Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός Ήταν η τελευταία Κυριακή του Μαΐου 1976, που ο ιερέας Φώτιος Δεμπονέρας – Ρουσέλος, λόγω που εφημέρευε και στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα Ληξουρίου (παπα- Μπασιά), πήρε την εντολή από τον τότε σεβασμιότατον Κεφαλληνίας, Προκόπιο, να βρει εργάτες, « … που να έχουν μέσα τους Θεό, που να ευλαβούνται τα Ύψιστα της Θείας Χάρις, για να σκάψουν και να βοηθήσουν στην ανακομιδή του ιερού λειψάνου, του οσίου ιερέα του Ληξουρίου, Παπα – Μπασιά…».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, εκείνης της Κυριακής, ο παπά Φώτης Ρουσέλος, είπε στον Σταύρο Γρηγορόπουλο, (Λίλη), που δεν έλειπε ποτέ από την εκκλησία τις Κυριακές, ότι θα αναλάβει το άνοιγμα του τάφου, του αγίου ιερέα παπα- Μπασιά.
Ο Σταύρος Γρηγορόπουλος αρχικά αρνήθηκε αυτή τη μεγάλη τιμή, λέγοντας πως είναι ανάξιος, είναι αμαρτωλός, για να βοηθήσει στην ανακομιδή του οσίου ιερέα Μπασιά, που κατά Κοινή Ομολογία, ήταν μορφή αγίου.
Τελικά, ο Σταύρος Γρηγορόπουλος δέχθηκε και ετοιμάστηκε με νηστεία και προσευχή, να πράξει αυτό που τον όρισε ο εφημέριός του.
Το 2016, στα 30 χρόνια από την ανακομιδή του ιερού λειψάνου του παπα-Μπασιά, με την προτροπή του εφημέριου του Αγίου Σπυρίδωνα Ληξουρίου, π. Νικόλαου Σωτήρα και με τη βοήθεια της ιεράς Μητροπόλεως του νησιού μας, πραγματοποιήθηκε εσπερίδα στον αύλειο χώρο του ναού αγίου Νικολάου Μηνιατών, για τον όσιο ιερέα Μπασιά.
Φρόντισα, να είναι παρών και ο Σταύρος Γρηγορόπουλος, τότε ήταν 101 χρόνων, και με τη δυνατή του μνήμη, μας εξιστόρησε τη συμμετοχή του στην ανακομιδή του ιερού λειψάνου …
Την αποτύπωση της μνήμης, έστω και έκτακτα της στιγμής, «σε ομιλούσα εικόνα» του υπέργηρου τότε, Σταύρου Γρηγορόπουλου, ζήτησα από τον ρεπόρτερ Τζέρυ Μοσχόπουλο, του οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, και την αναρτώ, ως μαρτυρία, από έναν άνθρωπο, τον αλησμόνητον Σταύρο Γρηγορόπουλο, που ήταν γεμάτος καλοσύνη, επικοινωνία και ευλαβούνταν του Τριαδικού Θεού τα Ύψιστα.
Ο Σταύρος Γρηγορόπουλος είχε γεννηθεί το 1914 και έφυγε από τη ζωή με ακμαία τα λογικά του και τη μνήμη του, στα 106 χρόνια του, το 2020.
