Φαντάζομαι τα έργα μου σαν ανοιχτά παράθυρα στον τοίχο, σαν σιωπηλές πηγές θετικής ενέργειας μέσα σε έναν χώρο. Εκφράζουν οπτικά τη συνάντηση της λογικής με το συναίσθημα. Μέσα από τη γλώσσα της γεωμετρίας και τη δύναμη των ζωντανών χρωμάτων, βρίσκουν την εύθραυστη ισορροπία τους. Κάθε επιφάνεια οργανώνεται βάσει αρμονικών αναλογιών και αναπτύσσεται σχηματίζοντας έναν αθέατο μαθηματικό κάναβο, ο οποίος γίνεται φορέας σκέψεων και συναισθημάτων.
Το χρώμα διεισδύει και απλώνεται πάνω στη σχεδιασμένη επιφάνεια με δυναμισμό, άλλοτε ενισχύοντας και άλλοτε αναιρώντας την αυστηρότητα του κανάβου, πλημμυρίζοντας το έργο με συναίσθημα. Οι άπειρες, λεπτεπίλεπτες χρωματικές διαβαθμίσεις με γοητεύουν και καθιστούν το χρώμα τον πιο πιστό μου σύντροφο στην αναζήτηση της αρμονίας.
Στη σειρά Light is Life, εστιάζω στη σχέση ανάμεσα στο φως, τη φύση και την ανθρώπινη παρουσία. Το φως κινείται μέσα στον χώρο και διαμορφώνει τη δομή του έργου. Φωτίζει την ανθρώπινη μορφή, αποκαλύπτοντας μια εσωτερική, σιωπηλή κατάσταση που συχνά παραμένει κρυμμένη στη σκιά. Μέσα από τη σιωπή τους, οι μορφές αποκαλύπτουν την υπόστασή τους, δηλώνοντας δυναμισμό, τρυφερότητα, σκεπτικισμό και αγωνία για την ελευθερία και την αυτονομία τους.
Το νερό ανταποκρίνεται στο φως σαν να αγκαλιάζει τη μορφή, δημιουργώντας μια αίσθηση ζεστασιάς και δύναμης. Μαζί, το φως και το νερό προσδίδουν στην ανθρώπινη παρουσία ένταση και συναισθηματικό βάθος.
Η προσωπογραφία αποτελεί ένα πολυεπίπεδο σύνολο. Περιλαμβάνει την ταυτότητα του απεικονιζόμενου, αυτό που συμβολίζει για τον θεατή, αυτό που αντανακλά στον καλλιτέχνη και αυτό που τελικά εκφράζει το έργο ως ολότητα. Για τον λόγο αυτό διατηρεί μια ιδιαίτερη σχέση με τον χρόνο.
Η σχέση του πορτρέτου με τον χρόνο, σε συνδυασμό με τη σχηματοποίηση των μορφών με ριζόχαρτο, με οδήγησαν –με σχεδόν παιγνιώδη διάθεση– να επανεξετάσω παλαιότερα έργα μου, και έτσι προέκυψαν τα κολλάζ. Αποδομώντας και ανασυνθέτοντας τα πορτρέτα του παρελθόντος, το χαρτί ως εκφραστικό μέσο μου έδωσε την ελευθερία να τα προσεγγίσω με σύγχρονη ματιά και να τα μετασχηματίσω σε κάτι νέο.
Η δημιουργική επιστροφή και επαναξιολόγηση προηγούμενων έργων θέτει ταυτόχρονα το ερώτημα: Πώς θα αντιλαμβανόμουν στο παρελθόν αυτά τα τωρινά, μετασχηματισμένα πορτρέτα;
Η ζωγραφική είναι μία περιπέτεια. Όσο πειραματίζεσαι και ψάχνεις, τόσο ανακαλύπτεις· προκύπτουν ανατροπές, επανεξετάζεις τις πεποιθήσεις σου και έτσι εξελίσσεσαι.
Στα πρώτα κολλάζ χρησιμοποίησα χρωματιστά χαρτόνια Canson, τα οποία ενίσχυσαν τις σχηματοποιημένες μορφές και τη γεωμετρική δομή των συνθέσεων. Η ανάγκη για πιο ζωγραφικό αποτέλεσμα με οδήγησε στη χρήση εξαιρετικής ποιότητας χειροποίητων χαρτιών, φτιαγμένων με φυσικά υλικά, χωρίς οξέα. Επιπλέον, τα υλικά συγκόλλησης με χαμηλό pH έδωσαν διαφάνειες και ενίσχυσαν τη ζωγραφικότητα των collages.
Πιστεύω ότι ένα έργο τέχνης δεν ορίζεται μόνο από την προέλευσή του, αλλά από τη συναισθηματική ένταση που προκαλεί και τα νοήματα που εμπεριέχει, φανερά και κρυφά. Από τη στιγμή της δημιουργίας του λειτουργεί ως ένας ζωντανός οργανισμός. Όσο ισχυρότερη είναι η εσωτερική του δομή, τόσο περισσότερο αντέχει στον χρόνο. Με τον δικό του τρόπο μπορεί να μεταδώσει την ενέργειά του στον θεατή, ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεσή του.
Νατάσα Μεταξά
Εικαστικός
