Γιορτή Μουσταλευριάς στα Δεφαρανάτα – Ο Παύλος και ο Βαγγέλης Σκλαβούνος κράτησαν ζωντανή μια γλυκιά παράδοση της Ερύσσου[pics&vid]

Μια ξεχωριστή βραδιά, γεμάτη γεύσεις, αρώματα, μνήμες και παράδοση, χάρισαν ο Παύλος και ο Βαγγέλης Σκλαβούνος στους φίλους τους και στους ανθρώπους των γύρω χωριών, ανοίγοντας το κτήμα τους στην περιοχή Αμμουδερές στα Δεφαρανάτα και μετατρέποντάς το σε έναν όμορφο χώρο συνάντησης και γιορτής.

Με αγάπη για τον τόπο τους, για τη γη που καλλιεργούν και κυρίως για τις παραδόσεις που έμαθαν από τους παλαιότερους, οι δύο οικοδεσπότες αναβίωσαν ένα έθιμο άρρηκτα συνδεδεμένο με την εποχή του τρύγου: την παρασκευή της παραδοσιακής μουσταλευριάς.

Ο Παύλος Σκλαβούνος, που καλλιεργεί βιολογικά στα Δεφαρανάτα τη Μαυροδάφνη, είχε φέτος έναν ιδιαίτερο λόγο να χαμογελά. Η σοδειά ήταν πλούσια και εξαιρετική και ο καρπός της γης της Ερύσσου έδωσε έναν μοναδικό μούστο, που αποτέλεσε την πρώτη ύλη για τη μουσταλευριά της βραδιάς.

Και ήταν αυτή ακριβώς η φιλοσοφία του Παύλου και του Βαγγέλη που έκανε τη συνάντηση ξεχωριστή. Δεν θέλησαν απλώς να φτιάξουν ένα παραδοσιακό γλυκό. Θέλησαν να μοιραστούν με τους φίλους τους τη χαρά του τρύγου, να ξαναφέρουν στο προσκήνιο έναν παλιό τρόπο ζωής και να δημιουργήσουν μια βραδιά όπου η γεύση θα συναντούσε τη μνήμη.

Στο κτήμα τους συγκεντρώθηκαν φίλοι και Ρισιάνοι από τα γύρω χωριά. Άνθρωποι που γνωρίζονται, που μοιράζονται τις ίδιες αναμνήσεις και την ίδια αγάπη για τον τόπο. Ανάμεσα σε κουβέντες, γέλια και ιστορίες από τα παλιά, ο φρέσκος μούστος πήρε τη θέση του στο καζάνι και η μουσταλευριά άρχισε να ετοιμάζεται με τον παραδοσιακό τρόπο.

Η στιγμή είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Ο καρπός του αμπελιού, αποτέλεσμα μιας ολόκληρης χρονιάς φροντίδας, κόπου και υπομονής, μετατρεπόταν σε ένα απλό, νηστίσιμο και αγαπημένο ελληνικό γλυκό. Έτσι ακριβώς λειτουργεί η παράδοση: παίρνει τα απλά αγαθά της γης και τα μετατρέπει σε γεύση, μνήμη και κοινή εμπειρία.

Ο Παύλος και ο Βαγγέλης Σκλαβούνος απέδειξαν για ακόμη μία φορά ότι η παράδοση δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια για να παραμείνει ζωντανή. Χρειάζεται ανθρώπους που την αγαπούν και είναι πρόθυμοι να την υπηρετήσουν. Ανθρώπους που δεν αντιμετωπίζουν τη γη μόνο ως παραγωγή, αλλά ως κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας του τόπου.

Το κτήμα τους στα Δεφαρανάτα έγινε για μια βραδιά ένας μικρός τόπος συνάντησης της παλιάς και της νέας Ερύσσου. Εκεί όπου ο μόχθος του αμπελουργού συναντά τη χαρά της παρέας, εκεί όπου μια συνταγή που πέρασε από γενιά σε γενιά γίνεται αφορμή για να ξανασμίξουν οι άνθρωποι.

Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο που πρόσφεραν οι δύο οικοδεσπότες στους καλεσμένους τους. Δεν τους προσέφεραν μόνο μουσταλευριά. Τους προσέφεραν μια εμπειρία από την Κεφαλονιά που αγαπήσαμε και που αξίζει να μη χαθεί.

Μια βραδιά που απέδειξε πως η παράδοση μπορεί να παραμένει ζωντανή όταν υπάρχουν άνθρωποι όπως ο Παύλος και ο Βαγγέλης Σκλαβούνος, που την κρατούν στα χέρια τους, την τιμούν και την μοιράζονται γενναιόδωρα με τους άλλους.

Γιατί η παράδοση δεν είναι μόνο ό,τι κληρονομήσαμε από τους παλιούς. Είναι και ό,τι επιλέγουμε εμείς σήμερα να παραδώσουμε στους επόμενους. Και στα Δεφαρανάτα, ο Παύλος και ο Βαγγέλης Σκλαβούνος έδωσαν ένα όμορφο παράδειγμα.