Στις 28 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, εκείνο το σιδηροδρομικό δυστύχημα όπου έχασαν τη ζωή τους 57 συνάνθρωποί μας, πολλοί από τους οποίους ήταν νέοι άνθρωποι και παιδιά. Το γεγονός αυτό έχει χαραχθεί βαθιά στη συλλογική μνήμη της κοινωνίας μας και μας υπενθυμίζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο την αξία της ανθρώπινης ζωής και την ανάγκη για διαρκή εγρήγορση, υπευθυνότητα και ασφάλεια.
Θεωρούμε ότι η πολιτική που εφαρμόζεται και ευνοεί τη συγκέντρωση τεράστιων κερδών στα χέρια λίγων οδηγεί αναπόφευκτα στην υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής στην καθημερινότητά της. Όταν το κέρδος τίθεται ως υπέρτατο κριτήριο, οι κοινωνικές ανάγκες, η πρόληψη και η ασφάλεια περνούν σε δεύτερη μοίρα. Με απλά λόγια, δεν αποδεχόμαστε μια πραγματικότητα όπου, για να κερδίσει κάποιος, πρέπει κάποιος άλλος να χάσει — ακόμη και την ίδια του τη ζωή.
Τραγωδίες όπως στα Τέμπη, στο Μάτι, στη Μάνδρα, στην Εύβοια, στη Θεσσαλία, στη Χίο, στη Βιολάντα, στη Ρικομέξ, στο Σαμίνα, στο Δύστος, στο Πέραμα και σε τόσα άλλα περιστατικά, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλές «κακές στιγμές» ή μεμονωμένες παραλείψεις. Τα αίτια υπάρχουν και, όσο παραμένουν, θα ελλοχεύει ο κίνδυνος νέων τραγωδιών.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να αγνοούμε την πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά: σχολεία που πλημμυρίζουν, οροφές σχολικών αιθουσών που καταρρέουν, κτήρια ασυντήρητα, ακατάλληλα και παλιά, που δεν πληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας, σχολεία που στεγάζονται σε κοντέινερ, ακατάλληλες και «προσωρινές» λύσεις που συχνά μετατρέπονται σε μόνιμη πραγματικότητα για τα παιδιά μας, χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές άνεσης, ασφάλειας και αξιοπρέπειας.
Η εκπαίδευση δεν μπορεί να παρέχεται σε συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» που διαρκούν χρόνια. Τα παιδιά μας δικαιούνται σύγχρονα, ασφαλή και λειτουργικά σχολικά κτήρια, που να στηρίζουν ουσιαστικά τη μαθησιακή διαδικασία και να προστατεύουν την υγεία και την ασφάλειά τους.
Τα σχολεία μας μένουν πλέον χωρίς επαρκή χρηματοδότηση ακόμη και για τα στοιχειώδη, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία τους και, κυρίως, θέτει ζητήματα ασφάλειας για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς.
Η ασφάλεια στη μετακίνηση και η ασφάλεια στο σχολικό περιβάλλον δεν είναι πολυτέλεια· είναι αυτονόητο δικαίωμα. Η μνήμη των θυμάτων μάς καλεί όχι μόνο να θυμόμαστε, αλλά και να διεκδικούμε συνθήκες που διασφαλίζουν ότι καμία ανθρώπινη ζωή δεν θα τίθεται σε κίνδυνο λόγω παραλείψεων και ελλείψεων.
Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 καλούμε όλους τους γονείς του σχολείου μας να δώσουμε το παρών, μαζί με τα παιδιά μας, στο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στις 11:00 το πρωί στην πλατεία Βαλλιάνου, τόπος συνάντησης 10:30 στο Σπίτι του Δασκάλου.
Ως σχολική κοινότητα, αισθανόμαστε την ανάγκη να τιμήσουμε τη μνήμη των θυμάτων και να εκφράσουμε τον σεβασμό και τη συμπαράστασή μας στις οικογένειές τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι τρία χρόνια μετά, το έγκλημα αυτό όχι μόνο δεν θα ξεχαστεί, αλλά και ότι δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.
Το Δ.Σ.
Του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του 3ου Νηπιαγωγείου Αργοστολίου
