Εικόνες που έρχονται στο φως από την Αγία Ευφημία δεν διαφημίζουν την ομορφιά του τόπου, αλλά αποκαλύπτουν μια σκληρή και ανησυχητική πραγματικότητα. Κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο βυθός έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο βούρκο, γεμάτο λάσπη και φερτά υλικά, κατάλοιπα των πλημμυρών που έπληξαν επανειλημμένα το χωριό τον Ιανό αλλά και τα επόμενα χρόνια.
Σύμφωνα με αναφορές κατοίκων και επαγγελματιών της περιοχής, η λάσπη παραμένει μέχρι και σήμερα στον βυθό, σε ορισμένα σημεία με πάχος που φτάνει ακόμη και τους 70 πόντους. Ένα στρώμα πηχτής, δύσοσμης μάζας που καλύπτει τον πυθμένα, αλλοιώνει πλήρως το θαλάσσιο περιβάλλον και δημιουργεί μια εικόνα ντροπής για έναν τόπο που στηρίζεται στον τουρισμό, τη θάλασσα και τη φυσική του ομορφιά.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς ζήτημα αισθητικής. Πρόκειται για σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα, με επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή, στην ποιότητα των υδάτων, αλλά και στην τοπική οικονομία. Αλιείς, επαγγελματίες του τουρισμού και κάτοικοι βλέπουν έναν φυσικό πλούτο να υποβαθμίζεται, χωρίς να έχει υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση αποκατάστασης.
Το ερώτημα που τίθεται αμείλικτο είναι ένα:Τα βλέπει όλα αυτά η σημερινή δημοτική αρχή; Τα είδε η προηγούμενη; Και αν ναι, γιατί δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι σήμερα;
Η Αγία Ευφημία δεν αντέχει άλλη αδιαφορία. Δεν μπορεί να παρουσιάζεται προς τα έξω ως γραφικό λιμάνι, την ώρα που ο βυθός της είναι ένας απέραντος βούρκος. Η απομάκρυνση της λάσπης, η περιβαλλοντική αποκατάσταση και ένας σοβαρός σχεδιασμός αντιπλημμυρικής προστασίας δεν είναι πολυτέλεια – είναι στοιχειώδης υποχρέωση απέναντι στους κατοίκους και στο μέλλον του τόπου.
Χρειάζονται άμεσα παρεμβάσεις και ουσιαστικός καθαρισμός στον πυθμένα του λιμανιού της Αγίας Ευφημίας, με εξειδικευμένα μέσα και συγκεκριμένο σχέδιο αποκατάστασης. Οι εικόνες που έρχονται στο φως δεν διαφημίζουν την ομορφιά του τόπου· αντίθετα, αποκαλύπτουν μια σκληρή και ανησυχητική πραγματικότητα που δεν μπορεί άλλο να αγνοείται.
Η σιωπή και η απραξία δεν καλύπτουν τη λάσπη. Την αφήνουν απλώς να συσσωρεύεται.
