Πέντε ολόκληρα χρόνια μετά το καταστροφικό πέρασμα του Ιανού, ο επαρχιακός δρόμος Διβαράτα – Φισκάρδο παραμένει ντροπιαστικά εγκαταλελειμμένος. Στις στροφές του Χάρακα, εκεί όπου η φύση δοκίμασε τις αντοχές του νησιού, η Περιφέρεια δοκιμάζει —δυστυχώς— τις αντοχές των πολιτών. Η εικόνα μιλάει από μόνη της: ο δρόμος έχει υποχωρήσει, τμήματα κρέμονται κυριολεκτικά στον αέρα, και η διάβρωση έχει φτάσει στο σημείο να αποκαλύπτει τις παλιές λιθοδομές του υποστρώματος, έργα άλλων εποχών, άλλης σοβαρότητας.
Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, οι συνεντεύξεις σας είναι πολλές.Οι δεσμεύσεις σας ακόμη περισσότερες. Όμως για τον Χάρακα —σιωπή. Ούτε σχέδιο, ούτε χρονοδιάγραμμα, ούτε μια ξεκάθαρη ενημέρωση για το πότε θα αποκατασταθεί ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της Κεφαλονιάς. Μετά τον φετινό χειμώνα, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά, αλλά η Περιφέρεια εξακολουθεί να παρακολουθεί από απόσταση, σαν να μην αφορά κανέναν το γεγονός ότι καθημερινά άνθρωποι ρισκάρουν τη ζωή τους.
Οι σημερινές εικόνες που καταγράψαμε μιλούν από μόνες τους και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας: ο δρόμος στις στροφές του Χάρακα έχει υποχωρήσει σε τέτοιο βαθμό, που τμήματά του κρέμονται κυριολεκτικά στον αέρα. Η διάβρωση έχει προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε πλέον αποκαλύπτονται οι παλιές λιθοδομές του υποστρώματος — έργα άλλων εποχών, άλλης σοβαρότητας, άλλης αντίληψης για το τι σημαίνει δημόσιο έργο.
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς ανησυχητική. Είναι ντροπιαστική. Είναι επικίνδυνη. Είναι η απόδειξη ότι πέντε χρόνια μετά τον Ιανό, ο συγκεκριμένος δρόμος έχει αφεθεί στην τύχη του, σαν να μην αποτελεί βασική αρτηρία του νησιού, σαν να μην εξυπηρετεί κατοίκους, επαγγελματίες, τουρίστες, οικογένειες.
Το οδόστρωμα έχει «αδειάσει» από κάτω, το έδαφος έχει φύγει, και το μόνο που κρατάει το σημείο είναι τα απομεινάρια μιας παλιάς κατασκευής που άντεξε δεκαετίες — αλλά δεν μπορεί να αντέξει άλλο. Κάθε διερχόμενο όχημα παίζει με την τύχη του. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς παρέμβαση, ο κίνδυνος μεγαλώνει.
Και όσο η φύση κάνει τη δουλειά της, η Περιφέρεια δεν κάνει τη δική της.
Η κατάσταση δεν είναι απλώς αποτέλεσμα μιας φυσικής καταστροφής. Είναι αποτέλεσμα πέντε χρόνων αδράνειας, πέντε χρόνων καθυστερήσεων, πέντε χρόνων υποσχέσεων χωρίς έργο. Ο δρόμος δεν υποχωρεί μόνο από τη διάβρωση· υποχωρεί από την αδιαφορία.
Ο Χάρακας δεν είναι μια λεπτομέρεια στο χάρτη. Είναι ένας από τους πιο κρίσιμους οδικούς άξονες της Κεφαλονιάς. Και σήμερα, βρίσκεται σε κατάσταση που θα έπρεπε να έχει σημάνει συναγερμό εδώ και καιρό.
Οι εικόνες δεν χρειάζονται λεζάντα. Χρειάζονται λύση. Και χρειάζονται τώρα.
Την ίδια στιγμή, ακούμε συνεχώς για «εκατομμύρια ευρώ» που έχουν διατεθεί για την αποκατάσταση του οδικού δικτύου. Αν αυτά τα χρήματα πράγματι υπάρχουν, τότε σίγουρα δεν έφτασαν ποτέ στον Χάρακα. Γιατί αν είχαν φτάσει, ο δρόμος δεν θα ήταν σήμερα σε κατάσταση που θυμίζει εγκατάλειψη δεκαετιών.
Οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες, οι επισκέπτες έχουν κουραστεί να περιμένουν. Έχουν κουραστεί να ακούν υποσχέσεις. Έχουν κουραστεί να βλέπουν τον πιο τουριστικό άξονα του νησιού να καταρρέει, ενώ η Περιφέρεια περιορίζεται σε δηλώσεις και φωτογραφίες.
Ο δρόμος Διβαράτα – Φισκάρδο δεν είναι ένας τυχαίος δρόμος. Είναι η βασική αρτηρία που συνδέει το βόρειο τμήμα της Κεφαλονιάς, στηρίζει τον τουρισμό, την οικονομία, την καθημερινότητα των ανθρώπων. Η συνεχιζόμενη αδιαφορία δεν είναι απλώς διοικητική ανεπάρκεια — είναι επικίνδυνη. Θέτει σε κίνδυνο ζωές. Υπονομεύει την ανάπτυξη. Προσβάλλει το νησί.
