Στις αρχές Οκτωβρίου του 2024 δόθηκε το «πράσινο φως» για την έναρξη των εργασιών ανάπλασης της πλατείας Χριστόφορου Βαλλιάνου στις Κεραμειές. Το έργο εντάσσεται στο συνολικό πακέτο παρεμβάσεων ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ με τίτλο «Παρεμβάσεις Στρατηγικής Ανάπλασης Δήμου Αργοστολίου», το οποίο χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Παρά τις υψηλές προσδοκίες που το συνόδευσαν, έντεκα μήνες μετά, το έργο παραμένει ανολοκλήρωτο. Και μάλιστα όχι ένα έργο μεγάλης πολυπλοκότητας ή υποδομής που θα δικαιολογούσε τόσο μεγάλη καθυστέρηση, αλλά μια απλή ανάπλαση πλατείας που, υπό κανονικές συνθήκες, θα μπορούσε να είχε παραδοθεί σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα.
Η εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα στο σημείο προκαλεί ερωτήματα για την πορεία και την εξέλιξη του έργου. Ειδικότερα:
- Το οδόστρωμα μπροστά από την πλατεία έχει υποστεί σοβαρές φθορές.
- Στο σημείο όπου έγιναν εκσκαφές, η αποκατάσταση έγινε πρόχειρα με μπετόν, γεγονός που δημιουργεί κινδύνους τόσο για την ασφάλεια των διερχόμενων οχημάτων όσο και για τη γενικότερη αισθητική του χώρου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο χώρος όπου εκτελούνται οι εργασίες βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου Κεραμειών. Αυτό σημαίνει ότι καθημερινά εκατοντάδες μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί θα είναι υποχρεωμένοι να κινούνται δίπλα από ένα εργοτάξιο που δεν έχει παραδοθεί, γεγονός που δημιουργεί τόσο πρακτικά προβλήματα όσο και ζητήματα ασφάλειας.
Ένα έργο που έμεινε στη μέση – Γιατί δεν ολοκληρώθηκε μέσα στο καλοκαίρι;
Η λογική θα υπαγόρευε ότι οι εργασίες ανάπλασης της πλατείας Χριστόφορου Βαλλιάνου στις Κεραμειές θα είχαν ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι, την περίοδο που τα σχολεία παραμένουν κλειστά, ώστε με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς να είχε ολοκληρωθεί το έργο και η είσοδος του σχολείου να έχει ολοκληρωθεί με την αποκατάσταση και του οδοστρώματος.
Κι όμως, βρισκόμαστε στο τέλος του Αυγούστου, λίγες μέρες πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι, και το έργο όχι μόνο δεν έχει παραδοθεί, αλλά η εικόνα είναι αυτή ενός ημιτελούς και εγκαταλελειμμένου εργοταξίου. Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα:
- Γιατί δεν υπήρξε πρόβλεψη να ολοκληρωθεί το έργο μέσα στους θερινούς μήνες;
- Γιατί να εκτεθούν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί σε καθημερινή ταλαιπωρία και κινδύνους με την έναρξη της σχολικής χρονιάς;
- Τι φταίει τελικά; Η κακοδιαχείριση, οι καθυστερήσεις στη χρηματοδότηση ή η πλήρης αδιαφορία των αρμοδίων;
Η εικόνα ενός παρατημένου εξαρτήματος εκσκαφέα δίπλα στο σχολείο και ενός οδοστρώματος που έχει πρόχειρα μπαλωθεί με μπετόν, δεν είναι απλώς ζήτημα αισθητικής∙ είναι ζήτημα σοβαρής αμέλειας.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν στην είσοδο του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου Κεραμειών. Γονείς και παιδιά θα αναγκάζονται να περνούν καθημερινά δίπλα από μισοτελειωμένα έργα, με σπασμένα οδοστρώματα μια εικόνα που προσβάλλει κάθε έννοια οργάνωσης και ασφάλειας.
