Η εικόνα που ξεδιπλώθηκε απόψε στη Σιτεμπόρων δεν είναι απλώς μια «δυσκολία λόγω κακοκαιρίας». Είναι η ωμή πραγματικότητα μιας πόλης που έχει αφεθεί χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές που δικαιούνται οι κάτοικοί της.
Ένα ολόκληρο τμήμα του δρόμου που γίνονται έργα μετατράπηκε σε λίμνη, με το νερό να φτάνει τους 40 πόντους Καταστηματάρχες εγκλωβισμένοι μέσα στα μαγαζιά τους, ανήμποροι να βγουν. Γονείς με μικρά παιδιά να περπατούν μέσα στα λασπόνερα, προσπαθώντας να φτάσουν στα φροντιστήρια τους. Μια καθημερινότητα που δεν θα έπρεπε να θεωρείται «φυσιολογική» σε καμία σύγχρονη πόλη.
Αυτό που είδαμε δεν είναι ατυχία. Είναι αποτέλεσμα.
Αποτέλεσμα χρόνων αδιαφορίας μη σωστού σχεδιασμού ,πρόχειρων λύσεων, απουσίας σχεδιασμού και υποτίμησης των πραγματικών αναγκών της πόλης.
Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους:
Χάος. Ανεπάρκεια. Έλλειψη υποδομών.
Και πάνω απ’ όλα, μια κοινωνία που αναγκάζεται να ζει με τον φόβο της επόμενης βροχής.
Δεν φταίει η καταιγίδα.
Φταίει ότι μια πόλη ολόκληρη παραμένει ανοχύρωτη.
Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί κάτω από το νερό που πλημμυρίζει τους δρόμους της.
