Έργο χωρίς προτεραιότητα, χωρίς όφελος, χωρίς αντοχή: Ο δρόμος προς το Καλόν Όρος αφήνει περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις[pics]

Η επιλογή του Δήμου Σάμης να κατασκευάσει έναν δρόμο περιορισμένης χρησιμότητας, τη στιγμή που άλλες δημοτικές ενότητες έχουν πολλαπλάσιες και πιο πιεστικές ανάγκες, γεννά σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η ιεράρχηση των έργων.

Ο δρόμος προς την κορυφή του Καλόν Όρος, μια σύμμεικτη κατασκευή με ασφαλτόστρωση και τσιμέντο, αντί να αποτελεί παράδειγμα σωστής τεχνικής επιλογής και αναπτυξιακής στόχευσης, έχει ήδη μετατραπεί σε σημείο προβληματισμού. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο από την ολοκλήρωσή του, τα τσιμεντένια τμήματα παρουσιάζουν ρηγματώσεις και τρύπες, αποκαλύπτοντας μια κατασκευή που δεν άντεξε ούτε τον πρώτο κύκλο φθοράς. Η εικόνα αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για την ποιότητα του έργου, την τεχνική του επάρκεια και κυρίως για την ίδια την αναγκαιότητά του.

Την ώρα που άλλες δημοτικές ενότητες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα πρόσβασης, υποδομών και καθημερινότητας, ο Δήμος Σάμης επέλεξε να κατασκευάσει έναν δρόμο που δεν οδηγεί σε κατοικημένη περιοχή, δεν εξυπηρετεί κρίσιμες ανάγκες και δεν προσφέρει ουσιαστικό όφελος στην τοπική κοινωνία ή την οικονομία. Η επιλογή αυτή αφήνει ανοιχτό το ερώτημα: ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος υλοποίησης ενός έργου που δεν εντάσσεται σε καμία προφανή αναπτυξιακή προτεραιότητα.
Η φθορά μέσα σε έναν χρόνο εντείνει ακόμη περισσότερο τις απορίες. Πραγματοποιήθηκε σωστή μελέτη; Υπήρξε επαρκής επίβλεψη; Επιλέχθηκαν τα κατάλληλα υλικά; Και, κυρίως, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για ένα έργο που ήδη δείχνει σημάδια αποτυχίας πριν καν αξιοποιηθεί.

Ένα επίσης σοβαρό ερώτημα που προκύπτει είναι εάν το έργο έχει παραληφθεί από τον Δήμο Σάμης και τις τεχνικές υπηρεσίες του. Αν έχει παραληφθεί, με ποια κριτήρια θεωρήθηκε ότι πληροί τις προδιαγραφές; Αν δεν έχει παραληφθεί, ποιος φέρει την ευθύνη για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα; Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα ενός έργου που φθείρεται τόσο γρήγορα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Οι δήμοι οφείλουν να προτεραιοποιούν τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, να κατευθύνουν τους πόρους εκεί όπου υπάρχει άμεση και ουσιαστική ωφέλεια και να αποφεύγουν έργα που λειτουργούν περισσότερο ως εντυπωσιασμός παρά ως λύση. Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές αποσπασματικών παρεμβάσεων, αλλά με στρατηγική, ευθύνη και σεβασμό στα χρήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας.

Ο δρόμος προς το Καλόν Όρος, όπως υλοποιήθηκε και όπως ήδη φθείρεται, δεν απαντά σε κανένα από αυτά τα κριτήρια. Αντίθετα, αφήνει πίσω του ένα βασικό και αναπάντητο ερώτημα: για ποιο λόγο έγινε αυτό το έργο και ποιον πραγματικά εξυπηρετεί.