Λίγα μόλις μέτρα από το Δημαρχείο Αργοστολίου, εκεί όπου χτυπά – υποτίθεται – η καρδιά της διοίκησης και της καθημερινής εποπτείας, εκτείνεται εδώ και χρόνια μια ζώνη σκοταδιού που δεν τιμά κανέναν. Η οδός Περικλέους, ένας κανονικός αστικός δρόμος, η πεζοδρομημένη Διονυσίου Λαυράγκα και ο κεντρικός άξονας της Ρόκου Βεργωτή, παραμένουν πεισματικά αφώτιστοι, εγκαταλελειμμένοι και υποβαθμισμένοι, σαν να μην ανήκουν καν στην ίδια πόλη με την «φωταγωγημένη» πλατεία.Δεν τα βλέπει ο ίδιος ο Δήμαρχος Αργοστολίου, όταν βρίσκονται κυριολεκτικά λίγα βήματα από το Δημαρχείο;
Το ερώτημα δεν είναι ούτε σύνθετο ούτε υπερβολικό. Είναι αυτονόητο:
ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος για θέματα φωτισμού δεν έχει δει αυτή την εικόνα; Δεν περνά από εκεί; Δεν κάνει ούτε έναν στοιχειώδη έλεγχο λίγα μέτρα πιο πέρα από το γραφείο του Δημάρχου; Ή μήπως η πόλη τελειώνει διοικητικά εκεί που αρχίζει το σκοτάδι;
Σε αυτούς τους δρόμους υπάρχουν κατοικίες, ξενοδοχεία, επιχειρήσεις εστίασης, σημεία καθημερινής διέλευσης κατοίκων και επισκεπτών. Η έλλειψη φωτισμού δεν είναι αισθητικό ζήτημα· είναι θέμα ασφάλειας, λειτουργικότητας και στοιχειώδους σεβασμού προς όσους ζουν και δραστηριοποιούνται εκεί. Κι όμως, για χρόνια, η εικόνα παραμένει ίδια: σκοτάδι, αδιαφορία και σιωπή.
Την ίδια στιγμή, ο Δήμος Αργοστολίου δεν διστάζει να δαπανά χιλιάδες ευρώ για χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, συναυλίες και εντυπωσιακό στολισμό στο απολύτως κεντρικό κομμάτι της πόλης. Λαμπιόνια, σκηνές, ήχος και φώτα για τις φωτογραφίες και τα δελτία Τύπου. Όμως, λίγα μέτρα πιο πέρα, βασικές υποδομές παραμένουν παραμελημένες, σαν να πρόκειται για μια άλλη, αόρατη πόλη.
Η Ρόκου Βεργωτή δεν είναι κάποιο απομακρυσμένο στενό. Είναι κεντρικός δρόμος. Το γεγονός ότι παραμένει στο σκοτάδι επί χρόνια αποκαλύπτει είτε πλήρη απουσία ελέγχου είτε συνειδητή επιλογή να αγνοούνται όσα δεν «φαίνονται» πολιτικά χρήσιμα. Και στις δύο περιπτώσεις, η ευθύνη είναι ξεκάθαρα πολιτική και βαραίνει τη δημοτική αρχή.
Δεν αρκεί να φωτίζεται η πλατεία για τις γιορτές. Η πόλη δεν είναι σκηνικό. Είναι ζωντανός οργανισμός και οφείλει να λειτουργεί καθημερινά, όχι μόνο όταν υπάρχουν εκδηλώσεις. Αν ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος δεν έχει αντιληφθεί το πρόβλημα, τότε υπάρχει σοβαρό ζήτημα επάρκειας. Αν το έχει αντιληφθεί και δεν έχει πράξει απολύτως τίποτα, τότε μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη.
Οι πολίτες δεν ζητούν υπερβολές, ούτε έργα βιτρίνας. Ζητούν τα αυτονόητα: φως, ασφάλεια, στοιχειώδη φροντίδα. Και όταν λίγα μέτρα από το Δημαρχείο κυριαρχεί το σκοτάδι, καμία δικαιολογία δεν στέκει.
