Τα 900.000 ευρώ σε ανείσπρακτα δημοτικά τέλη που αποκάλυψε ο Δήμαρχος Αργοστολίου στο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι ένα στοιχείο που προκαλεί σοκ, ανησυχία και εύλογα ερωτήματα για τη λειτουργία του Δήμου και τη διαχείριση των οικονομικών του. Πρόκειται για ένα ποσό τεράστιο για τα δεδομένα ενός μικρού νησιωτικού δήμου, και η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει άμεσα και ξεκάθαρες απαντήσεις.
Ο δήμαρχος απέδωσε την κατάσταση στο γεγονός ότι οι δημότες αλλάζουν πάροχο ηλεκτρικού ρεύματος και οι εταιρείες αποστέλλουν στον Δήμο τα ποσά που αντιστοιχούν στα δημοτικά τέλη. Ωστόσο, αυτή η εξήγηση δεν αρκεί για να καλύψει το μέγεθος του προβλήματος. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: ποιοι είναι αυτοί που χρωστούν 900.000 ευρώ; Είναι μεγάλες εταιρείες; Είναι επιχειρήσεις με συσσωρευμένα χρέη; Είναι οικονομικά αδύναμοι δημότες, όπως υποστήριξε ο ίδιος ο δήμαρχος; Υπάρχει λίστα; Υπάρχει έλεγχος; Υπάρχει διαφάνεια; Χωρίς συγκεκριμένες απαντήσεις, η συζήτηση μένει μετέωρη και η κοινωνία δικαιολογημένα ανησυχεί.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό όταν συνδυαστεί με το γεγονός ότι ο Δήμος Αργοστολίου έχει τον 4ο υψηλότερο συντελεστή δημοτικών τελών στην Ελλάδα, με χρέωση 2,72 € ανά τετραγωνικό μέτρο για κατοικίες. Η μέση ετήσια επιβάρυνση για ένα νοικοκυριό φτάνει τα 241 ευρώ, ποσό καθόλου αμελητέο για μια κοινωνία που —όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο δήμαρχος— αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Όταν οι δημότες πληρώνουν από τα υψηλότερα τέλη στη χώρα, η ύπαρξη σχεδόν ενός εκατομμυρίου ευρώ σε ανείσπρακτα ποσά δημιουργεί ένα αίσθημα αδικίας και άνισης μεταχείρισης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η δήλωση του Αντιδημάρχου κ. Σπύρου Σαμούρη ότι «μάλλον γίναμε Μονακό» αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Ακόμη κι αν ειπώθηκε με διάθεση σχολιασμού, αποτυπώνει μια πραγματικότητα που βιώνουν οι δημότες: δημοτικά τέλη δυσανάλογα υψηλά σε σχέση με το εισόδημα, το κόστος ζωής και —κυρίως— την ποιότητα των υπηρεσιών που λαμβάνουν.
Το θέμα των 900.000 ευρώ δεν μπορεί να κλείσει με μια απλή αναφορά στο Δημοτικό Συμβούλιο. Απαιτείται πλήρης και αναλυτική ενημέρωση για το ποιοι χρωστούν, πώς δημιουργήθηκαν αυτά τα χρέη, ποια μέτρα έχουν ληφθεί για την είσπραξή τους και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα επίλυσης του προβλήματος. Η διαφάνεια δεν είναι επιλογή· είναι υποχρέωση. Και η πολιτική ευθύνη δεν είναι τυπική διαδικασία· είναι θεμέλιο της δημοκρατικής λειτουργίας ενός Δήμου.
Γιατί όταν οι δημότες πληρώνουν ακριβά, δεν γίνεται να υπάρχουν τεράστια ποσά που παραμένουν ανείσπρακτα, χωρίς να γνωρίζει κανείς ποιος τα χρωστά και γιατί. Το ζήτημα δεν είναι λογιστικό. Είναι βαθιά πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό. Και οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν τώρα, καθαρά και δημόσια.
