Παρά τις εξαγγελίες για έναν ουσιαστικό εκσυγχρονισμό των δημόσιων μεταφορών και τη δημιουργία 19 σύγχρονων, «έξυπνων» στεγάστρων λεωφορείων, η εικόνα που παρουσιάζουν σήμερα αρκετές από τις νέες στάσεις στο Αργοστόλι και την ευρύτερη περιοχή απέχει σημαντικά από τις αρχικές υποσχέσεις.
Η εγκατάσταση των νέων στεγάστρων παραμένει ελλιπέστατη. Κάποιες στάσεις έχουν ολοκληρωθεί, άλλες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια τοποθέτησης, ενώ σε αρκετές εξακολουθούν να απουσιάζουν βασικά στοιχεία του εξοπλισμού τους. Η εικόνα αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πότε θα ολοκληρωθεί πραγματικά το έργο και πότε οι πολίτες θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις υποδομές που τους παρουσιάστηκαν ως σύγχρονες και πλήρως εξοπλισμένες.
Το πιο χαρακτηριστικό πρόβλημα αφορά τα καθίσματα. Σε αρκετές στάσεις δεν υπάρχουν καθόλου, ενώ εκεί όπου έχουν τοποθετηθεί, δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν κανονικά καθίσματα. Πρόκειται περισσότερο για στενές επιφάνειες, σαν γλίστρες, στις οποίες ο επιβάτης απλώς μπορεί να ακουμπήσει για λίγο, παρά για θέσεις που επιτρέπουν σε κάποιον να καθίσει αναπαυτικά και με ασφάλεια.
Και εδώ προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα: πώς μπορεί ένας ηλικιωμένος άνθρωπος, ένας γονέας με μικρό παιδί ή ένας επιβάτης που περιμένει αρκετή ώρα το λεωφορείο να ξεκουραστεί σε αυτές τις κατασκευές; Η αναμονή στη στάση δεν αφορά μόνο νέους και υγιείς ανθρώπους. Αφορά όλους τους πολίτες, ιδιαίτερα εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από μια στοιχειώδη διευκόλυνση στην καθημερινότητά τους.
Αντίστοιχα, η προστασία από τα καιρικά φαινόμενα παραμένει περιορισμένη. Μια απλή βροχή σε συνδυασμό με δυνατό αέρα αρκεί για να αποδειχθεί πόσο ανεπαρκής μπορεί να είναι η προστασία που προσφέρουν ορισμένα από τα νέα στέγαστρα. Η ύπαρξη μιας μεταλλικής κατασκευής από μόνη της δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο επιβάτης προστατεύεται ουσιαστικά από τη βροχή και τον αέρα.
Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με την αρχική παρουσίαση του έργου από τον Δήμο Αργοστολίου, σύμφωνα με την οποία τα 19 νέα στέγαστρα θα διέθεταν καθίσματα, κάδους απορριμμάτων, οθόνες τηλεματικής, φωτισμό LED, δημόσιο Wi-Fi, θύρες USB και φωτοβολταϊκό σύστημα, ενώ θα πληρούσαν και τις προδιαγραφές καθολικής προσβασιμότητας.
Το έργο έχει συμβατικό κόστος 61.348 ευρώ, το οποίο ανέρχεται σε 76.071,52 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Από το ποσό αυτό, 50.000 ευρώ προέρχονται από το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ», ενώ το υπόλοιπο καλύπτεται από ίδιους πόρους του Δήμου.
Ασφαλώς, η αναβάθμιση των στάσεων λεωφορείων είναι μια θετική πρωτοβουλία. Όμως, η ουσία δεν βρίσκεται στις ανακοινώσεις, στις εντυπωσιακές περιγραφές και στις ψηφιακές δυνατότητες που παρουσιάζονται στα δελτία Τύπου. Βρίσκεται στο αποτέλεσμα που αντικρίζει καθημερινά ο πολίτης.
Τα παρακάτω είναι τα 19 σημεία στα οποία έχουν τοποθετηθεί τα νέα στέγαστρα λεωφορείων. Ωστόσο, σε αρκετές από αυτές τις στάσεις οι εργασίες παραμένουν ημιτελείς, καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί η εγκατάσταση και η τοποθέτηση του προβλεπόμενου εξοπλισμού. Η εικόνα που παρουσιάζουν αρκετά σημεία απέχει από την πλήρη και λειτουργική μορφή που είχε αρχικά ανακοινωθεί από τον Δήμο Αργοστολίου.
Τα 19 σημεία είναι τα εξής:
- Αγορά: Λεωφόρος Αντώνη Τρίτση, στο ύψος του παλιού ΚΤΕΛ.
- Πορθμείο: Στο ύψος του πορθμείου Αργοστόλι – Ληξούρι.
- Καββαδίας – Μπαστούνι: Στο ύψος της προβλήτας των κρουαζιερόπλοιων.
- Ξενία: Οδός Χαροκόπου και Δελαδέτσιμα, στο ύψος του Ξενία.
- Λάσση (Dolphin).
- Λάσση (Dolphin), απέναντι.
- Γραδάκια.
- Παλιόσταφιδα.
- Σπήλαιο.
- Σπήλαιο, απέναντι.
- Μακρύς Γιαλός.
- Μακρύς Γιαλός, απέναντι.
- Πλατύς Γιαλός.
- Διακλάδωση: Στη συμβολή που οδηγεί προς το αεροδρόμιο.
- Αεροδρόμιο.
- Άμμες 1.
- Άμμες 2.
- Αγία Πελαγία.
- Αη Χέλης.
Οι νέες στάσεις πρέπει να ολοκληρωθούν, να εξοπλιστούν πλήρως και να είναι πραγματικά λειτουργικές. Χρειάζονται κανονικά και ασφαλή καθίσματα, ουσιαστική προστασία από τη βροχή και τον αέρα, καθώς και πρόβλεψη για τις ανάγκες των ηλικιωμένων και των ατόμων με κινητικές δυσκολίες.
Γιατί μια σύγχρονη στάση λεωφορείου δεν κρίνεται από το πόσο «έξυπνη» παρουσιάζεται στα χαρτιά, αλλά από το αν μπορεί ένας ηλικιωμένος άνθρωπος να καθίσει και να περιμένει το λεωφορείο με αξιοπρέπεια, άνεση και προστασία από τις καιρικές συνθήκες.
