Η χθεσινή συναυλία της Γυναικείας Χορωδίας του Δήμου Αργοστολίου στην Καθολική Εκκλησία του Αγίου Νικολάου κορυφώθηκε με μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης και ανθρώπινης ευαισθησίας, που ανέδειξε όχι μόνο το καλλιτεχνικό αλλά και το ουσιαστικά ανθρώπινο αποτύπωμα της μαέστρου Σταυρούλας Πολλάτου.
Στο κλείσιμο της βραδιάς, η Σταυρούλα Πολλάτου αφιέρωσε το τελευταίο έργο του προγράμματος, το «Χαίρε Μαρία» του Κεφαλλονίτη μουσικοσυνθέτη Σπύρου Μαρκάτου, σε όλους εκείνους που τις άγιες ημέρες των Χριστουγέννων δοκιμάζονται από την ασθένεια και τον πόνο. Η αφιέρωση αυτή, λιτή αλλά βαθιά φορτισμένη συναισθηματικά, γέμισε τον χώρο με σιωπή, σεβασμό και συγκίνηση, μετατρέποντας τη συναυλία σε μια πράξη συμπαράστασης και πνευματικής αγκαλιάς προς όσους δεν μπορούν να βιώσουν τις γιορτές όπως θα ήθελαν.
Η Σταυρούλα Πολλάτου δεν είναι απλώς μια μαέστρος με υψηλή μουσική κατάρτιση. Είναι μια προσωπικότητα που αντιλαμβάνεται τη μουσική ως μέσο επικοινωνίας, παρηγοριάς και εσωτερικής ανάτασης. Με τη στάση της, απέδειξε ότι η τέχνη δεν περιορίζεται στην αισθητική απόλαυση, αλλά μπορεί να γίνει φορέας ελπίδας, αγάπης και ουσιαστικού νοήματος, ιδιαίτερα σε περιόδους όπως τα Χριστούγεννα, όπου η ανθρώπινη ευαισθησία αποκτά ξεχωριστή αξία.
Υπό τη δική της καθοδήγηση, η Γυναικεία Χορωδία του Δήμου Αργοστολίου έχει εξελιχθεί σε ένα σύνολο υψηλής ποιότητας, με ισορροπία, εκφραστικότητα και εσωτερικότητα στις ερμηνείες της. Η μαέστρος δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά τη βαθιά σύνδεση των χορωδών με το έργο και, κατ’ επέκταση, τη σύνδεση της μουσικής με το κοινό. Κάθε της κίνηση, κάθε της οδηγία, αποπνέει σεβασμό προς το έργο, τους εκτελεστές και τους ακροατές.
Η επιλογή του «Χαίρε Μαρία», ενός έργου με ιδιαίτερο πνευματικό και συναισθηματικό βάρος, και μάλιστα από έναν Κεφαλλονίτη δημιουργό, δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια συνειδητή πράξη, που συνέδεσε τη μουσική παράδοση του τόπου με την πανανθρώπινη ανάγκη για παρηγοριά και ελπίδα. Εκείνη τη στιγμή, οι φωνές της χορωδίας δεν τραγουδούσαν απλώς· προσεύχονταν, αγκάλιαζαν νοερά όσους υποφέρουν, μετέφεραν ένα μήνυμα συμπόνιας και αγάπης.
Η Σταυρούλα Πολλάτου, μέσα από τη χθεσινή της αφιέρωση, υπενθύμισε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ότι η μουσική μπορεί να γίνει πράξη ανθρωπιάς. Μια στιγμή που ξεπέρασε τα όρια της συναυλίας και χαράχτηκε στη μνήμη όλων ως μια σιωπηλή, αλλά βαθιά δυνατή δήλωση: ότι κανείς δεν είναι μόνος, ούτε στις γιορτές, ούτε στον πόνο.
Ήταν, πράγματι, μια στιγμή ανθρώπινης ευαισθησίας. Και γι’ αυτό, μια στιγμή που τιμά όχι μόνο τη μαέστρο Σταυρούλα Πολλάτου, αλλά και τον πολιτισμό του τόπου μας.
