Η ακτογραμμή από το Μέγα Λάκκο μέχρι το Ξί αποτελεί ίσως το σπουδαιότερο κομμάτι ακτογραμμής στην Παλική. Η κόκκινη άμμος σε συνδυασμό με το αργιλώδες τοπίο δημιουργούν μια ασυνήθιστη εικόνα που σίγουρα καθιστά την περιοχή άκρως ελκυστική και κατ’επέκταση τουριστικά και οικολογικά ενδιαφέρουσα.
Υπενθυμίζω ότι το Γεωπάρκο Κεφαλονιάς και Ιθάκης που ίδρυσε το 2016 ο Φορέας Διαχείρισης του Αίνου και είναι ενταγμένο στο Παγκόσμιο δίκτυο Γεωπάρκων της Unesco, στοχεύει στην προστασία και ανάδειξη της γεωλογικής κληρονομιάς και περιλαμβάνει περίπου 50 γεωτόπους, τοποθεσίες δηλαδή με ιδιαίτερα γεωλογικά, οικολογικά, πολιτισμικά, τουριστικά, αλλά και αισθητικά χαρακτηριστικά. Στους καθορισμένους γεωτόπουςανήκουν τόσο το Ξί, όσο και η Κουνόπετρα.
Τα τελευταία χρόνια, με σημείο αναφοράς τους σεισμούς του 2014, έχει παρατηρηθεί σημαντική υποχώρηση της ακτής, αφού τα θαλάσσια ύδατα έχουν υπερκαλύψει το μεγαλύτερο μέρος της. Αβίαστα θα μπορούσε να πει κανείς ότι η παραλία έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Σε συζητήσεις που έγιναν στα πλαίσια συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά και σε επίπεδο τουριστικής επιτροπής, ακούστηκαν από σας κάποιες πρόχειρες και επιστημονικά έωλης αξιοπιστίας προτάσεις περί ‘βυθοκόρησης’, προκειμένου πολύ απλά να μεταφερθεί άμμος από τον βυθό στην παραλία ώστε να την επαναφέρει στην αρχική της μορφή.
Για την ακρίβεια με τον όρο ‘βυθοκόρηση’ εννοούμε χωματουργικές εργασίες που συνήθως εκτελούνται στο βάθος διαφόρων σωμάτων νερού (λίμνες, ποτάμια, θάλασσα) για βελτίωση των συνθηκών πλοήγησης.
Βεβαίως, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε, αφού κατά την προσφιλή σας τακτική, εκστομίζετε λόγια του αέρα χωρίς να προχωρείτε σε πράξεις και άρα χωρίς να δίνετε λύσεις.
Εσχάτως όμως, μετά βέβαια και τα έντονα καιρικά φαινόμενα των τελευταίων μηνών, εμφανίζεται στην ίδια περιοχή μια άνευ προηγουμένου διάβρωση της ακτής, απειλητική τόσο για την βιωσιμότητα των παρακειμένων της ακτής τουριστικών επιχειρήσεων όσο και για την ανάπτυξη του τουριστικού μας προϊόντος. Να μην ξεχνάμε ότι η νότια Παλική είναι ο βασικός τουριστικός μας άξονας. Οι όποιες επεμβατικές προσπάθειες (ιδιωτικού χαρακτήρα) για αναχαίτιση των θαλασσιών ρευμάτων και της ορμής της φύσης αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές. Κάθε προσπάθεια περιορισμού της διάβρωσης που δεν γίνεται μέσα σε πλαίσιο θεσμικής παρέμβασης και επιστημονικής τεκμηρίωσης, είναι φυσικό επόμενο να πέφτει στο κενό.
Οι φωτογραφίες που σας παραθέτω είναι δηλωτικές της οικτρής κατάστασης στην περιοχή, αποδεικνύοντας εύγλωττα το μέγεθος της αλλοίωσης του φυσικού περιβάλλοντος.
Σας θυμίζουμε ότι στα τεχνικά σας προγράμματα κυκλοφορεί από το 2022 μέχρι σήμερα ‘ΑκτομηχανικήΜελέτη για την νότια παράκτια ζώνη Παλικής, μεταξύ ακρωτηρίων Πετρόκαλο και Ξί’. Δυστυχώς όμως, η μελέτη αυτή άγεται και φέρεται χωρίς, όπως φαίνεται, να έχετε σκοπό να υλοποιήσετε.
Απέναντι σε αυτές τις ανησυχητικές για την περιοχή αλλοιώσεις δεν μπορείτε να στέκεστε απαθείς. Η προστασία της περιοχής μας έχει και τεράστια σημασία και αξία. Αν πάλι επενδύετε στο σενάριο της ‘αυτορρύθμισης’, δηλαδή στη λογική ότι η περιοχή θα επανέλθει από μόνη της στην προτεραία κατάσταση και τα πάντα θα αποκατασταθούν με κάποιο μαγικό τρόπο, μάλλον είστε γελασμένοι.
Σας ερωτώ:
– Ποια μέτρα σκοπεύετε να πάρετε για την προστασία από την διάβρωση των ακτών μας;
– Αντιλαμβάνεστε την απομείωση που υφίσταται το τουριστικό κεφάλαιο στον τόπο μας;
Κλείνοντας, αξίζει να παραθέσουμε δυο σημαντικές απόψεις.
Ο κ. Θ. Χασιώτης, καθηγητής ωκεανογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου λέει ότι επειδή η οικονομία μας εξαρτάται από τον τουρισμό, αν χάσουμε το τρία S- μοντέλο: SEA, SUN, SAND (θάλασσα, ήλιος, άμμος) τότε θα έχουμε απώλειες εκατομμυρίων ετησίως.
Κατά τον κ. Β. Καψιμάλη, διευθυντή ερευνών του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας του ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών) είναι επιτακτική ανάγκη οι όποιες δράσεις ανάσχεσης της διάβρωσης των ακτώννα περάσουν μέσα από τον συντονισμό της επιστημονικής κοινότητας.
Καλείστε λοιπόν, να αντιμετωπίσετε την νέα κατάσταση με σοβαρότητα και πλέον με αυξημένη ταχύτητα.
Ληξούρι, 24.2.2026
Δ. Αραβαντινός
Δημ.Σύμβουλος
