Υπάρχουν βραδιές που δεν τελειώνουν όταν σβήσουν τα φώτα.Μένουν μέσα σου σαν μια μελωδία που συνεχίζει να ακούγεται, σαν μια παλιά καντάδα που ταξιδεύει από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά, κουβαλώντας μαζί της μνήμες, πρόσωπα, γειτονιές και μια Κεφαλονιά που όλοι έχουμε μέσα μας ανάγκη να θυμόμαστε.
Μια τέτοια βραδιά έζησε η Πεσσάδα, αποχαιρετώντας τον Αύγουστο με τον πιο όμορφο τρόπο: με τραγούδια, καντάδες και μελωδίες των μεγάλων δημιουργών της κεφαλονίτικης μουσικής παράδοσης.Στον ιδιαίτερο και γεμάτο ιστορία χώρο του Κέντρου Καλλιτεχνικής Δημιουργίας και Εκπαίδευσης «Κωνσταντίνος Παρθένης», εκεί όπου μοιάζει σαν ο χρόνος να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω, συναντήθηκαν δύο χορωδίες και μαζί τους ενώθηκε ένα ολόκληρο κομμάτι της ψυχής της Κεφαλονιάς.
Η Ανδρική Χορωδία Δήμου Αργοστολίου και η Ανδρική Χορωδία Δήμου Ληξουρίου ένωσαν τις φωνές τους σε μια μουσική συνάντηση γεμάτη συναίσθημα, παρουσιάζοντας αγαπημένες καντάδες και παραδοσιακές μελωδίες.Και ήταν σαν να άνοιξε ξαφνικά ένα παλιό παράθυρο στην Κεφαλονιά μιας άλλης εποχής.Τότε που οι άνθρωποι μαζεύονταν στις πλατείες, στα καντούνια και στις γειτονιές για να ακούσουν μια παρέα να τραγουδά.Τότε που η καντάδα δεν ήταν απλώς ένα τραγούδι.Ήταν τρόπος ζωής.Ήταν συντροφιά, έρωτας, νοσταλγία, χαρά και λύπη. Ήταν η φωνή μιας κοινωνίας που ήξερε να μοιράζεται τη μουσική της και να κάνει μια απλή καλοκαιρινή νύχτα να μοιάζει μοναδική.Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο μαέστρος Άγγελος Μουρελάτος πήρε τις φωνές των χορωδών και τις ταξίδεψε πίσω στον χρόνο.
Με τη μουσική του διεύθυνση, οι καντάδες απέκτησαν ξανά εκείνη τη ζεστασιά και την αμεσότητα που έχουν οι μελωδίες όταν επιστρέφουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν και αγαπήθηκαν.Οι Πεσσαδιάνοι παρακολούθησαν και αισθάνθηκαν.Γιατί η μουσική εκείνη δεν ήταν ξένη.Ήταν δική τους.Ήταν η Κεφαλονιά των γονιών και των παππούδων τους. Η Κεφαλονιά των κανταδόρων, των παρέων, των ανοιχτών παραθύρων και των καλοκαιρινών νυχτών.Στο ακορντεόν, ο Γρηγόρης Βλαχούλης συνόδευσε με ευαισθησία τις φωνές, προσθέτοντας το δικό του χρώμα σε ένα μουσικό ταξίδι που πλημμύρισε τον χώρο με μελωδίες και εικόνες.
Και κάπως έτσι, η ΠΕΣΣΑΔΑ έγινε για λίγες ώρες κάτι περισσότερο από έναν τόπο.
Έγινε σκηνή μνήμης.Έγινε ένας χώρος όπου το χθες συνάντησε το σήμερα και η μουσική απέδειξε πως υπάρχουν πράγματα που δεν παλιώνουν ποτέ.
Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πεσσάδας, ως οικοδεσπότης της βραδιάς, προλόγισε την εκδήλωση, καλωσορίζοντας τους μουσικούς, τους χορωδούς και τον κόσμο που βρέθηκε εκεί για να μοιραστεί αυτή τη μοναδική μουσική εμπειρία.Την εκδήλωση χαιρέτησε και ο Δήμαρχος Αργοστολίου κ. Θεόφιλος Μιχαλάτος,ο οποίος συνεχάρη όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της ξεχωριστής αυτής βραδιάς.
Και η βραδιά κύλησε σαν μια παλιά καντάδα.Αργά, γλυκά, νοσταλγικά.Με τις φωνές να γεμίζουν τον χώρο και τις μελωδίες να ταξιδεύουν στον καλοκαιρινό αέρα της Πεσσάδας.Ήταν μια βραδιά που θύμισε σε όλους πως η κεφαλονίτικη καντάδα δεν είναι απλώς πολιτιστική κληρονομιά.Είναι μνήμη.Είναι ταυτότητα.Είναι η ίδια η ψυχή ενός τόπου που, όσο κι αν αλλάζει, εξακολουθεί να αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσα σε μια παλιά μελωδία.
Και ίσως αυτό να ήταν το πιο όμορφο αποχαιρετιστήριο του Αυγούστου.
Μια νύχτα στην ΠΕΣΣΑΔΑ όπου η Κεφαλονιά τραγούδησε τον εαυτό της.
Και για λίγο, μέσα από τις φωνές των δύο χορωδιών, όλοι ταξίδεψαν στην Κεφαλονιά που δεν θέλουμε να χαθεί ποτέ.
