Ο «Κέφαλος» δεν είναι απλώς ένα γλυπτό.
Είναι μια δημιουργία που γεννήθηκε μέσα από την αγάπη του καλλιτέχνη για τον τόπο του, την ιστορία, τη μυθολογία και την ίδια την Κεφαλλονίτικη γη.Ο Σπύρος Χουρμούζης, με τη δική του προσωπική ματιά και χωρίς να ακολουθεί τα στενά όρια μιας ακαδημαϊκής διαδρομής, δημιούργησε μια επιβλητική μορφή του μυθικού Κέφαλου, της μορφής που σύμφωνα με την παράδοση συνδέεται με την ονομασία της Κεφαλονιάς.
Ο εικαστικός γλύπτης και αυτοδίδακτος καλλιτέχνης Σπύρος Χουρμούζης, δημιουργός του έργου «Κέφαλος», μίλησε στην κάμερα του Kefaloniafocus και στον Μάκη Λεκατσά για την έμπνευση, την πορεία δημιουργίας και την ιστορία πίσω από ένα έργο που έρχεται να αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή θέση στην πόλη του Αργοστολίου.
Η ιδέα ξεκίνησε από την ανάγκη να αποτυπωθεί μέσα από την τέχνη ένα κομμάτι της μυθολογικής ταυτότητας του νησιού. Να αποκτήσει ο Κέφαλος μορφή και να σταθεί πλέον όχι μόνο στις σελίδες της ιστορίας και της μυθολογίας, αλλά μέσα στον ίδιο τον δημόσιο χώρο του Αργοστολίου.
Και η δημιουργία αυτή έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία, γιατί πίσω της βρίσκεται μια ανιδιοτελής προσφορά.
Ο Σπύρος Χουρμούζης επέλεξε να προσφέρει αφιλοκερδώς τη δημιουργία του «Κέφαλου» στην Κεφαλονιά, χωρίς να ζητήσει οικονομικό αντάλλαγμα για το έργο του.
Μια πράξη που ξεπερνά τα όρια μιας καλλιτεχνικής δημιουργίας.Είναι μια πράξη αγάπης και προσφοράς στον τόπο.Σε μια εποχή όπου σχεδόν τα πάντα αποτιμώνται σε χρήματα, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που επιλέγουν να αφήσουν πίσω τους κάτι πολύ πιο σημαντικό: ένα κομμάτι από την ψυχή και το ταλέντο τους για τις επόμενες γενιές.
Και αυτό ακριβώς κάνει ο Σπύρος Χουρμούζης.Προσφέρει στην Κεφαλονιά στο Δήμο Αργοστολίου ένα έργο που θα παραμείνει στον δημόσιο χώρο και θα μπορούν να το βλέπουν κάτοικοι και επισκέπτες, να φωτογραφίζονται δίπλα του, να το γνωρίζουν τα παιδιά του νησιού και να αναρωτιούνται για την ιστορία και τον μύθο που κρύβεται πίσω από τη μορφή του.
Αυτή την περίοδο ο «Κέφαλος» βρίσκεται στον Σκινέα, στο εργαστήριο του Αγάπιου Μαρκαντωνάτου, όπου πραγματοποιείται η τελική προετοιμασία του έργου και διαμορφώνεται η βάση πάνω στην οποία θα τοποθετηθεί.Και εδώ βρίσκεται ακόμη ένα ξεχωριστό στοιχείο.Ο «Κέφαλος» δεν θα στηριχθεί σε μια συμβατική βάση.Θα σταθεί πάνω σε έναν λαξευμένο φυσικό βράχο, βάρους περίπου 11 τόνων.
Ένα αυθεντικό κομμάτι της κεφαλλονίτικης γης γίνεται η βάση του μυθικού ήρωα.Ο βράχος δεν λειτουργεί απλώς ως στήριγμα. Γίνεται μέρος της ίδιας της σύνθεσης. Η τραχύτητα και η δύναμή του συναντούν την ανθρώπινη δημιουργία, ενώ ο μύθος συναντά τη φύση.
Κέφαλος, πέτρα και Κεφαλλονίτικη γη γίνονται ένα.
Ο συμβολισμός είναι ιδιαίτερα δυνατός.Ο μυθικός Κέφαλος, που σύμφωνα με την παράδοση συνδέεται με την ονομασία του νησιού, επιστρέφει συμβολικά στη γη που φέρει το όνομά του.Και έτσι η τέχνη γίνεται γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το σήμερα.
Ανάμεσα στον μύθο και τη σύγχρονη Κεφαλονιά.Ανάμεσα στον άνθρωπο και τον τόπο.
Η ιστορία του Κέφαλου αποτελεί μέρος μιας μακραίωνης μυθολογικής παράδοσης. Σύμφωνα με μία από τις επικρατέστερες εκδοχές, ο Κέφαλος έφτασε στην Κεφαλονιά μαζί με τον Αμφιτρύωνα και, μετά τη νίκη τους εναντίον των Ταφίων και των Τηλεβόων, το νησί δόθηκε στον Κέφαλο. Από το όνομά του, σύμφωνα με την παράδοση, προήλθε και η ονομασία της Κεφαλονιάς.
Ο Σπύρος Χουρμούζης παίρνει αυτή την παράδοση και της δίνει υλική υπόσταση.Της δίνει πρόσωπο.Της δίνει σώμα.Της δίνει θέση μέσα στην πόλη.Όμως ίσως το σημαντικότερο στοιχείο δεν βρίσκεται μόνο στο ίδιο το έργο, αλλά στην πρόθεση πίσω από αυτό.Γιατί η τέχνη αποκτά διαφορετική αξία όταν προσφέρεται χωρίς αντάλλαγμα.
Ο «Κέφαλος» είναι η προσωπική κατάθεση ενός ανθρώπου που επέλεξε να επιστρέψει στον τόπο του κάτι από αυτά που ο ίδιος πήρε από αυτόν: έμπνευση, μνήμες, ιστορία και ταυτότητα.Και αυτή η προσφορά του Σπύρου Χουρμούζη αξίζει να αναγνωριστεί.Γιατί κάποια έργα δεν δημιουργούνται για να πωληθούν. Δημιουργούνται για να μείνουν.Να γίνουν σημείο αναφοράς.Να περάσουν από γενιά σε γενιά.
Και ο «Κέφαλος» φιλοδοξεί να γίνει ακριβώς αυτό:
ένα έργο τέχνης που θα ανήκει στην Κεφαλονιά και στους ανθρώπους της.Ένα δώρο ενός Κεφαλλονίτη καλλιτέχνη στον τόπο που αγαπά.Μια ανιδιοτελής προσφορά που αποδεικνύει πως η πραγματική αγάπη για έναν τόπο δεν χρειάζεται πάντα λόγια.
Μπορεί να γίνει τέχνη.
