Σταύρος Καρούσος: Η ΓΣ της Αδελφότητας την 11η Φεβρουαρίου 2024 δεν πρέπει να ξεχαστεί!!!

Πέρασε ένας χρόνος από την ΓΣ που έχει καταγραφεί στις μαύρες σελίδες στην 100χρονη ιστορία της Αδελφότητας μας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τις πρακτικές και το τοξικό κλίμα που τεχνηέντως είχε μεθοδικά προετοιμαστεί και οδήγησε στην 21η Απριλίου.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τις φωνές, τους τραμπουκισμούς, τις ύβρεις για να επιβληθεί η 21η Απριλίου, μέσα σε ένα αμφιλεγόμενο κλίμα νομιμότητας …έφτασαν στο σημείο να εκλέξουν μέλος της εφορευτικής επιτροπής κάποια που δεν ήταν καν μέλος της Αδελφότητας….
Δεν θα ξεχάσω την «λύσσα» των σημερινών διοικούντων να καταθέσουν αιτήσεις εγγραφής μελών («μιας χρήσης» όπως τελικά καταγράφηκε) με την παλαιοκομματική πρακτική της όψιμης, απρόσωπης και ομαδοποιημένης κατάθεσης αιτήσεων δια αντιπροσώπων χωρίς καμία πρόνοια ή σεβασμό για τα προσωπικά δεδομένα των υποψήφιων νέων μελών (ακόμα περιμένω την γνωμοδότηση του νομικού μας τμήματος και της υπεύθυνης του).
Δεν θα ξεχάσω ότι η ΓΣ στις 11 Φεβρουαρίου ήταν η κορύφωση μιας σειράς εντάσεων που υπήρχαν στο Σωματείο από συγκεκριμένη ομάδα και θα πρέπει να αναζητηθούν τα πραγματικά αίτια αυτής. Θα πρέπει να αναζητηθούν σε συγκεκριμένες συνεδριάσεις του ΔΣ της περιόδου 2021-2023. Ιδιαίτερα, στο πρακτικό παραλαβής παράδοσης των ΔΣ… στο πρακτικό του Έκτακτου Συμβουλίου όπου είχαν παραιτηθεί και ξε-παραιτηθεί το άλλο πρωί….
Δεν θα ξεχάσω τις μεγάλες δηλώσεις από την σημερινή διοίκηση για δημιουργία του «νέου» και ένα χρόνο τώρα καταγράφω να βαφτίζονται εκδηλώσεις της Αδελφότητας οι δράσεις μιας παρέας, είτε τρέχοντας…, είτε παρακολουθώντας μια παράσταση, είτε παίζοντας ποδόσφαιρο… είτε….
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μόνο σίγουρο και αδιαμφισβήτητο είναι ότι όλοι κρινόμαστε για το έργο, τη διαδρομή, τις επιλογές, το ήθος και το «είναι» μας, τόσο από τα μέλη μας την κάθε στιγμή, όσο και από τον ιστορικό του μέλλοντος.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αδελφότητα δεν είναι «άλλος ένας σύλλογος του Πειραιά» που σκοπό έχει να γίνει μηχανισμός στήριξης υποψηφίων για τον Δήμο, αλλά ένας μεγάλος φορέας Πολιτισμού της παροικίας, που φιλοξενείται στην πόλη του Πειραιά. Αυτό πρέπει να είναι και μπούσουλας για την σημερινή διοίκηση, αν και κατά την δική μου άποψη το προεδρείο θα πρέπει να αλλάξει ρότα, γιατί πήρε λάθος πορεία και «πάει να ρίξει το πλοίο στα βράχια».
Το μέλλον της Αδελφότητας δεν αξίζει να διέρχεται μέσα από τέτοιες διαδικασίες. Δεν μπορεί και δεν πρέπει το ιστορικό αυτό σωματείο να καθίσταται, ούτε κατά διάνοια, βατήρας προσωπικών φιλοδοξιών. Αντίθετα, οφείλει να είναι το ανοιχτό και φιλόξενο σπίτι για τον κάθε Κεφαλλήνα και Ιθακήσιο της διασποράς που η καρδιά του χτυπά για τα νησιά μας, έστω και μακριά από τα νησιά μας.