Με την ευκαιρία της παράστασης ‘‘ Καληνύχτα Κύριε Λουίτζι ’’, από το Θεατρικό ΕργαστήριΣύγχρονης Τέχνης Κεφαλονιάς, στο ΔημοτικόΘέατρο Αργοστολίου ‘Ο Κέφαλος’ στις 4 & 5 Δεκεμβρίου στις 21:30, και 6Δεκεμβρίου στις 19:00, σε σκηνοθεσία ΠάνουΒαρδάκου.
Ο Λουίτζι Πιραντέλλο ( Πυράγγελος ):
«…εγώ έχω μέσα στην καρδιά μου το φώς τουΕλληνικού πολιτισμού το οποίο διαπερνά όλο τοέργο μου, αν και δεν έχω πάει ποτέ στηνΕλλάδα’.» , έλεγε ο Πιραντέλλο σε συνέντευξηπου είχε δώσει στον Κώστα Ουράνη το 1934, τηχρονιά που είχε πάρει το Νόμπελ Λογοτεχνίας. «…εξ’ άλλου το Πιραντέλλο είναι παραφθορά τουΠυράγγελου »
Γεννημένος στον Ακράγαντα το 1867 στις 28Ιουνίου της Σικελίας (Agrigento) που είχε ιδρυθείαπό αποίκους της Γέλας. Μίας από της σημαντικέςκαι πλουσιότερες πόλεις της περιοχής που είχανΙδρύσει το 688 π.Χ. οι Δωριείς άποικοι από τηΡόδο και την Κρήτη.
Όλη η περιοχή αποτέλεσε ισχυρό κέντρο μεμεγάλη εμπορική και πολιτιστική ανάπτυξη καιαπό εκεί ο Ελληνισμός έδωσε τα φώτα του στηνυπόλοιπη Ευρώπη. Τα επιτεύγματα των Ελλήνωναποίκων στο χώρο της τέχνης, της επιστήμης καιτης φιλοσοφίας είναι φανερά στους σωζόμενουςναούς του Ακράγαντα.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον μεγάλωσε οΠιραντέλλο, ανάμεσα στις μνήμες πουαναδύονταν από τα αρχαιολογικά μνημεία τηςπεριοχής της Μεγάλης Ελλάδας (Magna Grecia) . Tην κοιλάδα των Ναών στον Ακράγαντα, τοΑρχαίο θέατρο της Ταορμίνας, το αρχαιολογικόπάρκο της Νεάπολης. Ναοί και ανοιχτό θέατρο τηςΣελέστα, Αρχαιολογικό πάρκο της Σελινούντας.
Ο ναός της Ομόνοιας είναι ένα από τα πιοεντυπωσιακά οικοδομήματα που μαρτυρούν τουψηλό βοιωτικό επίπεδο του τότε πολιτισμού.
Παρά το παράδοξο που γεννιέται ανάμεσα σταγραπτά του και στην σχέση του με το φασιστικόκαθεστώς του Μουσολίνι -ενέργεια που τουαποδίδουν οι μελετητές μάλλον σεσυμφεροντολογικούς λόγους από την ανάγκηχρηματοδότησης του θεάτρου του- και τηνμετέπειτα διαφωνία του με το καθεστώς. Οθάνατος του στις 10 Δεκεμβρίου 1936 σφράγισεμία πορεία από τις πιο σημαντικές στο Θέατρο, ξαναβάζοντας την Ιταλία στον Δραματουργικό χάρτη της Ευρώπης. Χρησιμοποίησε σανεφαλτήριο τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Τρίαμονόπρακτα: μία κωμωδία ( Ο Τσετσές ), ένασατηρικό δράμα ( Ένας απατημένος φουκαράς}, και ένα δράμα ( Ο Άνθρωπος με το λουλούδι στοστόμα}, που συνδέονται με τρία Ελληνόφωνατραγούδια της κάτω Ιταλίας από χορό γυναικώνκαι ζωντανή μουσική, είναι η κατάθεση μας στηνπροσπάθειά μας να τιμήσουμε όχι μόνο ένασημαντικό θεατρικό συγγραφέα αλλά και ναγευτούμε ένα μέρος του χρησιδανείου τουΠολιτισμού μας, που μας επιστρέφεται από έναναπόγονο των Ελληνικών αποικιών της αρχαίαςΕλλάδας.
