Έναν ολόκληρο χρόνο και τρεις μήνες χρειάστηκε η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για να «ανακαλύψει» το πρόβλημα στον Αλειματά. Δεκαπέντε μήνες μετά την κατάρρευση του τοιχίου αντιστήριξης, μετά τις συνεχείς καταγγελίες των κατοίκων, μετά τα δημοσιεύματα και τις δημόσιες παρεμβάσεις, οι αρμόδιοι θυμήθηκαν να επισκεφθούν το σημείο και να διαπιστώσουν αυτό που όλοι γνώριζαν από την πρώτη ημέρα.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή και δεν κρύβεται πίσω από φωτογραφίες αυτοψιών και υπηρεσιακές επισκέψεις. Το πρόβλημα υπήρχε, ήταν ορατό, ήταν επικίνδυνο και παρέμενε εκεί επί δεκαπέντε μήνες. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: πού ήταν η Περιφέρεια όλο αυτό το διάστημα;
Πού ήταν όταν οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν; Πού ήταν όταν το Kefaloniafocus αναδείκνυε το ζήτημα; Πού ήταν όταν ο δρόμος συνέχιζε να εξυπηρετεί καθημερινά πολίτες και επισκέπτες με ένα σοβαρό πρόβλημα ασφαλείας να παραμένει άλυτο;https://kefaloniafocus.com/society/2025/03/29479/
Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται ότι η Περιφέρεια λειτουργεί με καθυστέρηση, ακολουθώντας τα γεγονότα αντί να τα προλαμβάνει. Αντί να βρίσκεται καθημερινά δίπλα στις τοπικές κοινωνίες, εμφανίζεται όταν η πίεση της κοινής γνώμης γίνεται ασφυκτική και όταν το πρόβλημα έχει ήδη γίνει γνωστό σε ολόκληρη την Κεφαλονιά.
Κύριε Κουρή, έχουν περάσει δεκαπέντε μήνες…
Κύριε Αντιπεριφερειάρχη,
Έχουν περάσει δεκαπέντε ολόκληροι μήνες από τότε που κατέρρευσε το τοιχίο αντιστήριξης στον Αλειματά. Δεκαπέντε μήνες κατά τους οποίους οι κάτοικοι της περιοχής, οι διερχόμενοι οδηγοί και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας το αυτονόητο: την άμεση αποκατάσταση ενός προβλήματος που αφορά την ασφάλεια των πολιτών.
Σήμερα βλέπουμε επιτέλους αυτοψίες, δηλώσεις και ενδιαφέρον. Όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Έχουν περάσει δεκαπέντε μήνες.
Δεκαπέντε μήνες για ένα πρόβλημα που βρισκόταν μπροστά στα μάτια όλων.
Δεκαπέντε μήνες για έναν δρόμο που εξυπηρετεί κατοίκους, εργαζόμενους και επισκέπτες.Δεκαπέντε μήνες χωρίς ουσιαστική παρέμβαση.
Το ερώτημα που θέτουν οι πολίτες είναι απλό: γιατί χρειάστηκε να περάσει τόσος χρόνος; Γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο καλοκαίρι του 2026 για να υπάρξει κινητικότητα σε ένα ζήτημα που εμφανίστηκε στις αρχές του 2025;
Το Kefaloniafocus είχε αναδείξει το θέμα από την πρώτη στιγμή. Οι κάτοικοι το επανέφεραν ξανά και ξανά. Οι εικόνες ήταν εκεί. Το πρόβλημα ήταν γνωστό. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε.
Η Κεφαλονιά δεν έχει ανάγκη από καθυστερημένες διαπιστώσεις. Έχει ανάγκη από γρήγορα αντανακλαστικά, προτεραιοποίηση των προβλημάτων και άμεσες παρεμβάσεις. Γιατί όταν μιλάμε για οδική ασφάλεια και δημόσιες υποδομές, ο χρόνος μετρά διαφορετικά.
Οι πολίτες περιμένουν πλέον έργα και όχι νέες επισκέψεις. Περιμένουν λύσεις και όχι εξηγήσεις. Και πάνω απ’ όλα περιμένουν να μην χρειαστεί να περάσουν άλλοι δεκαπέντε μήνες για να λυθεί ένα πρόβλημα που έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί εδώ και καιρό.
Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από επισκέψεις εντυπωσιασμού ούτε από καθυστερημένες διαπιστώσεις. Έχουν ανάγκη από έργα, παρεμβάσεις και άμεσες λύσεις. Έχουν ανάγκη από μια Περιφέρεια που να βρίσκεται στο πεδίο κάθε μέρα και όχι μία φορά κάθε δεκαπέντε μήνες.
Η Κεφαλονιά δεν μπορεί να περιμένει. Οι υποδομές του νησιού δεν μπορούν να μπαίνουν στον «πάγο» μέχρι κάποιος να θυμηθεί ότι υπάρχουν. Και οι κάτοικοι δεν μπορούν να αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, περιμένοντας πότε θα φτάσει η σειρά τους στην ατζέντα των αρμοδίων.
Ο Αλειματάς είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας νοοτροπίας που πρέπει να αλλάξει. Γιατί η ασφάλεια των πολιτών δεν μπορεί να λειτουργεί με ρυθμούς γραφειοκρατίας. Και γιατί οι ευθύνες δεν σβήνουν επειδή κάποιος εμφανίστηκε στο σημείο δεκαπέντε μήνες αργότερα.
