Μεγάλο Σάββατο στο Αργοστόλι και το Λιθόστρωτο έμοιαζε να ξυπνά από έναν μακρύ χειμώνα. Ο κεντρικός δρόμος της πόλης, που για μήνες κρατούσε τον ήχο του χαμηλά, γέμισε ξαφνικά φως, χαμόγελα και κόσμο πολύ. Η πρώτη Ανάσταση έφερε μαζί της εκείνη τη μοναδική ενέργεια που μόνο το Πάσχα στα Επτάνησα μπορεί να γεννήσει.
Οι καμπάνες του Αγίου Σπυρίδωνα ήχησαν χαρμόσυνα, και ο κόσμος ξεχύθηκε στο Λιθόστρωτο με αναμμένες λαμπάδες, με βλέμματα φωτεινά, με καρδιές έτοιμες να υποδεχθούν το μήνυμα της Ζωής. Το παραδοσιακό σπάσιμο των μπότηδων έδωσε τον ρυθμό: ένας κρότος δυνατότερος από τον χειμώνα, δυνατότερος από τη σιωπή, δυνατότερος από κάθε σκιά που άφησαν πίσω τους οι κρύοι μήνες.
Τα θραύσματα των πήλινων δοχείων σκορπίστηκαν στο δρόμο σαν μικρές σπίθες αναγέννησης. Παιδιά γελούσαν, μεγαλύτεροι σταυροκοπιούνταν, παρέες αντάλλασσαν ευχές, και το Λιθόστρωτο έμοιαζε να ανασαίνει ξανά. Οι βιτρίνες φωτίστηκαν, τα καφέ γέμισαν, οι φωνές μπλέχτηκαν με τις καμπάνες και η πόλη πήρε ζωή με τρόπο σχεδόν μαγικό.
Ύστερα από τη χειμερία νάρκωση του χειμώνα, το Αργοστόλι ξαναβρήκε τον παλμό του. Και αυτή η πρώτη Ανάσταση δεν ήταν μόνο μια τελετουργία· ήταν η στιγμή που η πόλη θυμήθηκε ποια είναι: φωτεινή, ζωντανή, γεμάτη παράδοση, γεμάτη ανθρώπους που ξέρουν να χαίρονται μαζί.
Το Μεγάλο Σάββατο στο Λιθόστρωτο δεν ήταν απλώς μια μέρα. Ήταν η επιστροφή της ζωής.
