Θεοδώρα Λευκαδίτου:Γιατί είναι σημαντική η αναγνώριση των αλόγων του Αίνου;

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας που ασχολήθηκαν συστηματικά με τα άλογα του Αίνου το 2012 και 2013,  τα χαρακτήρισαν “φυσική κληρονομιά”, “σημαντικό στοιχείο του οικοσυστήματος” και “φυσικό απόθεμα” που πρέπει να διατηρηθεί και να προστατεύεται. Στα πλαίσια αυτά, πρότειναν μια σειρά από βιώσιμες λύσεις, όπως τοποθέτηση επιπλέον δεξαμενών στους πρόποδες του Αίνου, τεχνητούς λειμώνες, κατάλληλη οδική σήμανση και ενημέρωση των κατοίκων. 

Από τη διεθνή εμπειρία, ερευνητές που εξειδικεύονται στη μελέτη των ελεύθερων αλόγων στη φύση, συμβουλεύουν να γίνει μια αναγνώριση και των δικών μας αλόγων προκειμένου αυτά να προστατεύονται, ακόμα κι αν ενδεχομένως έχουν αναμιχθεί με πιο πρόσφατα απελευθερωμένα άλογα. 

Η αναγνώριση αυτή δε θα είναι απλά συμβολική και τυπική.

Αν δε διεκδικήσουμε το σύνολο των αλόγων του Αίνου, και αυτά που ζουν ακόμα στο βουνό και αυτά που έχουν μετακινηθεί, να αναγνωριστούν επίσημα ως ιστορικός πληθυσμός άγριων ή ημιάγριων αλόγων και πολιτιστική και φυσική κληρονομιά του νησιού, δε θα υπάρξει ποτέ το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο προστασίας, δε θα υπάρξει καμιά σοβαρή δέσμευση από την Πολιτεία, και θα είναι πάντα θύματα εγκατάλειψης και έρμαια πρόχειρων προσεγγίσεων σε βάρος τους μέχρι τον τελικό αφανισμό τους. 

Κι αν έχουν εξοικειωθεί με τον άνθρωπο, πρέπει πρώτα να γίνει νέα έρευνα σε μια κατεύθυνση διατήρησης και προστασίας του πληθυσμού, προκειμένου να εξεταστεί η δυνατότητα να ζήσουν τα άλογα ξανά στο φυσικό περιβάλλον, όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητα, και όχι έτσι εύκολα να τα καταδικάσουμε σε μια ζωή που δεν τους αξίζει, σε στειρώσεις, εγκλεισμό και υιοθεσίες.

Η μόνιμη περίφραξη, οι κατά συρροή στειρώσεις, που βάζουν ακόμα και σε κίνδυνο τη διατήρηση ενός υγιούς και εύρωστου πληθυσμού στο χρόνο, αλλοιώνουν αυτόν ακριβώς τον χαρακτήρα των άγριων αλόγων που θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα και πόλο έλξης για επισκέπτες του νησιού. 

Κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τη φύση όχι ως κάτι ξεχωριστό από τον πολιτισμό και την ιστορία μας, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι τους. Τα άλογα του Αίνου δεν έχουν μόνο οικολογική αξία. Είναι μέρος της ταυτότητας του τόπου, της συλλογικής μνήμης και της ιστορίας της Κεφαλονιάς.

Η προστασία τους δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε βιολογικά ή διαχειριστικά κριτήρια, αλλά και στην αναγνώριση των πολιτιστικών, ιστορικών και κοινωνικών αξιών που φέρουν. Συχνά μιλάμε για μνημεία, παραδόσεις και κτίρια ως στοιχεία κληρονομιάς, όμως η φυσική κληρονομιά αξίζει την ίδια αναγνώριση και τον ίδιο σεβασμό.