Η απώλεια της Μαρίας Λαδά μας συγκλόνισε όλους. Δανείστηκα τον τίτλο από το βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη, που εκδόθηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1950, περιγράφοντας τον αγώνα ενός παιδιού που κόντρα στις ιδεοληψίες και τους δογματισμούς της εποχής, αποφασίζει να διεκδικήσει τα όνειρά του. Κάπως έτσι, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, τόσο η Μαρία όσο και ο αδελφός της o Δημήτρης, έκαναν την υποτιθέμενη αδυναμία τους, δύναμη και πάλεψαν για την ζωή τους. Η σωματική τους αδυναμία, τους έκανε να κατανοήσουν ,γρήγορα, ότι η σωματική δύναμη δεν είναι αυτή που καθορίζει την πορεία της ζωής, αλλά τα αποθέματα ψυχής, η οξυδέρκεια και η πνευματική επάρκεια. Το πόσο μεγάλος ή μικρός είναι ένας άνθρωπος, δεν μετριέται με το μπόι του ,αλλά, με το ανάστημά του. Η Μαρία και ο Δημήτρης κατάφεραν με το ανάστημα τους, όχι μόνο να γκρεμίσουν κάθε κοινωνικό αποκλεισμό, αλλά, στάθηκαν με θάρρος μπροστά στην κοινωνία του Ληξουρίου και μας πρόσφεραν μια άλλη διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Μας δίδαξαν με το παράδειγμα τους, ότιδιαφορετικότητα δεν σημαίνει αποκλεισμός, και για ναείμαστε ειλικρινείς, αυτά τα δύο παιδιά με το παράδειγμά τους, έδωσαν σε όλους εμάς την δυνατότητα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Ζούμε σε μια εποχή εικονικής τελειότητας. Πολλά νέα παιδιά κλείνονται στον εαυτό τους, κυρίως στην εφηβεία, θεωρώντας ότι σωματικά αποκλίνουν από τα πρότυπα αισθητικής που κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν. Ένα μεγάλο κομμάτι της σύγχρονηςκοινωνίας χάνετε μπροστά στους καθρέφτες,προσπαθώντας να διατηρήσει μια εικόνα, όταν όλοι γνωρίζουμε, ότι η εικόνα αυτή κάποια στιγμή θα τοποθετηθεί οριζόντια σε ένα ξύλινο κουτί και θα σκεπαστεί από χώμα.
Να λοιπόν γιατί η Μαρία και η κάθε Μαρία, δεν εγκλωβίστηκε στον καθρέφτη, αλλά, άνοιξε την πόρτα του μυαλού της και τοποθέτησε το εαυτό της χωρίς φόβο μπροστά στο σύμπαν. Εκεί ,σιγά σιγά, ξεκίνησε να μετράει τα’ άστρα, έπειτα, με το ανάστημα της άρχισε να τα κατακτά ,ένα προς ένα και τελικά με τη σειρά της έγινε αστέρι κοσμώντας το σύμπαν που κατέκτησε. Στο σημείο αυτό, θέλω να εκφράσω τον αμέριστο σεβασμό μου, σε όλους εκείνους που καθημερινά μάχονται για να διεκδικήσουν το χώρο, που δικαιωματικά τους ανήκει.
Να ευχαριστήσω την Μαρία και τον Δημήτρη ,γιατί με την στάση τους, μας έδωσαν την δυνατότητα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και τέλος να εκφράσω στην οικογένεια της τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Μεσσάρης Δημήτρης,
Επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ΠάλληςΞεκίνημα.
