Οι νέες αρμοδιότητες φέρνουν την ώρα της ευθύνης για τον Δήμο Αργοστολίου. Παράνομα παρκαρίσματα, κατειλημμένα πεζοδρόμια, εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες και καθημερινή υποβάθμιση του δημόσιου χώρου. Το ζητούμενο δεν είναι πόσες κλήσεις θα κοπούν, αλλά αν επιτέλους θα μπει τάξη σε μια πόλη που δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με όρους αυθαιρεσίας.
Η ανάληψη καθηκόντων από τους δημοτικούς αστυνομικούς στον Δήμο Αργοστολίου δημιουργεί μια μεγάλη προσδοκία, αλλά ταυτόχρονα γεννά ένα αμείλικτο ερώτημα: θα αλλάξει πραγματικά η εικόνα της πόλης ή θα περιοριστεί η νέα προσπάθεια σε μια τυπική παρουσία, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των πολιτών;Γιατί το Αργοστόλι δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις για τα προβλήματά του. Τα προβλήματα είναι γνωστά, βρίσκονται μπροστά στα μάτια όλων και επαναλαμβάνονται καθημερινά. Αυτό που λείπει είναι η συστηματική αντιμετώπισή τους, η εφαρμογή των κανόνων και η αποφασιστικότητα να σταματήσει η ανοχή σε συμπεριφορές που καταπατούν τα δικαιώματα των υπολοίπων.
Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων της Δημοτικής Αστυνομίας, στο πλαίσιο του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 5209/2025), δίνει τη δυνατότητα για πιο ενεργό παρέμβαση σε συγκεκριμένες παραβάσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η παράνομη στάση και στάθμευση, η παραβίαση συγκεκριμένων κανόνων οδικής σήμανσης και κυκλοφορίας, η παράνομη κατάληψη θέσεων ελεγχόμενης στάθμευσης, καθώς και προβλεπόμενες παραβάσεις που αφορούν ποδήλατα, ηλεκτρικά πατίνια και άλλες κατηγορίες οχημάτων.Στις αρμοδιότητες που προβλέπονται από τη νομοθεσία περιλαμβάνονται επίσης συγκεκριμένοι έλεγχοι σχετικά με την κυκλοφορία των πεζών, τη συμπεριφορά των οδηγών απέναντί τους και άλλες υποχρεώσεις των χρηστών του οδικού δικτύου. Το ακριβές εύρος των ελέγχων που μπορεί να ασκεί η υπηρεσία στο Αργοστόλι εξαρτάται από τις αρμοδιότητες που έχουν επισήμως αποδοθεί στον Δήμο και τις σχετικές νόμιμες προϋποθέσεις.Οι νέες δυνατότητες, όμως, δεν αρκεί να υπάρχουν στα χαρτιά. Πρέπει να αποδειχθούν στην πράξη. Και η πράξη βρίσκεται στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στις διαβάσεις και σε κάθε σημείο όπου η καθημερινότητα των πολιτών συγκρούεται με την αδιαφορία και την αυθαιρεσία.
Πρώτο μέτωπο: η παράνομη στάθμευση που έχει γίνει καθημερινή συνήθεια.
Πόσες φορές ένα αυτοκίνητο καταλαμβάνει ολόκληρο το πεζοδρόμιο; Πόσες φορές ο πεζός αναγκάζεται να κατέβει στον δρόμο για να συνεχίσει τη διαδρομή του; Πόσες φορές ένας γονιός με καροτσάκι ή ένας άνθρωπος με αναπηρία βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα εμπόδιο που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει;Και πόσες φορές η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται χωρίς να αλλάζει τίποτα;Η ανοχή στην παράνομη στάθμευση δεν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια της καθημερινότητας. Είναι ζήτημα οδικής ασφάλειας, προσβασιμότητας και σεβασμού προς τον συνάνθρωπο. Όταν ο πεζός αναγκάζεται να κινηθεί στο οδόστρωμα επειδή κάποιος αποφάσισε να μετατρέψει το πεζοδρόμιο σε ιδιωτικό χώρο στάθμευσης, τότε η πόλη αποτυγχάνει να προστατεύσει ακόμη και το πιο αυτονόητο δικαίωμα: την ασφαλή μετακίνηση.Το Αργοστόλι δεν μπορεί να είναι μια πόλη όπου ο καθένας παρκάρει όπου τον βολεύει και οι υπόλοιποι υποχρεώνονται να προσαρμόζονται στην παρανομία του. Οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο οδηγός, ποιον γνωρίζει ή πόσο συχνά επαναλαμβάνει την ίδια παράβαση.
Δεύτερο μέτωπο: τα εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα και τα οχήματα χωρίς πινακίδες.
Η εικόνα οχημάτων που παραμένουν επί μακρόν σε δρόμους και κοινόχρηστους χώρους, χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας ή χωρίς να χρησιμοποιούνται, δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογική. Οι δημόσιοι χώροι δεν είναι αποθήκες παλαιών αυτοκινήτων ούτε ιδιωτικά οικόπεδα χωρίς όρια.Κάθε εγκαταλελειμμένο όχημα που καταλαμβάνει μια θέση στάθμευσης στερεί από άλλους πολίτες τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιήσουν. Παράλληλα, υποβαθμίζει την εικόνα της γειτονιάς και, ανάλογα με την κατάστασή του, μπορεί να δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα ασφάλειας και καθαριότητας.Εδώ απαιτείται συγκεκριμένη πολιτική: καταγραφή, έλεγχος, ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών και ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών απομάκρυνσης όπου συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις. Όχι αόριστες υποσχέσεις και όχι μετακύλιση της ευθύνης από υπηρεσία σε υπηρεσία.
Τρίτο μέτωπο: ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε κανέναν ιδιωτικά.
Η αυθαίρετη κατάληψη πεζοδρομίων και κοινόχρηστων χώρων, η παρεμπόδιση της κυκλοφορίας και η αίσθηση ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς συνέπειες συνθέτουν μια εικόνα που δεν ταιριάζει σε μια σύγχρονη πόλη, πόσο μάλλον σε μια τουριστική πρωτεύουσα που θέλει να προβάλλει την ποιότητα και τη φιλοξενία της.Το Αργοστόλι δεν μπορεί να διεκδικεί καλύτερη τουριστική εικόνα όταν δεν διασφαλίζει πρώτα μια αξιοπρεπή καθημερινότητα για τους ίδιους τους κατοίκους του. Δεν αρκούν οι παρεμβάσεις σε κεντρικά σημεία, οι αναπλάσεις και οι φωτογραφίες προβολής, εάν λίγα μέτρα παρακάτω ο πεζός συναντά εμπόδια και η κυκλοφορία διεξάγεται υπό συνθήκες αταξίας.Μια πόλη κρίνεται από τη συνολική εικόνα της, όχι μόνο από τις βιτρίνες της.
Και εδώ αρχίζει η ευθύνη της δημοτικής αρχής.
Η Δημοτική Αστυνομία δεν μπορεί να αφεθεί να λειτουργήσει χωρίς σαφείς προτεραιότητες, επαρκή οργάνωση και ουσιαστική υποστήριξη. Ο Δήμος οφείλει να εξασφαλίσει ότι η υπηρεσία θα διαθέτει τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να ασκεί αποτελεσματικά τις αρμοδιότητές της, να καταγράφει τα προβλήματα και να παρεμβαίνει με συνέπεια.Χρειάζεται καθημερινή παρουσία στα σημεία όπου καταγράφονται επαναλαμβανόμενες παραβάσεις, ουσιαστικός έλεγχος των καταγγελιών και συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία και τις άλλες αρμόδιες υπηρεσίες, όπου απαιτείται. Χρειάζεται επίσης ενημέρωση των πολιτών για τις αρμοδιότητες που έχουν αποδοθεί επισήμως στη Δημοτική Αστυνομία του Αργοστολίου, ώστε να γνωρίζουν τι μπορεί να ελέγξει και πώς μπορούν να αναφέρουν ένα πρόβλημα.Οι έλεγχοι, βέβαια, δεν μπορεί να είναι επιλεκτικοί. Δεν γίνεται να εξαντλείται η αυστηρότητα σε ορισμένους και να επικρατεί ανοχή για άλλους. Η ισονομία είναι προϋπόθεση αξιοπιστίας. Αν οι πολίτες διαπιστώσουν ότι οι κανόνες εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους, τότε θα ενισχυθεί και η εμπιστοσύνη τους στην υπηρεσία.
Το ζητούμενο δεν είναι να κοπούν περισσότερες κλήσεις. Είναι να χρειάζονται λιγότερες κλήσεις, επειδή θα έχει αλλάξει η συμπεριφορά στους δρόμους.
Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Να γνωρίζει ο οδηγός ότι δεν μπορεί να σταθμεύει όπου θέλει. Να γνωρίζει ο επαγγελματίας ότι ο κοινόχρηστος χώρος δεν αποτελεί ανεξέλεγκτη προέκταση της ιδιοκτησίας του. Να γνωρίζει ο πολίτης ότι, όταν καταγγέλλει ένα πρόβλημα, υπάρχει μια υπηρεσία που θα το εξετάσει και θα ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της.Και, κυρίως, να γνωρίζει ο πεζός ότι η πόλη τού ανήκει εξίσου και ότι δεν χρειάζεται να διεκδικεί καθημερινά χώρο για να περπατήσει με ασφάλεια.Η νέα περίοδος για τη Δημοτική Αστυνομία στο Αργοστόλι αποτελεί μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Οι αρμοδιότητες υπάρχουν, τα προβλήματα είναι γνωστά και οι ανάγκες των πολιτών είναι συγκεκριμένες. Αυτό που απομένει είναι η εφαρμογή στην πράξη, με σχέδιο, συνέπεια και αποτελέσματα που θα μπορούν να διαπιστώσουν όλοι.Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από άλλη μία υπηρεσία που απλώς θα καταγράφει την παραβατικότητα. Έχουν ανάγκη από μια υπηρεσία που θα συμβάλλει ουσιαστικά στον περιορισμό της.
Το Αργοστόλι χρειάζεται να περάσει από την ανοχή στην εφαρμογή των κανόνων. Από την αυθαιρεσία στην τάξη. Από τις διαπιστώσεις στις πράξεις.Και το ερώτημα προς τη δημοτική αρχή είναι πλέον ξεκάθαρο: με τις νέες αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας θα δούμε πραγματική αλλαγή στους δρόμους της πόλης ή θα συνεχίσουμε να συζητάμε για τα ίδια προβλήματα, σαν να μην άλλαξε τίποτα;Η απάντηση δεν θα δοθεί με ανακοινώσεις. Θα δοθεί στον δρόμο, εκεί όπου κρίνεται καθημερινά η αξιοπιστία της διοίκησης.
Γιατί μια πόλη δεν γίνεται πιο ανθρώπινη με περισσότερα πρόστιμα, αλλά με λιγότερη αυθαιρεσία, ελεύθερα πεζοδρόμια, ασφαλείς μετακινήσεις και σεβασμό στον δημόσιο χώρο. Και αυτό είναι το πραγματικό τεστ για τη Δημοτική Αστυνομία και τον Δήμο Αργοστολίου.
