Με μια αιχμηρή και αποκαλυπτική ανάρτηση, ο δημοσιογράφος Σπύρος Αλεβιζόπουλος επανέρχεται στο πολύχρονο ζήτημα του μυκηναϊκού θολωτού τάφου στα Τζαννάτα, φωτίζοντας την «Οδύσσεια» που ακολούθησε η προσπάθεια συντήρησης και ανάδειξής του. Μέσα από το κείμενό του αναδεικνύει τόσο τη σημασία του μνημείου όσο και τις αδιανόητες καθυστερήσεις, τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τις πολιτικές παλινωδίες που το κράτησαν καθηλωμένο επί δεκαετίες. Με αφορμή τα πρόσφατα νέα για την επανεκκίνηση της διαδικασίας, ο δημοσιογράφος σχολιάζει καυστικά τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας το ιστορικό και τις ευθύνες που συνοδεύουν ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα των Ιονίων.
REPORTER
Η Οδύσσεια ενός θολωτού τάφου
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ανακαλύφθηκε στα Τζαννάτα της Κεφαλονιάς, ένας μυκηναϊκός θολωτός τάφος. Ο μεγαλύτερος των Ιονίων Νήσων (και αν καταλαβαίνω καλά και όλης της Βορειοδυτικής Ελλάδας), με διάμετρο 7 μέτρα και σωζόμενο, τωρινό ύψος 4 μέτρων. Σημαντική ανασκαφή της εποχής του Χαλκού, λογικά ένας βασιλικός τάφος. Πριν 10 χρόνια αποκαλύφθηκαν πλησίον του και ερείπια ελλειψοειδούς κτιρίου, ίσως μεγάρου, δείχνοντας ότι στην περιοχή υπήρξε πιθανώς ένα μεγάλο μυκηναϊκό κέντρο. Με τα χρόνια ο τάφος έπαθε ζημιές και χρειαζόταν συντήρηση. Πήρε 4 χρόνια, 2 μήνες και 14 μέρες, και παραπάνω από 1.000 σελίδες χαρτούρα, για να ενταχθεί το κόστος συντήρησης του τάφου στο ΕΣΠΑ, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του πρώην δημάρχου και νομάρχη Μάκη Μεταξά και των συνεργατών του της Εταιρείας Μελετών Προϊστορικής Κεφαλληνίας. Δηλαδή, πήρε περίπου τον μισό χρόνο της επιστροφής του Οδυσσέα από την Τροία στην Ιθάκη, απίστευτο επίτευγμα! Τελικά ήρθαν τα καλά νέα πρωταπριλιάτικα, με τον Μάκη Μεταξά να φωνάζει “δεν είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα, είναι αλήθεια Εδώ . Επιτέλους μετά από τόσα χρόνια η υπόθεση ξεκινάει από την αρχή. Δεν είναι τυχαίο που ο Προϊστάμενος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Γρ. Γρηγορακάκης πήρε μετάθεση. Για όσους βγουν σήμερα να πανηγυρίσουν από την Πολιτεία θα είναι…..τίμιοι ψεύτες.
