Στο λιμάνι του Ληξουρίου, στην προβλήτα πρόσβασης προς το φέρι μπόουτ, επικρατεί μια εικόνα κακής διαχείρισης και έλλειψης στοιχειώδους οργάνωσης. Η επιλογή να τοποθετηθούν γλάστρες ως «διαχωριστικό» των κατευθύνσεων για την επιβίβαση και αποβίβαση των οχημάτων αποδεικνύεται όχι μόνο ακατάλληλη, αλλά και επικίνδυνη.
Οι γλάστρες δεν διαθέτουν καμία σήμανση, δεν είναι ορατές τη νύχτα και δεν αντανακλούν το φως, με αποτέλεσμα να μην γίνονται αντιληπτές από τους οδηγούς. Επιπλέον, δεν έχουν τοποθετηθεί σε ευθεία γραμμή, αλλά άναρχα, δημιουργώντας σύγχυση και μια κατάσταση χάους σε ένα σημείο όπου απαιτείται απόλυτη τάξη και σαφήνεια. Η απουσία σωστής σηματοδότησης αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος σε έναν χώρο με συνεχή και συχνά πυκνή κυκλοφορία.
Την ίδια στιγμή, στον χώρο κυκλοφορίας των επιβατών, τα κολονάκια που υποτίθεται ότι προστατεύουν τους πεζούς βρίσκονται διαλυμένα, στραβωμένα ή πεσμένα. Η εικόνα παραπέμπει σε εγκατάλειψη και παρακμή, σε έναν χώρο που θα έπρεπε να αποτελεί αξιοπρεπή πύλη εισόδου και εξόδου για κατοίκους και επισκέπτες.
Θα περίμενε κανείς από τον Δήμο Ληξουρίου μια πιο προσεγμένη και οργανωμένη εικόνα για την πύλη εισόδου της Παλλικής. Έναν χώρο που να αντανακλά σοβαρότητα, ασφάλεια και στοιχειώδη σεβασμό προς κατοίκους και επισκέπτες. Αντί αυτού, η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η προβλήτα προκαλεί εύλογη απορία.
Το λιμάνι του Ληξουρίου χρειάζεται άμεση μέριμνα, σωστή σήμανση, ασφαλείς λύσεις και ουσιαστική φροντίδα. Η ασφάλεια δεν μπορεί να βασίζεται σε πρόχειρες πατέντες και αυτοσχεδιασμούς. Ο δημόσιος χώρος απαιτεί υπευθυνότητα, σχεδιασμό και σεβασμό — όχι λύσεις που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
