Πολλά ερωτηματικά – και ακόμη περισσότερες εύλογες απορίες – προκάλεσε η εκκωφαντική απουσία της Δημοτικής Φιλαρμονικής «Διονύσης Λαυράγκας» από τις εκδηλώσεις της Παραμονής Πρωτοχρονιάς. Μια απουσία που δεν πέρασε απαρατήρητη, αλλά σχολιάστηκε έντονα από δεκάδες δημότες, οι οποίοι μας ρωτούσαν επανειλημμένα πότε και αν θα εμφανιστεί η Φιλαρμονική, θεωρώντας – και δικαίως – αυτονόητη την παρουσία της.
Και όμως, μάταια περίμεναν. Το βράδυ της Παραμονής Πρωτοχρονιάς η Φιλαρμονική δεν εμφανίστηκε ποτέ. Κάτι που, για όσους γνωρίζουν την ιστορία και την παράδοση του τόπου, δεν έχει προηγούμενο. Όσα χρόνια κι αν ανατρέξει κανείς στη μνήμη του, τέτοια απουσία από μια κορυφαία εορταστική στιγμή της πόλης δεν έχει ξανασυμβεί.
Επειδή δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει αρμόδιος Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, το εύλογο και απολύτως θεσμικό ερώτημα απευθύνεται πλέον ευθέως στον Δήμαρχο Αργοστολίου.
Κύριε Δήμαρχε,
ποιος και με ποια απόφαση ευθύνεται για την απουσία της Δημοτικής Φιλαρμονικής «Διονύσης Λαυράγκας» από την Παραμονή Πρωτοχρονιάς;
Υπήρξε σχεδιασμός; Υπήρξε συνεννόηση; Υπήρξε συγκεκριμένος λόγος ή απλώς αμέλεια;
Όταν ένας τόσο ιστορικός και εμβληματικός πολιτιστικός θεσμός απουσιάζει από τη σημαντικότερη εορταστική βραδιά του χρόνου, η ευθύνη δεν μπορεί να αιωρείται. Και όταν δεν υπάρχει Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, η ευθύνη συγκεντρώνεται αυτομάτως στην κορυφή της διοίκησης.
Η Δημοτική Φιλαρμονική δεν είναι ένα ακόμη «πρόγραμμα» που μπαίνει ή βγαίνει από το εορταστικό πλάνο κατά το δοκούν. Είναι σύμβολο, είναι παράδοση, είναι κομμάτι της συλλογικής ταυτότητας και της πολιτιστικής συνέχειας του Αργοστολίου. Η απουσία της δεν είναι λεπτομέρεια· είναι πολιτιστικό έλλειμμα και βαραίνει αποκλειστικά τη δημοτική αρχή, που όφειλε να εξασφαλίσει την παρουσία της ή, τουλάχιστον, να δώσει δημόσια και ξεκάθαρη εξήγηση.
Αντί γι’ αυτό, είχαμε σιωπή. Καμία ενημέρωση, καμία δικαιολογία, καμία ανάληψη ευθύνης. Μια σιωπή που δείχνει είτε αδιαφορία για τον θεσμό, είτε ανικανότητα συντονισμού, είτε – ακόμη χειρότερα – μια αντίληψη που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως διακοσμητικό στοιχείο και όχι ως ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το πρωί της Παραμονής Πρωτοχρονιάς εμφανίστηκαν μόλις επτά μέλη της Δημοτικής Φιλαρμονικής να παιανίζουν. Και γεννάται αυθόρμητα το ερώτημα: αυτή είναι η εικόνα μιας Δημοτικής Φιλαρμονικής με ιστορία, κύρος και πολιτιστικό βάρος δεκαετιών;
Μια Φιλαρμονική δεν είναι απλώς μερικά όργανα που παίζουν. Είναι σύνολο, πειθαρχία, ήχος, παρουσία. Επτά μουσικοί – όσο αξιόλογοι κι αν είναι – δεν συνιστούν φιλαρμονική εμφάνιση, αλλά μια πρόχειρη, αποσπασματική παρουσία που περισσότερο εκθέτει παρά τιμά τον θεσμό.
Αν αυτή η εικόνα θεωρείται «επαρκής» από τη Δημοτική Αρχή, τότε μιλάμε για επικίνδυνη υποβάθμιση ενός πολιτιστικού κεφαλαίου του τόπου. Αν πάλι δεν θεωρείται επαρκής, τότε το ερώτημα επιστρέφει ακόμη πιο επιτακτικό: ποιος αποφάσισε, ποιος επέτρεψε και ποιος ανέλαβε την ευθύνη;
Η Φιλαρμονική «Διονύσης Λαυράγκας» δεν είναι άλλοθι παρουσίας ούτε συμπλήρωμα εορταστικού σκηνικού. Είναι ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής μας ταυτότητας και οφείλει να εμφανίζεται οργανωμένη, πλήρης και αντάξια της ιστορίας της – ή να μην εμφανίζεται καθόλου.
