Το να τολμάς να αφήνεις υπόνοιες ότι οι αγρότες, που με ταχύτητα φωτός ταυτοποιήθηκαν από την αστυνομία στις συμπλοκές με τους αστυνομικούς, θα κατηγορηθούν για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, εκτός από απόλυτα παράλογο, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Καταρχήν τι περιγράφει ως εγκληματική οργάνωση; Το σύνολο των αγροτών που ήταν παρόντες εκεί, είτε συμμετείχαν στις συμπλοκές είτε όχι; Το σύνολο των ατόμων που συμμετέχουν στις αγροτικές κινητοποιήσεις οπουδήποτε αν σε αυτές υπάρχουν εντάσεις και συμπλοκές;
Και που θα σταματήσει αυτό;
Αν σε μία πορεία εκατοντάδων ή χιλιάδων ανθρώπων όπως αυτή την ημέρα μνήμης της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, υπάρξουν συμπλοκές όπως συνέβη φέτος, συλλήβδην όλοι θα μπορούν να κατηγορηθούν από τις αρχές ως εγκληματική οργάνωση;
Θα κατεβαίνει ο κόσμος για να συμμετέχει σε μία κινητοποίηση με το φόβο πως αν συμβεί κάτι από μία μερίδα ανθρώπων, θα κατηγορηθούν ως μαφία;
Και γιατί αυτό είναι διαφορετικό όταν για παράδειγμα κάποιοι από τα ΜΑΤ επιτίθεται αναίτια σε ομάδα διαδηλωτών, έχουν συμβεί αυτά, και κατηγορούνται για την επίθεση αυτή. Γιατί τότε να γίνεται απλά μία ΕΔΕ και να ελέγχονται για παράβαση καθήκοντος ή ότι άλλο και όχι ως εγκληματική οργάνωση;
Προφανώς οδηγούμαστε σε παράλογο συλλογισμό, αλλά παράλογη είναι εξ αρχής η σκέψη ότι οι αγρότες που ήρθαν στα χέρια με τα ΜΑΤ είναι εγκληματική οργάνωση.
Βέβαια είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια με τη δικαιολογία του δόγματος «Νόμος και Τάξη» αυτής της κυβέρνησης έχουμε περάσει σε μία νέα ρητορική για τον τρόπο που λειτουργεί η αστυνομία αλλά και σε νέους χαρακτηρισμούς για αυτούς που τολμούν να διαδηλώσουν και να διεκδικήσουν.
Λίγο πολύ την περασμένη βδομάδα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε σε τηλεοπτικό σταθμό ότι οι κινητοποιήσεις των αγροτών ενέχουν κινδύνους για την Εθνική Ασφάλεια.
Στην ουσία του κατηγόρησε ως εχθρούς της πατρίδας.
Και όταν στους εχθρούς της πατρίδας (αγρότες – διαδηλωτές) στέλνεις πάνοπλους αστυνομικούς, δεν τους στέλνεις να αντιμετωπίσουν πολίτες σε ανάγκη που νιώθουν την ανάγκη να διαδηλώσουν και να διεκδικήσουν, αλλά τους στέλνεις να αντιμετωπίσουν εχθρικό προς την πατρίδα στρατό.
Και με αυτή τη λογική του υπουργού προστασίας του πολίτη, να υπάρξει βίαιη καταστολή, στην οποία συμφώνησαν πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης, η αστυνομία που βρέθηκε στο πεδίο, όχι μόνο αντιμετωπίζει με ακραία βία τις κινητοποιήσεις των αγροτών αλλά λειτουργεί προληπτικά και προκαταβολικά με ακραία καταστολή με τη δικαιολογία ότι οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν την ικανότητα να μαντεύουν τις εξελίξεις, τις πράξεις ατόμων ή ομάδων, πριν αυτές εκδηλωθούν.
Πχ να κλείνουν τους δρόμους προς κόμβους, προς αεροδρόμια και αλλού με κλούβες, περιπολικά και ΜΑΤ, προσέξτε γιατί, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΤΙΣ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ.
Στην ουσία να δημιουργούν μπλόκα οι αστυνομικές δυνάμεις και να ταλαιπωρούν όσους θέλου να μετακινηθούν προκαταβολικά για να μην προλάβουν δήθεν να το κάνουν οι διαδηλωτές.
Έχουμε δηλαδή μία αστυνομία που έχει την ικανότητα σύμφωνα με όσα λένε οι εκπρόσωποι της και ο αρμόδιος υπουργός να προβλέπει τα γεγονότα. Να προβλέπει το μέλλον. Μιλάμε για κάτι που μοιάζει πολύ εντυπωσιακή ικανότητα για τα ανθρώπινα δεδομένα. Αλλά προφανώς η αστυνομία έχει ειδικές ψυχικές ικανότητες.
Κάπως έτσι τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ζούμε την προληπτική καταστολή.
Εκτός από τους κόμβους που προκαταβολικά κλείνει η αστυνομία γιατί έχει την 6η αίσθηση ότι οι αγρότες θα το κάνουν, κλείνει συστηματικά δρόμους από το κέντρο όταν πιστεύει ότι θα γίνουν μεγάλες συγκεντρώσεις, κλείνει αναίτια και συστηματικά σταθμούς του Μετρό και του ΗΣΑΠ ταλαιπωρώντας προκαταβολικά και για ώρες χιλιάδες πολίτες που θέλουν να μετακινηθούν, ακόμα και αν δεν θέλουν να συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, ενώ φυσικά προχωρά σε μαζικούς ελέγχους και προσαγωγές ανθρώπων γιατί έχει την αίσθηση ότι για κάποιο λόγο είναι ύποπτη τέλεσης παραβατικών πράξεων.
Και με ποια κριτήρια το κάνει αυτό;
Πως ακριβώς η αστυνομία μπορεί να προβλέπει το μέλλον; Με ποιο τρόπο διαχωρίζει τον έναν πολίτη από έναν άλλον, τη μία κινητοποιήση από μία άλλη; Βασισμένη σε ποια χαρακτηριστικά; Το χρώμα τους; Το ντύσιμο τους; Στατιστικά στοιχεία; Ιδεολογικό προσανατολισμό;
Είναι τελικά ρατσιστικά τα κριτήρια με τα οποία η ηγεσία της αστυνομίας θεωρεί ότι μπορεί να προβλέπει τη συμπεριφορά ατόμων ή ομάδων;
Πχ σε είδα να φοράς μαύρα και να έχεις σακίδιο, οπότε είναι ύποπτος και άσχετα αν δεν βλέπω τίποτα άλλο παράξενο, θα σου κάνω έλεγχο, και παρά το ότι δεν θα βρω τίποτα ύποπτο θα σου κάνω προσαγωγή. Γιατί; Γιατί έτσι, γιατί η πρόβλεψη μου είναι ότι θα κάνεις κάτι παραβατικό.
Ποιοι κινητοποιήση; Φοιτητές. Αρα αυτοί θα κάνουν φασαρίες, άρα κλείνουμε τους σταθμούς του Μετρό στο κέντρο, βάζουμε 1000 αστυνομικούς να τους περικυκλώσουν προκαταβολικά, γιατί τι κακό μπορεί να κάνει να περικυκλώνεις πολίτες που διαδηλώνουν με πάνοπλους αστυνομικούς, και δημιουργούμε ένα εχθρικό, βαρύ κλίμα που προετοιμάζει όσους είναι μέσα σε αυτόν τον κλοιό να αμυνθούν όπως θα έκανε κάθε λογικός άνθρωπος. Και όλο αυτό γιατί με κάποιο μαγικό τρόπο η αστυνομία έχει προβλέψει ότι αυτοί και άλλοι θα κάνουν κάτι παραβατικό, πριν ακόμα το κάνουν.
Πλέον δεν έχουμε μόνο καταστολή, αλλά ακραία πρόληψη ή ακόμα ποιο σωστά, προληπτική καταστολή.
Όπως στο περασμένο Σάββατο στις 6 Δεκέμβρη όπου το επιχειρησιακό σχέδιο της αστυνομίας με την ιδιαίτερη αίσθηση στα μελλούμενα ήξερε ότι θα γίνουν φασαρίες στα Εξάρχεια και αποφάσισε ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να φτάσει ως το μνημείο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου και θα τσακίσει στο ξύλο τους διαδηλωτές με στόχο να σκορπίσει το πλήθος πριν προλάβει να γίνει παραβατικό.
Εξαιρετική μέθοδος.
Μόνο που την αστυνομία την θέλεις να δρα όταν συμβαίνει κάτι, και όχι να μαντεύει τι θα συμβεί και να προχωρά σε κατασταλτική βία προκαταβολικά.
Δεν μπορείς να αφαιρείς από την κοινωνία, από το άτομο, την ελεύθερη βούληση, την ελεύθερη μετακίνηση, την ελεύθερη επιλογή στη δράση, προβλέποντας ως αστυνομία ότι αυτή η απόφαση θα είναι παραβατική.
Σε τι δημοκρατία ζούμε. Σε τι κόσμο ζούμε αν η αστυνομία έχει εξελιχθεί με τις διαταγές του υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, σε ένα μηχανισμό που νομίζει ότι μπορεί να προβλέψει το μέλλον, και προκαταβολικά καταστέλλει τις κοινωνικές και ατομικές ελευθερίες για αυτό που οραματίζονται στην κυβέρνηση ως «Νόμο και Τάξη»
Αν η αστυνομία είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις όταν αυτές προκύπτουν τότε το πρόβλημα το έχει η αστυνομία. Και αυτή η προληπτική καταστολή στα πάντα, είναι ομολογία ανικανότητας.
Και όταν ως κυβέρνηση και ως κράτος έχει φτάσει σε ένα σημείο που νιώθεις την ανάγκη να καταστέλλεις προκαταβολικά τις κοινωνικές και ατομικές ελευθερίες, γιατί πιστεύεις ότι η κοινωνία είναι παραβατικής ή θα προχωρήσει σε μαζικές παραβατικές όπως τις ορίζεις, πράξεις, τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα στην επικοινωνία και στην επαφή σου με την κοινωνία. Με τους πολίτες. Και αυτό είναι άλλου είδους πολύ σοβαρό πρόβλημα που έχεις να αντιμετωπίσεις ως χώρα και ως κυβέρνηση.
Ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με περισσότερη αστυνομία, με περισσότερη βίαιη και προληπτική καταστολή.
Λύνεται με αλλαγή πολιτικής. Συνολική αλλαγή πολιτικής.
