PHOTO/ΠΑΝΑΓΗΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ
Υπάρχουν τόποι που δεν ζητούν να τους κατακτήσεις. Ζητούν μόνο να τους σεβαστείς. Τόποι που παραμένουν σιωπηλοί μέσα στον χρόνο, φυλάσσοντας σαν πολύτιμο θησαυρό την αυθεντικότητα και την αγνότητά τους. Μια τέτοια γωνιά είναι η μικρή παραλία Κολομητό, στον Άγιο Ιωάννη της Ιθάκης.
Κρυμμένη ανάμεσα στα βράχια και τη γαλήνη του Ιονίου, μακριά από τους πολυσύχναστους προορισμούς και τα συνηθισμένα μονοπάτια, η Κολομητό μοιάζει να ανήκει σε έναν άλλο κόσμο. Έναν κόσμο όπου η φύση εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο και η ανθρώπινη παρουσία παραμένει διακριτική, σχεδόν ανύπαρκτη.
Τα γαλαζοπράσινα νερά της αγκαλιάζουν απαλά την ακτή, ενώ το άγριο τοπίο γύρω της δημιουργεί μια εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Εδώ δεν ακούγονται παρά μόνο ο παφλασμός των κυμάτων, το τραγούδι του ανέμου και η ανάσα της ίδιας της Ιθάκης.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη γοητεία της. Δεν αποκαλύπτεται εύκολα. Δεν παραδίδεται σε όλους. Επιλέγει να παραμένει ένα καλά φυλαγμένο μυστικό, μια μικρή γωνιά παραδείσου που προστατεύει την παρθενική της ομορφιά από τη φθορά και την πολυκοσμία.
Η Ιθάκη άλλωστε δεν είναι μόνο ένας τόπος. Είναι συναίσθημα. Είναι η γη του νόστου, της αναζήτησης και της επιστροφής. Είναι το νησί που σε διδάσκει πως η αληθινή αξία βρίσκεται στα απλά, στα αυθεντικά και στα ανεπιτήδευτα. Και η Κολομητό αποτελεί μία από τις πιο όμορφες εκφράσεις αυτής της αλήθειας.
Όσοι σταθούν μπροστά της δεν αντικρίζουν απλώς μια παραλία. Αντικρίζουν την ψυχή της Ιθάκης. Μια ψυχή άγρια και τρυφερή μαζί, περήφανη και φιλόξενη, που συνεχίζει να αντιστέκεται στον χρόνο και να θυμίζει πως υπάρχουν ακόμη μέρη όπου η φύση παραμένει η απόλυτη κυρίαρχος.
Και όσο η Κολομητό θα συνεχίζει να κρύβεται διακριτικά στην αγκαλιά του νησιού, η Ιθάκη θα εξακολουθεί να μας ψιθυρίζει το ίδιο διαχρονικό μήνυμα: ότι οι μεγαλύτεροι θησαυροί δεν είναι πάντα εκείνοι που φαίνονται, αλλά εκείνοι που ανακαλύπτεις με την καρδιά.
