«Προαγωγή Υγείας Παιδιού & Εφήβου (ΠΡΥΠΕΦ)», Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Δήμου Ιθάκης & Σύλλογος Γυναικών «Η Πηνελόπη»
Της Εύας Φιλιππάτου
Υπάρχουν δράσεις που τελειώνουν όταν κλείσει η πόρτα ενός ιατρείου. Και υπάρχουν δράσεις που συνεχίζονται μέσα σου, γιατί αυτό που μένει τελικά δεν είναι μόνο οι εξετάσεις και οι ιατρικοί έλεγχοι. Είναι οι άνθρωποι.
Οι δύο ημέρες, 4 και 5 Σεπτεμβρίου, που περάσαμε στην Ιθάκη με την ΠΡΥΠΕΦ, της οποίας επιστημονικά υπεύθυνη και ψυχή της δράσης είναι η παιδίατρος και Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, κα Όλγα Τζέτζη, ήταν γεμάτες ανθρώπους. Παιδιά, γονείς, γιατροί, εθελοντές και άνθρωποι της τοπικής κοινωνίας έδωσαν χρόνο, χαμόγελο και αγάπη.
Σε συνεργασία με το Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Δήμου Ιθάκης και με την πολύτιμη στήριξη του Συλλόγου Γυναικών Ιθάκης «Η Πηνελόπη», πραγματοποιήθηκαν δωρεάν προληπτικοί έλεγχοι για τα παιδιά του νησιού.
Στη δράση συμμετείχαν η παιδίατρος Ροζαλία Βαλερή, ο ορθοπαιδικός Σταύρος Σταυρίδης, η καρδιολόγος Μάρω Καυγά, ο οφθαλμίατρος Απόστολος Κάψος, ο ορθοδοντικός Βασίλης Μυλωνάς και η λογοθεραπεύτρια/λογοπαθολόγος Ελευθερία Παπαζολούδη, σε συνεργασία με την εργοθεραπεύτρια και μόνιμη κάτοικο Ιθάκης Λουκία Γεωργούλα, που βρίσκεται πάντα δίπλα στα παιδιά του νησιού και προσφέρει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο.
Η δράση του Σεπτεμβρίου ήταν αφιερωμένη στη μνήμη μιας σπουδαίας γυναίκας, της νεογνολόγου Μαρίας Δεληβοριά – Παπαδοπούλου, που συνέδεσε τη ζωή και την προσφορά της με την Ιθάκη και τους ανθρώπους της. Η μνήμη της παραμένει ζωντανή μέσα από την τεράστια προσφορά της στα παιδιά του νησιού.
Αυτό που κρατώ περισσότερο από αυτές τις δύο ημέρες είναι οι άνθρωποι που συναντάμε κάθε φορά στην Ιθάκη. Οι άνθρωποι που μας υποδέχονται και στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια.
Οι γυναίκες της «Πηνελόπης», η Βασιλική, η Ουρανία, η Φιλιππία, η Σταμούλα, η Αγγελική και η Διονυσία, μας περίμεναν με τα κεράσματά τους και φρόντισαν ώστε κάθε παιδί που εξετάστηκε να φύγει με ένα μικρό δωράκι. Μια απλή πράξη, αλλά γεμάτη συναίσθημα.
Οι εθελόντριές μας, η Χαρά, η Τζούλια, η Αλεξάνδρα, η Χρυσούλα, η Διονυσία και οι δύο Σπυριδούλες, ήταν εκεί για ό,τι χρειάστηκε, πάντα με χαμόγελο και διάθεση προσφοράς.
Η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης, κα Ράνια Λουκά, που πάντα στέκεται υποστηρικτικά, έμπρακτα και ουσιαστικά στη δράση, καθώς και ο Δήμαρχος Ιθάκης Διονύσης Στανίτσας, που στηρίζει και ενισχύει τέτοιες προσπάθειες, αποτελούν σημαντικούς συνοδοιπόρους σε αυτή την προσπάθεια.
Και πάνω απ’ όλα, οι ίδιοι οι άνθρωποι της Ιθάκης. Εκείνοι που κάθε φορά μας κάνουν να νιώθουμε ότι δεν ερχόμαστε σε έναν ξένο τόπο, αλλά σε έναν τόπο οικείο.
Ίσως γιατί για μένα, ως Κεφαλονίτισσα, υπάρχει κάτι βαθιά γνώριμο. Η ίδια νησιωτική καθημερινότητα, οι ίδιες δυσκολίες, αλλά και εκείνη η μοναδική δύναμη που έχουν οι μικρές κοινωνίες να αλληλοστηρίζονται.
Μέσα σε αυτή την καθημερινότητα, όμως, υπάρχει και μια αγωνία που δεν μπορεί να μείνει έξω από τη συζήτηση: η έλλειψη γιατρών, τόσο στην Ιθάκη όσο και στην Κεφαλονιά.
Οι ανάγκες των κατοίκων είναι μεγάλες και η πρόσβαση σε βασικές αλλά και εξειδικευμένες υπηρεσίες υγείας δεν είναι πάντα αυτονόητη. Για τα νησιά μας, κάθε γιατρός που λείπει σημαίνει μεγαλύτερη ανασφάλεια, περισσότερη ταλαιπωρία, επιπλέον κόστος και συχνά αναγκαστικές μετακινήσεις ασθενών μακριά από τον τόπο και τους ανθρώπους τους.
Γι’ αυτό και τέτοιες δράσεις είναι τόσο πολύτιμες. Ταυτόχρονα, όμως, μας θυμίζουν πόσο αναγκαία είναι η μόνιμη και ουσιαστική ενίσχυση των δομών υγείας σε Κεφαλονιά και Ιθάκη.
Έχοντας την ευθύνη της επικοινωνίας της ΠΡΥΠΕΦ, έχω την τύχη να βλέπω από κοντά αυτή τη διαδρομή. Να συναντώ ανθρώπους που προσφέρουν χωρίς να ζητούν τίποτα και που αποδεικνύουν ότι η κοινωνική προσφορά δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια.
Χρειάζεται παρουσία.
Θέλω, λοιπόν, προσωπικά να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που συμμετέχουν κάθε φορά σε αυτή την προσπάθεια και έρχονται με την ίδια καλή διάθεση να προσφέρουν. Γιατί μαζί με την ΠΡΥΠΕΦ στηρίζουν κάτι εξίσου σημαντικό: την ίδια την τοπική κοινωνία.
Γιατί στο τέλος, αυτό που μένει από μια τέτοια δράση δεν είναι ένας αριθμός εξετάσεων.
Είναι ένα παιδικό χαμόγελο.
Ένα «ευχαριστώ» από έναν γονιό.
Μια γυναίκα που έφτιαξε ένα κέρασμα για να μας καλωσορίσει.
Ένας εθελοντής που έδωσε τον χρόνο του.
Ένας γιατρός που ταξίδεψε για να προσφέρει.
Και μια ολόκληρη κοινωνία που σου θυμίζει πως, όταν οι άνθρωποι νοιάζονται, κανένα νησί δεν είναι μακριά.
Σας ευχαριστούμε όλους.
Από καρδιάς!
