Μια πόλη δεν ζει μέσα από τα κτίριά της.
Ζει μέσα από τις στιγμές που μοιράζονται οι άνθρωποί της.
Σήμερα, μια απλή αγορά μου θύμισε τι λείπει από το Αργοστόλι.
Σήμερα, στο Cadiz, δεν θαύμασα απλώς μια πόλη.
Την ένιωσα.
Μπήκα στη κεντρική αγορά της.
Ένα απλό κτίριο. Καμία εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, κάτι απο Ρωμαική εποχή με απλές γραμμές.
Κι όμως, μέσα της υπήρχε ζωή.
Άνθρωποι παντού.
Να μιλάνε χωρίς βιασύνη.
Να τρώνε όρθιοι.
Να γελάνε.
Παιδιά, οικογένειες, φίλοι.
Κάτοικοι και επισκέπτες ανακατεμένοι, χωρίς ταμπέλες.
Και τότε κάτι έγινε ξεκάθαρο.
Μια πόλη δεν είναι ζωντανή γιατί έχει όμορφα κτίρια, μεγάλες λεωφόρους.
Είναι ζωντανή επειδή επιτρέπει στους ανθρώπους να συναντιούνται.
Αυτή η αγορά δεν ήταν ένας απλός χώρος αγορών.
Ήταν χώρος ζωής. Καρδιά που χτυπούσε βαθιά μέσα στους ανθρώπους. Παλμός ζωής.
Και αυτό ακριβώς λείπει από το Αργοστόλι.
Δεν μας λείπουν τα μαγαζιά.
Δεν μας λείπουν οι ιδέες.
Μας λείπει ένας κοινός τόπος. Ένας πυρήνας. Ένα σημείο συνάντησης.
Μια καρδιά.
Ένα μέρος που δεν πας από υποχρέωση,
αλλά επειδή κάτι μπορεί να συμβεί.
Επειδή μπορεί να συναντήσεις κάποιον.
Επειδή θέλεις να ζήσεις την πόλη σου.
Σήμερα, το Αργοστόλι είναι μια πόλη που απλά, την διασχίζεις.
Όχι μια πόλη που θέλεις να μείνεις.
Και όταν οι άνθρωποι δεν έχουν πού να συναντηθούν,
αποσύρονται, απομονώνονται, αποσυνδέονται
Το ίδιο όμως εισπράτουν και οι επισκέπτες μας
Όταν έρχονται οι επισκέπτες, μας βλέπουν απ’ έξω.
΄΄Καταναλώνουν΄΄ τον τόπο. Δεν τον ζουν.
Ας είμαστε ειλικρινείς.
Οι επισκέπτες δεν έρχονται μόνο για να δουν.
Έρχονται για να νιώσουν πώς ζούμε, έστω και για λίγο.
Και τι τους δείχνουμε;
Μια πόλη χωρίς κοινό σαλόνι.
Μια πόλη χωρίς καρδιά, χωρίς παλμό, χωρίς ψυχή
Ένας πραγματικός τοπικός κόμβος, μια κυψέλη, μια αγορά, ένα hub, πες το όπως θέλεις,
δεν είναι μόνο έργο βιτρίνας ή καταναλωτική ανάγκη
Είναι επένδυση στην καθημερινή ζωή.
Αλλάζει το πώς νιώθουν τα πρωινά.
Αλλάζει τα Σαββατοκύριακα.
Αλλάζει το πώς οι άγνωστοι γίνονται γνώριμοι.
Αυτό που είδα και ένιωσα σήμερα δεν ήταν πολυτέλεια.
Ήταν αξιοπρέπεια.
Ήταν μια πόλη που διάλεξε τους ανθρώπους πριν την τελειότητα.
Το Αργοστόλι το αξίζει αυτό.
Οι άνθρωποί του το αξίζουν.
Και όσοι μας επισκέπτονται αξίζουν να μας δουν ζωντανούς, όχι απλώς όμορφους και καλωπισμένους
Γιατί οι πόλεις δεν πεθαίνουν από έλλειψη χρημάτων.
Πεθαίνουν όταν ξεχνούν για ποιους χτίζονται.
