσο οι υποδομές παραμένουν ανύπαρκτες, η ίδια εικόνα θα επαναλαμβάνεται.
Όχι επειδή «έβρεξε πολύ», αλλά επειδή μια πόλη ολόκληρη έχει αφεθεί να βουλιάζει.
