Μια διαφορετική προσέγγιση στο μεγάλο πρόβλημα της λειψυδρίας επιχειρεί να δώσει η καναδική εταιρεία Oneka Technologies, αξιοποιώντας τη δύναμη των θαλάσσιων κυμάτων για την παραγωγή πόσιμου νερού. Η καινοτόμος τεχνολογία της φιλοδοξεί να αλλάξει τα δεδομένα στην αφαλάτωση, ιδιαίτερα για απομακρυσμένες παράκτιες περιοχές, νησιά και κοινότητες που αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις νερού.
Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά εντυπωσιακή: αντί η αφαλάτωση να εξαρτάται από μεγάλες ενεργοβόρες εγκαταστάσεις, ηλεκτρικά δίκτυα και γεννήτριες πετρελαίου, η ίδια η θάλασσα παρέχει την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία του συστήματος.
Η Oneka Technologies, με έδρα το Κεμπέκ του Καναδά, ανέπτυξε ειδικές πλωτές μονάδες, οι οποίες μοιάζουν με σημαδούρες και αγκυροβολούνται σε απόσταση από την ακτή. Εκεί αξιοποιούν την κατακόρυφη κίνηση των κυμάτων, μετατρέποντάς την σε μηχανική ενέργεια για την άντληση και επεξεργασία του θαλασσινού νερού.
Μέσω της τεχνολογίας της αντίστροφης όσμωσης, το νερό περνά από ειδικές μεμβράνες που συγκρατούν τα άλατα και επιτρέπουν την παραγωγή γλυκού νερού. Στη συνέχεια, το πόσιμο νερό μεταφέρεται προς την ακτή μέσω εύκαμπτου αγωγού και καταλήγει σε δεξαμενές αποθήκευσης.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης τεχνολογίας είναι ότι δεν απαιτεί ηλιακούς συλλέκτες, γεννήτριες ντίζελ, μπαταρίες ή σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο. Η ενέργεια προέρχεται από την κίνηση των κυμάτων, ενώ το σύστημα μπορεί να λειτουργεί ακόμη και τη νύχτα, εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες κυματικές συνθήκες.
Οι δυνατότητες παραγωγής είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, η μονάδα Iceberg μπορεί να παράγει έως και 50.000 λίτρα γλυκού νερού ημερησίως, ενώ η μικρότερη Ice Cube έχει σχεδιαστεί για παραγωγή περίπου 1.000 λίτρων την ημέρα. Σε μεγαλύτερη κλίμακα, η μονάδα Glacier μπορεί να φτάσει τα 500.000 λίτρα ημερησίως, καλύπτοντας ανάγκες μικρότερων οικισμών.
Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο αφορά τη διαχείριση της άλμης, δηλαδή του συμπυκνωμένου αλμυρού νερού που απομένει μετά την αφαλάτωση. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι το σύστημά της επιτρέπει την επιστροφή της στη θάλασσα σε περισσότερα σημεία, με στόχο την καλύτερη αραίωση και τον περιορισμό της τοπικής επιβάρυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Πρόκειται για μια παράμετρο ιδιαίτερης σημασίας, καθώς η περιβαλλοντική διαχείριση της άλμης αποτελεί μία από τις βασικές προκλήσεις κάθε μονάδας αφαλάτωσης.
Η τεχνολογία έχει δοκιμαστεί σε περιοχές όπως η Χιλή, η Καλιφόρνια και η Φλόριντα, ενώ σχεδιάζονται και μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στη Νέα Σκωτία του Καναδά. Η εταιρεία παρουσιάζει τη λύση της ως μια εναλλακτική με μειωμένες ενεργειακές απαιτήσεις και μικρότερο λειτουργικό αποτύπωμα σε σχέση με συμβατικές μονάδες που εξαρτώνται από καύσιμα.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, όπου εκατοντάδες νησιά αντιμετωπίζουν κάθε χρόνο αυξημένες ανάγκες ύδρευσης, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, τέτοιες τεχνολογικές εξελίξεις παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον. Η αξιοποίηση της κυματικής ενέργειας για την παραγωγή πόσιμου νερού θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες γεωγραφικές, κυματικές και περιβαλλοντικές προϋποθέσεις, να αποτελέσει μια πρόσθετη λύση για απομονωμένες περιοχές και μικρές νησιωτικές κοινότητες.
Βέβαια, πριν από οποιαδήποτε εφαρμογή απαιτούνται αξιολόγηση του κόστους, μελέτες για τις τοπικές θαλάσσιες συνθήκες, έλεγχος της ποιότητας του παραγόμενου νερού και περιβαλλοντική παρακολούθηση.
Η ιδέα, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: η θάλασσα να μην αποτελεί μόνο το φυσικό όριο ενός νησιού, αλλά να μπορεί να συμβάλλει και στην κάλυψη μιας από τις σημαντικότερες ανάγκες του – το πόσιμο νερό.
