Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Άνθρωποι που γίνονται ένα με τη θάλασσα, με τα καράβια τους, με τα ταξίδια και τις ζωές που άγγιξαν. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο καπετάνιος Γιάννης Σκοπελίτης.
Σήμερα, ακόμη και το καράβι μοιάζει λυπημένο. Σαν να γνωρίζει ότι αποχαιρετά τον άνθρωπο που το οδήγησε μέσα σε φουρτούνες και γαλήνιες θάλασσες, που το έκανε κομμάτι της ψυχής του και σύμβολο προσφοράς για έναν ολόκληρο τόπο.
Οι μηχανές σιωπούν, οι κάβοι λύνονται και η θάλασσα ανοίγει τον δρόμο για το τελευταίο του ταξίδι. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, προς τα γαλήνια λιμάνια του ουρανού.
Πίσω μένουν οι άνθρωποι που τον αγάπησαν, οι ναυτικοί που ταξίδεψαν μαζί του, οι νησιώτες που τον έβλεπαν ως κομμάτι της καθημερινότητάς τους και όλοι όσοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν την καλοσύνη, το ήθος και τη λεβεντιά του.
Και καθώς το καράβι τον συνοδεύει βουβό και συγκινημένο, μοιάζει σαν να του ψιθυρίζει ένα τελευταίο «ευχαριστώ» για όλα τα μίλια, για όλες τις θάλασσες, για όλες τις ζωές που ένωσε.
Στον Καπετάνιο του Αιγαίου…
Η θάλασσα σήμερα είναι πιο σιωπηλή. Τα κύματα μοιάζουν να χαμηλώνουν τη φωνή τους και τα καράβια να ταξιδεύουν πιο αργά, σαν να αποτίουν φόρο τιμής στον άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στο Αιγαίο.
Ο Γιάννης Σκοπελίτης δεν ήταν απλώς ένας καπετάνιος. Ήταν ο άνθρωπος που ένωσε νησιά και ανθρώπους, που στάθηκε για δεκαετίες στο τιμόνι με ευθύνη, αξιοπρέπεια και αγάπη για τη θάλασσα. Ήταν ο καπετάνιος που έγινε σύμβολο, που κέρδισε τον σεβασμό και την αγάπη ολόκληρου του Αιγαίου.
Σήμερα, στο τελευταίο του ταξίδι, ακόμη και το καράβι του μοιάζει να πενθεί. Να τον συνοδεύει βουβό, με τις σειρήνες της καρδιάς να ηχούν πιο δυνατά από κάθε μηχανή. Σαν να μην θέλει να τον αποχωριστεί. Σαν να γνωρίζει ότι αποχαιρετά ένα κομμάτι της ψυχής του.
Ο καπετάνιος φεύγει, αλλά αφήνει πίσω του μια βαριά κληρονομιά ανθρωπιάς, προσφοράς και θαλασσινής λεβεντιάς. Αφήνει αναμνήσεις, ιστορίες και αμέτρητα ταξίδια χαραγμένα στις καρδιές όσων τον γνώρισαν.
Καλό ταξίδι, καπετάνιε του Αιγαίου.
Τα λιμάνια που αγάπησες θα σε θυμούνται πάντα, τα κύματα θα ψιθυρίζουν το όνομά σου και οι θάλασσες που όργωσες μια ζωή θα κρατούν για πάντα το αποτύπωμά σου.
Καλό σου ταξίδι, Γιάννη Σκοπελίτη. Στο μεγάλο λιμάνι του ουρανού…
Καλό ταξίδι καπετάνιε της καρδιάς μας.
Ο άνεμος να είναι πάντα ούριος στα πανιά σου και η θάλασσα του ουρανού ήρεμη και φωτεινή.
Αντίο, Γιάννη Σκοπελίτη… Η μνήμη σου θα ταξιδεύει για πάντα μαζί με τα κύματα.
