Διαβάσαμε την πρόσφατη ανακοίνωση του βουλευτή Κεφαλονιάς και Ιθάκης κ. Παναγή Καππάτου, με την οποία απευθύνει συγχαρητήρια στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Νικήτα Κακλαμάνη για τη δωρεά ποσού 50.000 ευρώ προς την Παιδιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Κεφαλονιάς, στο πλαίσιο του τηλεμαραθωνίου του ΑΝΤ1 για τα παιδιά. Μια ανακοίνωση που, αν τη διαβάσει κανείς επιφανειακά, μοιάζει να υμνεί μια πράξη κοινωνικής ευαισθησίας. Αν όμως τη δει κανείς ουσιαστικά, αποκαλύπτει μια βαθιά πολιτική υποκρισία.
Διότι το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο: ποιος δώρισε τα χρήματα; Ο Πρόεδρος της Βουλής από την προσωπική του περιουσία ή η ίδια η Βουλή των Ελλήνων, δηλαδή ο κρατικός προϋπολογισμός, τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών; Η απάντηση είναι προφανής. Τα 50.000 ευρώ δεν προήλθαν από κάποια πράξη προσωπικής ευεργεσίας, αλλά από δημόσιους πόρους. Από χρήματα που έχουν ήδη πληρώσει οι πολίτες και τα οποία υποτίθεται ότι οφείλει έτσι κι αλλιώς το κράτος να διαθέτει για την υγεία, και μάλιστα για ένα δημόσιο νοσοκομείο σε νησιωτική και υποστελεχωμένη περιοχή.
Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται ο πυρήνας του προβλήματος. Όταν η στοιχειώδης υποχρέωση της Πολιτείας παρουσιάζεται ως «δωρεά» και μάλιστα εντάσσεται σε τηλεοπτικά θεάματα φιλανθρωπίας, τότε δεν μιλάμε για κοινωνική προσφορά, αλλά για επικοινωνιακή διαχείριση. Όταν δημόσιοι λειτουργοί εμφανίζονται να μοιράζουν κονδύλια του κράτους και να εισπράττουν συγχαρητήρια γι’ αυτό, τότε εύλογα γεννάται η λαϊκή φράση που συνοψίζει την κατάσταση: «μοιράζουν ξένα κόλλυβα» ή «κάνουν τον ευεργέτη με τα λεφτά των άλλων».
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν χρειάζεται τηλεμαραθωνίους για να εξοπλίσει τις Παιδιατρικές Κλινικές. Χρειάζεται σταθερή, επαρκή και θεσμοθετημένη χρηματοδότηση, μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, σύγχρονες υποδομές και πολιτική βούληση. Δεν είναι ζήτημα φιλανθρωπίας, αλλά συνταγματική υποχρέωση του κράτους. Και η Κεφαλονιά το γνωρίζει αυτό καλά, καθώς εδώ και χρόνια το Νοσοκομείο λειτουργεί στα όρια, με ελλείψεις που δεν καλύπτονται από εφάπαξ ενέσεις «καλής θέλησης».
Είναι λοιπόν τουλάχιστον υποτιμητικό για τους πολίτες της Κεφαλονιάς να αποθεώνεται μια πράξη που δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από μεταφορά δημόσιων χρημάτων, την ώρα που η ίδια η κυβερνητική πολιτική απαξιώνει συστηματικά τη δημόσια υγεία και σπρώχνει τους πολίτες είτε στην ιδιωτική περίθαλψη είτε στην ανασφάλεια. Αντί για συγχαρητήρια, θα περίμενε κανείς από έναν βουλευτή να διεκδικεί μόνιμες λύσεις, να απαιτεί ουσιαστική ενίσχυση του Νοσοκομείου, να φέρνει στη Βουλή τα πραγματικά προβλήματα και όχι να χειροκροτεί επικοινωνιακές κινήσεις.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από προσχηματικούς «ευεργέτες». Έχει ανάγκη από ένα κράτος που να σέβεται τους πολίτες του και να επιστρέφει, με συνέπεια και δικαιοσύνη, αυτά που τους παίρνει. Και αυτό δεν γίνεται ούτε με τηλεμαραθωνίους ούτε με δελτία τύπου αυτοϊκανοποίησης, αλλά με πολιτικές αποφάσεις που βάζουν τον άνθρωπο πάνω από την εικόνα.
