Η εικόνα στη Σκάλα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Η θάλασσα έχει προχωρήσει τόσο πολύ, που ο παραλιακός δρόμος στον Άγιο Αθανάσιο έχει κυριολεκτικά εξαφανιστεί. Η διάβρωση δεν είναι πια ένα φυσικό φαινόμενο που «προχωρά αργά». Είναι μια καταστροφή σε εξέλιξη, που μέρα με τη μέρα καταπίνει υποδομές, δρόμους, δίκτυα και ολόκληρα τμήματα της ακτής.
Χωρίς βιολογικό περίπου 60 κατοικίες στη Σκάλα
Η Σκάλα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Μετά τη θραύση του αγωγού αποχέτευσης στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου, περίπου 60 κατοικίες και 4 επιχειρήσεις έχουν μείνει χωρίς λειτουργικό βιολογικό καθαρισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητα, την υγεία και το περιβάλλον.
Διαρροή λυμάτων στη θάλασσα πριν τη σφράγιση του αγωγού
Μέχρι να ολοκληρωθεί η σφράγιση του σπασμένου αγωγού αποχέτευσης στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου, τα λύματα κατέληγαν απευθείας στη θάλασσα.
Ο αγωγός της αποχέτευσης, ήδη εκτεθειμένος και μετατοπισμένος από την υποχώρηση του εδάφους, υπέστη τελικά θραύση. Η διαρροή λυμάτων στη θάλασσα δεν είναι απλώς ένα τεχνικό πρόβλημα. Είναι μια υγειονομική και περιβαλλοντική κρίση, που αφήνει περίπου 60 κατοικίες και 4 επιχειρήσεις χωρίς λειτουργικό βιολογικό καθαρισμό. Μια περιοχή που ζει από τον τουρισμό βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που απειλεί την ίδια της την ύπαρξη.
Το παραλιακό μέτωπο των 300 μέτρων έχει διαβρωθεί σε τέτοιο βαθμό, που η παραλία Σπίθι και η περιοχή του Αγίου Αθανασίου έχουν ουσιαστικά χαθεί. Ο δρόμος έχει διαλυθεί, κολώνες φωτισμού έχουν παρασυρθεί, ο αγωγός έχει αποκαλυφθεί και σπάσει. Το τοπίο θυμίζει περιοχή που έχει δεχθεί χτύπημα, όχι απλώς μια ακτή που «ταλαιπωρείται από τα κύματα».
Και το χειρότερο; Το σημείο δεν είναι απομονωμένο. Είναι ο μοναδικός δρόμος πρόσβασης προς ένα από τα αντλιοστάσια του βιολογικού καθαρισμού. Είναι δίπλα σε επιχειρήσεις. Είναι δίπλα σε σπίτια. Είναι δίπλα σε ανθρώπους που ζουν εκεί, που εργάζονται εκεί, που περιμένουν κάθε χρόνο να υποδεχτούν επισκέπτες.
Η καταστροφή δεν είναι απλώς εντυπωσιακή. Είναι επικίνδυνη. Και η επικινδυνότητα δεν αφορά μόνο την ακτή. Αφορά τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον, την οικονομία της περιοχής, την καθημερινότητα των κατοίκων.
Η Σκάλα δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Η αποκατάσταση του αγωγού, η θωράκιση της ακτής, η επαναφορά της ασφάλειας και η προστασία των υποδομών δεν είναι «έργα που θα γίνουν κάποτε». Είναι ανάγκες άμεσες, επιτακτικές, αδιαπραγμάτευτες.
Κάθε μέρα που περνά, η θάλασσα παίρνει κι άλλο. Και η περιοχή χάνει κι άλλο.Η Σκάλα βρίσκεται στο όριο. Και το όριο αυτό έχει πλέον ξεπεραστεί,και η κατάσταση χρειάζεται παρεμβάσεις και υποδομές με μεγάλο κόστος αποκατάστασης .
