Σοφία Βέμπο: Η γυναίκα που άνοιξε το σπίτι της στους κυνηγημένους φοιτητές του Πολυτεχνείου

Newsroom

Νοέμβριος 1974. Ένα χρόνο μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου, η Αθήνα τιμά την πρώτη επέτειο. Στον φακό του φωτογράφου Βασίλη Καραγεώργου απαθανατίζεται μια ξεχωριστή στιγμή: η Σοφία Βέμπο, στο μπαλκόνι του διαμερίσματός της, στη γωνία Πατησίων και Στουρνάρη, παρακολουθεί το πλήθος που έχει συγκεντρωθεί έξω από το Πολυτεχνείο.

Πίσω από αυτή τη φωτογραφία, όμως, κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορία ανθρωπιάς και γενναιότητας.

Ο ίδιος ο φωτογράφος, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα», είχε αφηγηθεί πώς προέκυψε το ιστορικό αυτό στιγμιότυπο: «Επειδή γνώριζα ότι η Σοφία Βέμπο έμενε δίπλα, στην Πατησίων, της χτύπησα το κουδούνι την Πέμπτη και δέχθηκε να φωτογραφιστεί στο μπαλκόνι της, να κοιτάζει τα πλήθη που άρχιζαν να συρρέουν».

Έναν χρόνο νωρίτερα, τη νύχτα της εισβολής των τανκς στο Πολυτεχνείο, η γυναίκα που είχε συνδεθεί με τη φωνή της Ελλάδας και τα τραγούδια του Έπους του 1940 είχε αποδείξει πως το θάρρος δεν βρίσκεται μόνο στη σκηνή, αλλά κυρίως στις πράξεις.

Η Σοφία Βέμπο είχε ανοίξει την πόρτα του σπιτιού της στους τραυματισμένους φοιτητές που έτρεχαν να ξεφύγουν από την καταστολή. Τους πρόσφερε καταφύγιο, τους έδωσε τις πρώτες βοήθειες και τους έκρυψε στο διαμέρισμά της, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο που αντιμετώπιζε.

Όταν, τις επόμενες ημέρες, άνθρωποι της Ασφάλειας χτύπησαν την πόρτα της και τη ρώτησαν αν είχε φιλοξενήσει φοιτητές, εκείνη δεν δίστασε ούτε στιγμή να παραδεχτεί την πράξη της.

«Βεβαίως και φιλοξένησα», τους απάντησε με θάρρος. «Κι εσείς να μου χτυπούσατε την πόρτα τρέμοντας από φόβο και με σπασμένα κεφάλια, το ίδιο θα έκανα».

Τα λόγια αυτά, όπως καταγράφονται από τον Ανδρέα Μαμάη στο βιβλίο «Σοφία Βέμπο – Η φωνή της Ελλάδας», αποτυπώνουν το μεγαλείο μιας γυναίκας που δεν έμεινε θεατής μπροστά στον φόβο και την αδικία.

Η φωτογραφία του Νοεμβρίου του 1974 δεν είναι, λοιπόν, απλώς ένα ιστορικό στιγμιότυπο. Είναι η εικόνα μιας γυναίκας που έναν χρόνο νωρίτερα είχε σταθεί δίπλα στους νέους ανθρώπους, προσφέροντας το σπίτι της ως καταφύγιο και την ίδια της την παρουσία ως πράξη αλληλεγγύης.

Γιατί η ιστορία δεν θυμάται μόνο εκείνους που βγήκαν στους δρόμους. Θυμάται και εκείνους που άνοιξαν την πόρτα τους όταν οι άλλοι έτρεχαν να σωθούν.

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ