Θυμήθηκα έναν καθηγητάκο από ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα που έλεγε (πριν ένα χρόνο) στις κάμερες έχοντας δίπλα του έναν κολαούζο αρπακτικό αιρετό, ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό αλλά εμπόρευμα. Και τώρα που έρχεται η καταιγίδα (όχι η Byron αλλά η άλλη), διάβασα πώς από τα 35 ευρώ που έχει αξία ένα υδρόμετρο το τιμολογούσαν Δήμοι 300 και πάνω. Αυτό είναι πάρτι, όχι μπούρδες.
Το σκάνδαλο με τους ψηφιακούς υδρομετρητές δεν είναι απλώς μια “υπόθεση”. Είναι μια καλοστημένη ιστορία υπερτιμολογήσεων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, που τώρα φαίνεται να γυρίζει μπούμερανγκ σε όσους νόμιζαν ότι μπορούν να παίζουν με δημόσιο και Ευρωπαϊκό χρήμα χωρίς συνέπειες.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει ανοίξει τον φάκελο και, σύμφωνα με όσα ακούγονται, δεκάδες δήμαρχοι και κρατικοί παράγοντες βρίσκονται αντιμέτωποι με δύσκολες ερωτήσεις. Και να τα λέμε όπως είναι ότι, πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ούτε τις επιλογές τους ούτε τις σχέσεις τους με το «σύστημα» που έσπρωχνε τους υδρομετρητές σαν να ήταν χρυσάφι.
Κάποιοι δηλώνουν ότι πιέστηκαν κι ότι, “χωρίς υδρομετρητές δεν έχεις χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Τρίτση”.Άλλοι προσποιούνται ότι δεν ξέρουν τίποτα και δείχνουν προς τα πάνω, σε συμβούλους, γραμματείς και «μεγάλους» υπουργικών γραφείων.
Μόνο που τώρα, όλα αυτά τα άλλοθι καταρρέουν.
Στο παρασκήνιο ακούγεται έντονα ότι πολλοί “έγχρωμοι” δήμαρχοι παρακολουθούν τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα, γιατί φοβούνται ότι έρχεται ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Το ποσό των 300 εκατομμυρίων δεν είναι παίξε-γέλασε. Και όσοι πήραν μεγάλες μπουκιές από το «ψηφιακό φαγοπότι», τώρα τρέμουν μην τους κάτσει η μπουκιά στον λαιμό.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και η φήμη πως πρώην υπερ-γραμματέας παραγωγικού υπουργείου, άνθρωπος με βαριά επιρροή σε ευρωπαϊκά κονδύλια, βρίσκεται κι αυτός στη λίστα των υπό εξέταση προσώπων. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε το σκάνδαλο δεν μένει στην τοπική αυτοδιοίκηση – ανεβαίνει πολλές βαθμίδες.
Μέσα σε αυτό το τοπίο φόβου και πανικού, υπάρχει ένα όνομα που τους κρατάει ξάγρυπνους:
ΛΑΟΥΡΑ ΚΟΒΕΣΙ.
Η Ευρωπαία εισαγγελέας δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν υποχωρεί, δεν παζαρεύει.
Κάνει τη δουλειά της στο ακέραιο – και αυτό από μόνο του αρκεί για να κάνει πολλούς αιρετούς και κρατικούς να κοιτούν πίσω απ’ την πλάτη τους.
Όταν έχεις συνηθίσει στη συγκάλυψη, η πραγματική δικαιοσύνη είναι εφιάλτης.
Και τώρα μένει να φανεί ποιοι, όταν φτάσει η ώρα της αλήθειας, θα σπάσουν τη σιωπή. Γιατί σε τέτοιες υποθέσεις, κάποιος πάντα μιλάει.
Το ερώτημα είναι ποιον ή ποιους θα πάρει μαζί του.
ΠΗΓΗ:radiome.gr
