Η πρόσφατη υπόθεση στην Πλατιά Άμμο, με τον απεγκλωβισμό επισκέπτριας από τα πρανή της περιοχής, έφερε ξανά στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα γύρω από τον τρόπο με τον οποίο έχουν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί τα έργα πρόσβασης σε μία από τις πιο δύσβατες αλλά και εντυπωσιακές παραλίες της Κεφαλονιάς. Σε ανάρτησή του, ο Τηλέμαχος Μπεριάτος θέτει ζητήματα που αφορούν τη μελέτη, την αδειοδότηση, την τεχνική επάρκεια αλλά και την ευθύνη των αρμόδιων φορέων, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια των επισκεπτών και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος δεν μπορεί να τίθενται σε δεύτερη μοίρα.
Η ανάρτηση του Τηλέμαχου Μπεριάτου:
Σχετικά με τα τεχνικά έργα πρόσβασης στην παραλία της Πλατιάς Άμμου στις δυτικές ακτές της Κεφαλονιάς, με αφορμή τον απεγκλωβισμό επισκέπτριας από τα πρανή:
Υπάρχει το ερώτημα αν όταν κατασκευάστηκαν τα σκαλιά και οι ράμπες (τα ίδια ισχύουν και για τον δρόμο που οδηγεί εκεί), είχε προηγηθεί μελέτη, σχεδιασμός και επίβλεψη των εργασιών ώστε να υλοποιηθούν με κατάλληλα υλικά, τεχνική επάρκεια και όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας και λειτουργικότητας? Είχε προηγηθεί συζήτηση, διαβούλευση, εγκρίσεις υπηρεσιών και αδειοδότηση?
Ή μήπως ένα τόσο ευαίσθητο θέμα ασφάλειας της ανθρώπινης ζωής, υπευθυνότητας από πλευράς των αρχών αλλά και απόφασης σχετικά με την τουριστική ανάπτυξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αντιμετωπίστηκε επιπόλαια και ακόμη και σήμερα έχει δημιουργήσει αντί για ένα κατόρθωμα ορθολογισμού και επιτυχίας, ένα ακόμη μνημείο ανοργανωσιάς, αυθαιρεσίας και κινδύνου?? (ο κίνδυνος ξεκίνησε από τη στιγμή που φτιάχτηκαν με αυτόν τον τρόπο τα σκαλιά και όχι με τις κατολισθήσεις στους σεισμούς)
Η πρόσβαση μέσω τεχνικών έργων στη Πλατιά Άμμο δεν θυμάμαι να είχε συζητηθεί ουδέποτε ευρέως, δεν υπήρχε ποτέ παρά μόνο ίσως από μονοπάτια (ή κάτι σαν μονοπάτια) γνωστά σε λίγους ντόπιους στο μακρινό παρελθόν, και ξαφνικά ένα ωραίο πρωί μαθαίνει ο κόσμος ότι πας με σκαλιά.. Σκαλιά που είχαν κατασκευαστεί νόμιμα, με σωστή μέθοδο-υλικά και ασφαλή? ..Κανείς δεν ξέρει και δεν έμαθε ποτέ ..ώσπου έπεσαν κι αυτά τα σκαλιά. Μπήκε μια πινακίδα σε σπαστά αγγλικά, και από τότε αν κάποιος έχει διάθεση για περιπέτειες μπορεί να εγκλωβιστεί στη διαδρομή ή να αποκλειστεί στην παραλία και να περάσει μια ωραία καλοκαιρινή (στην καλή περίπτωση) βραδιά.. Το ελληνικό μεγαλείο, μεγαλύτεροι της ζωής, ζήσε το σήμερα όσο προλαβαίνεις γιατί δεν ξέρεις τι ξημερώνει.. (βλέπε Ζορμπά δε Γκρικ)
Βεβαίως για τέτοιου είδους επεμβάσεις στην παράλια ζώνη απαιτούνται εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις ειδικά στη ζώνη παραλίας καθώς αφορά δημόσιο χώρο του οποίου υπάρχει κεντρική και όχι τοπική αρμοδιότητα. Απαιτούνται προδιαγραφές, σχεδιασμός, σωστή τεχνική μέθοδος.. Τίθενται βεβαίως και θέματα διαχείρισης δημόσιων οικονομικών (έστω και στην περίπτωση δωρεών), και φυσικά θέματα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.
Αλλά πιο άμεσα τίθενται θέματα ασφάλειας-υγείας για κατοίκους και επισκέπτες.. μια πινακίδα δεν είναι αρκετή, ενώ η ορθότερη προσέγγιση είναι η καθαίρεση των ακατάλληλων κατασκευών και αποκλεισμός της πρόσβασης εωσότου διασφαλιστεί η απουσία κάθε κινδύνου. Όμως θα πρέπει να μην ξεχνάμε και την ατομική ευθύνη ενός επισκέπτη καθώς ως ενήλικας, αν αγνοεί την σήμανση αλλά και την πραγματικότητα μιας δύσκολης κατάστασης, φέρει και αυτός ακέραιη ευθύνη.
(φωτογραφίες 2023-24)
