«Μην μετατρέψουμε τα πανηγύρια της Κεφαλονιάς σε πίστες μπουζουξίδικων – Η αυθεντικότητα του τόπου μας είναι αδιαπραγμάτευτη».
Τα παραδοσιακά πανηγύρια της Κεφαλονιάς δεν είναι απλές καλοκαιρινές εκδηλώσεις. Δεν είναι μια ακόμη βραδιά διασκέδασης. Είναι ζωντανά κομμάτια της ιστορίας μας, της θρησκευτικής μας παράδοσης, της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της συλλογικής μας ταυτότητας. Είναι οι στιγμές που το χθες συναντά το σήμερα και το σήμερα παραδίδει τη σκυτάλη στο αύριο.
Κάθε πανηγύρι γεννήθηκε γύρω από μια εκκλησία, μια γιορτή ενός Αγίου, ένα τάμα, μια κοινότητα ανθρώπων που συναντιόταν για να τιμήσει την πίστη της και στη συνέχεια να γιορτάσει όλοι μαζί, χωρίς διακρίσεις. Εκεί δεν υπήρχαν πρώτα τραπέζια, VIP θέσεις και επιδείξεις πλούτου. Υπήρχε μόνο η παρέα, το χαμόγελο, ο χορός και η μουσική.Η μουσική της Κεφαλονιάς έχει τη δική της προσωπικότητα. Είναι το βιολί που σε κάνει να ανατριχιάζεις, οι σκοποί του Μπάλου, του Μέρμηγκα, του Διβαράτικου, οι καντάδες που τραγουδιούνται από καρδιάς, οι χοροί που ενώνουν μικρούς και μεγάλους σε έναν κύκλο. Αυτές οι μελωδίες είναι η ψυχή του τόπου μας. Δεν είναι απλώς τραγούδια· είναι η φωνή της Κεφαλονιάς μέσα στους αιώνες.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια εικόνα που δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορο κανέναν που αγαπά πραγματικά τον τόπο. Τα παραδοσιακά πανηγύρια αρχίζουν να θυμίζουν πίστες νυχτερινών κέντρων. Η υπερβολική ένταση, οι μουσικές επιλογές που δεν έχουν καμία σχέση με την τοπική παράδοση, τα μπουκάλια ουίσκι πάνω στα τραπέζια, η λογική της επίδειξης και της κατανάλωσης αλλοιώνουν τον χαρακτήρα μιας γιορτής που είχε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.Και η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ξένη όταν όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα σε εκκλησιαστικούς ναούς.Δεν πρόκειται για θέμα συντηρητισμού. Πρόκειται για θέμα σεβασμού. Σεβασμού απέναντι στον χώρο, στην ιστορία του κάθε χωριού, στους ανθρώπους που δημιούργησαν αυτά τα πανηγύρια και στις γενιές που κράτησαν ζωντανό αυτό το έθιμο. Η διασκέδαση δεν χρειάζεται να χάνει το μέτρο της για να είναι όμορφη.
Η Κεφαλονιά δεν έχει ανάγκη να αντιγράψει κανέναν.Δεν χρειάζεται να μετατρέψει τα πανηγύρια της σε αντίγραφα των μουσικών κέντρων της Αθήνας ή άλλων περιοχών. Η δύναμή της βρίσκεται ακριβώς στη διαφορετικότητά της. Ο επισκέπτης που έρχεται στο νησί δεν αναζητά αυτό που μπορεί να βρει παντού. Αναζητά την εμπειρία που υπάρχει μόνο εδώ. Θέλει να ακούσει το βιολί της Κεφαλονιάς, να δει τους παραδοσιακούς χορούς, να νιώσει την αυθεντική φιλοξενία και να συμμετάσχει σε μια γιορτή που διατηρεί τον χαρακτήρα της.
Ο τουρισμός σήμερα στρέφεται ολοένα και περισσότερο στις αυθεντικές εμπειρίες. Οι ταξιδιώτες δεν εντυπωσιάζονται από την υπερβολή. Συγκινούνται από το γνήσιο, το αληθινό, το ανεπιτήδευτο. Και η Κεφαλονιά έχει την τύχη να διαθέτει μια πολιτιστική παράδοση που δεν χρειάζεται να αλλοιωθεί για να είναι ελκυστική.Ας μην ξεχνάμε ότι η παράδοση δεν είναι διακόσμηση. Δεν είναι κάτι που το παρουσιάζουμε μόνο για τις φωτογραφίες ή για τους επισκέπτες. Είναι τρόπος ζωής. Είναι η μνήμη των προγόνων μας. Είναι οι ήχοι με τους οποίους μεγάλωσαν οι παππούδες μας και οι εικόνες που σημάδεψαν τα παιδικά μας καλοκαίρια.
Τι εικόνα θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας;Θέλουμε να θυμούνται ένα πανηγύρι όπου ο κόσμος χόρευε όλοι μαζί, χωρίς διακρίσεις, ή μια εκδήλωση που θύμιζε νυχτερινό κέντρο με επιδείξεις, πανάκριβα ποτά και μουσική που δεν έχει καμία σχέση με την πολιτιστική μας ταυτότητα;Η αυθεντικότητα δεν είναι εμπόδιο στην εξέλιξη. Είναι η προϋπόθεση για να έχει νόημα κάθε εξέλιξη. Μπορούμε να οργανώνουμε σύγχρονα, άρτια και επιτυχημένα πανηγύρια, χωρίς να θυσιάζουμε την ουσία τους. Μπορούμε να προσφέρουμε ποιοτικές εκδηλώσεις, διατηρώντας στο επίκεντρο τη μουσική μας παράδοση, τον σεβασμό στον χώρο και την ανθρώπινη επαφή.
Η Κεφαλονιά έχει καταφέρει να ξεχωρίσει γιατί δεν έπαψε ποτέ να έχει τη δική της πολιτιστική ταυτότητα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτή η ταυτότητα να αλλοιωθεί από πρόσκαιρες μόδες. Ό,τι χάθηκε από την παράδοση δύσκολα ξαναβρίσκεται.Ας προστατεύσουμε, λοιπόν, τα πανηγύρια μας. Ας προστατεύσουμε το βιολί, τις καντάδες, τους παραδοσιακούς σκοπούς, τους χορούς, την απλότητα και τη ζεστασιά που τα χαρακτηρίζουν. Ας κρατήσουμε ζωντανό αυτό που μας κάνει διαφορετικούς.
Γιατί ένα παραδοσιακό πανηγύρι δεν είναι μια πίστα διασκέδασης. Είναι η ψυχή ενός τόπου. Και η ψυχή της Κεφαλονιάς δεν πρέπει να χαθεί, ούτε να αντικατασταθεί από εικόνες που δεν την εκφράζουν. Η αυθεντικότητα είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά μας και έχουμε χρέος να την παραδώσουμε ανέπαφη στις επόμενες γενιές.
